Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.04.1989, Síða 105

Tímarit Máls og menningar - 01.04.1989, Síða 105
Hlátur djöfulsins fannst hann annars óvenjulengi að þessu núna: áður hafði eyra hans alltaf greint undireins hinn sanna, hreina tón: núna tók það hinsveg- ar lengri tíma; hann varð að hlusta nokkrum sinnum, plokka í strengina, láta þá hljóma saman. Svo beið hann. Þetta var sama gamla bragðið. Hann beið. Hann stóð með fiðluna bakvið tjaldið, svo áheyrendur gátu greint skugga- mynd hans í gegnum það. Síðustu áheyrendurnir voru að tínast inn í salinn hálfskömmustulegir og fundu oftar en ekki einhverja óboðna gesti í sætunum sínum, sem urðu ennþá skömmustulegri, þegar þeir voru beðnir að sýna miðann sinn. En ég vissi, að tíminn var nægur. Hann myndi ekki byrja alveg strax, hann myndi taka sér tíma: kannski fimm mínútur, kannski tíu. Og ég hafði rétt fyrir mér. Ókyrrðin í salnum jókst stöðugt, fólk fór að líta á úr sín og klukkur, hálfgerður kliður fór smámsaman að magnast upp. Alveg einsog hann vildi, alveg einsog alltaf. Líklega voru liðnar tæpar fimmtán mínútur framyfir auglýstan tíma, þegar hann sté loksins fram á sviðið, hægum en ákveðnum skrefum. Oll Ijós í salnum slokknuðu á augabragði: aðeins einum mjóum ljós- geisla var varpað fram á sviðið, þar sem hann stóð á kjólfötunum með fiðluna í hendinni og hneigði sig djúpt. Já, einn maður og ein fiðla í mjóum ljósgeisla. Þegar hann stóð þarna uppi á sviðinu var sem hann hefði aldrei gengið í öðrum fötum en kjólfötum og aldrei gert annað í lífinu en hneigja sig og brosa framan í fólk. Ætla hefði mátt, að þessi maður hefði fæðst til að ganga í kjólfötum, rétt einsog sumir menn fæðast til að ganga í hempum og aðrir til að ganga með kórónur á höfðinu. En hann fæddist ekki til að ganga í kjólfötum; það var víst alveg ör- uggt. Eg man það enn, þegar hann hélt fyrstu tónleika sína í þessum sal: lítill drengur, smástrákur, vatnsgreiddur í alltof stórum kjólföt- um, sem hengsluðust utan um hann: buxurnar voru klofsíðar og jakkinn sömuleiðis víður og síður. Og hann kunni ekki að hneigja sig: uppi á sviðspallinum var hann einsog feimnislegur drengur, sem ætlar að bjóða stúlkunni sem hann elskar upp í dans í fyrsta sinn. Ósköp er hann sveitó greyið, höfðu konur í salnum hvíslað á milli sín; það vissi ég. En einhverjir höfðu líka hvíslað um mikinn galdur og það, að þessi fiðlungur yrði einhverntíma heimsfrægur, já heims- frægur og það þótt hann kynni ekki að hneigja sig. 231
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.