Rökkur : nýr flokkur - 01.06.1978, Page 64

Rökkur : nýr flokkur - 01.06.1978, Page 64
62 kæru konu, og þáktist sælli en myndasmiðurinn Pygmalíon, þegar líkneskjan lifnaði í faðmi hans. Leiddust þau nú heim aptur til bæjarins og hallaðist Úndína ástúðlega að armi hans. Frá því, er riddarinn fór burt með konu sína Morguninn eptir vaknar Huldubrandur og sér, að kona hans er horfin. Brá honum einhvernveginn undarlega við það, en þess var ekki lengi að bíða, að hún kom inn aptur, kyssti hann og settist á rúmstokkinn hjá honum. „Eg fór snemma á fætur“, sagði hún, „til þess að sjá, hvort frændi minn stæði við orð sín; hann hefir nú svæft öldurnar, svo að þær renna með spekt í hinum fyrra farvegi sínum, og vinir hans í vatni og lopti hafa tekið á sig náðir, svo nú getur þú háldið heimleiðis þegar þér lízt“. Huldubrandi þókti enn sem hann dreymdi, svo örðugt veitti honum að skilja í ætterni Úndinu. En allt fyrir það lét hann á engu bera, enda var kona hans búin svo óumræðilegum yndisþokka, að hann gleymdi öllu slíku í návist hennar. Stundarkorni síðar stóðu þau bæði fyrir utan bæjardyrnar og horfðu yfir hið iðgræna nes, sem speglaðist í vatninu fagurbláu; þókti riddaranum þá sem hann væri fastlega samgróinn þessu frið- sæla heimkynni, er verið hafði vagga ástar hans. „Því eigum við þá að leggja á stað í dag?“ mælti hann. „Við lifum svo aldrei sælli daga í glaumi heimsins. Eigum við ekki að sjá sólina renna hér svo sem tvisvar eða þrisvar ennþá?“ „Það skal vera einsog eiginmaður minn og herra segir fyrir“, mælti Úndína, „en þess eins vil eg ekki dyljast, að eg veit að vesl- íngs hjónin gömlu munu gráta sig blind, þegar þau verða vör við hina tryggu sál í mér og sjá hversu ótæmandi elsku og lotníngu hún hefir vakið þeim til handa. Mun þeim nú þykja fullsárt að skilja við mig, og halda þau þó enn sem komið er, að skapskipti mín séu samkyns og áður, einsog ládeyða, þegar loptið er kyrrt, og munu þau geta lagt ást á eitthvert blóm eða fallegan fugl, ekki síður en á mig. Mér mundi falla það þúngt, að birta þeim allt það ástríki, sem eg bý yfir, á sömu stundinni sem þau verða að sjá mér
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116

x

Rökkur : nýr flokkur

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Rökkur : nýr flokkur
https://timarit.is/publication/1772

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.