Úrval - 01.10.1955, Síða 99

Úrval - 01.10.1955, Síða 99
ÉIG HEF BEÐIÐ EFTIR ÞÉR . . . 97' varð ljóst, að hún var búin að hringja af. VII. Þegar Ingibjörg kom aftur, sat hann í rauða stólnum og skýldi andlitinu með dagblaði. Kuldaleg rödd Mariönnu hljómaði enn í eyrum hans. Hann sá fyrir sér slétt og barnslegt enni hennar undir hnetubrúna hárinu. Þegar ég yfirgaf Ingibjörgu kvöldið góða, sagði hann við sjálfan sig, þá hljóp ég frá henni án þess að líta um öxl og hún stóð ein eftir og beið. Það varð svo að vera og það er ekki hægt að ásaka mig. En hafði hún þjáðst minna fyrir það? Hann skildi nú, hvað það er að vera yfirgefinn af manneskju, sem maður elskar heitar en allt ann- að á þessari jörð . . . Ingibjörg vildi að hann biði í hinu herberginu, meðan hún legði á borðið. ,,Ég ætla að hafa þetta svo- lítið hátíðlegt,“ sagði hún. Hitt herbergið var málað hvítt og ljósblátt og angaði af ilm- vatni. Á rúminu var hekluð á- breiða, sem Allan kannaðist við — hún var upphaflega ætluð yfir hjónarúm. Hann tók tíma- ritshefti af náttborðinu og fór að blaða í því. Þetta var tízku- rit með myndum af Parísar- fyrirsætum og hefðarkonum. Skyndilega hrökk hann við. Mynd Mariönnu var á heilli síðu. Hún var í hvítri loðkápu og með blóm í hárinu. Frú Mari- anna Vangen, eiginkona . . . og svo framvegis. En hvað var að andlitinu? Það var alltafskræmt með blýantsstrikum. Það höfðu verið teiknaðir drættir undir augunum og hjá nefinu og munnvikunum. Augun höfðu verið minnkuð og krassað í gljá- andi augasteinana. Hann kastaði heftinu frá sér. Ingibjörg birtist í dyrunum og sagði með uppgerðarkurteisi: ,,Monsieur est servi.“ Hún hafði farið í annan kjól, bláan eins og hinn, og hafði sveipað silfurref um herðarnar. Hún angaði enn meir af ilm- vatni en áður. Hann brosti vand- ræðalega til hennar. Hún hafði slökkt ljósin í stofunni, en kveikt í þess stað á svörtu kert- unum í silfurstjökunum og sett þá á borðið. Á borðinu stóð kristalsker með nellikum og frá útvarpinu heyrðist ómur af dansmúsik. Þau byrjuðu á sterkri vín- blöndu og drukku síðan létt vín. Loginn á kertunum bærðist ekki. Honum fannst hann vera að dreyma. Hann hafði í raun- inni ekki talað neitt við hana allan daginn, heldur setið þögull og vandræðalegur. Nú reyndi hann að hefja samræður. Jæja, svo hún var ánægð með stöðuna, það var gott. Hvað gerði hún annars í frístundum sínum ? Átti hún marga kunningja? „Nei,“ svaraði hún> „ég hef'
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.