Úrval - 01.10.1955, Síða 109

Úrval - 01.10.1955, Síða 109
TUTTUGU OG SEX MENN OG EIN STÚLKA 107 telpunni okkar, þegar við sáum hvernig saumastúlkurnar héngu utan í honum — það var eins og þetta viðhorf Tönju til her- mannsins lyfti okkur upp, og við fylgdum fordæmi hennar og fórum sjálfir að sýna honum lítilsvirðingu. Okkur þótti enn vænna um hana eftir en áður og tókum ennþá feginsamlegar á móti henni á morgnana. En svo bar það til eitt sinn að hermaðurinn kom inn til okk- ar eilítið drukkinn, settist og tók að hlæja. Þegar við spurð- um hann, hvað honum þætti svo hlægilegt — gaf hann þessa skýringu: — Tvær þeirra slógust út af mér áðan . . . Lídía og Grúsja . . . Og útgangurinn á þeim . . . Ha-ha-ha! . . . Þær hárreittu hvor aðra og botnveltust á gólf- inu í bíslaginu . . . og önnur of- an á hinni. Ha-ha-ha! Klóruðu hvor aðra í framan . . . og rifu . . . Ég er að springa af hlátri! - . . Af hverju getur kvenfólk ekki slegizt heiðarlega? Af hverju klóra þær alltaf? Ha? Hann sat á bekknum, hrein- legur, hraustur og kátur, sat og skellihló. Við þögðum. Af einhverjum ástæðum geðjaðist okkur ekki að honum í þetta skipti. — A, hvað allt kvenfólk er brjálað í mér! . . . Ég er alveg að springa! . . . Þarf ekki ann- að en depla augunum . . . og þá eru þær til í það! Djöfullinn! Hvítar hendur hans, vaxnar bjartri ló, hófust og féllu á nýjan leik niður á hnjákollana svo small í. Og hann horfði á okkur glaður og undrandi eins og hann væri sjálfur forviða á því, að hann skyldi vera svona mikið kvennagull. Feitt og rjótt andlitið ljómaði af sjálfsánægju og hamingju, og liann sleikti út um og smjattaði í sífellu. Bakarinn okkar sló skóflunni fast og vonzkulega í ofninn og sagði svo allt í einu háðslega: — Það þarf enga karl- mennsku til að brjóta greni- kvisti, en að fella furu . . . — Ha? Meinarðu þetta til mín? spurði hermaðurinn. —• Já, til þín. — Og hvað meinarðu með þessu? — Ekkert! . . . Það má liggja kyrrt! — Ne-hei! Bíddu nú hægur! Hvað var það sem þú ætlaðir að segja? Hverskonar furu áttu við ? Bakarinn okkar svaraði ekki, en hamaðist við skófluna, þeytti soðnu brauði inn í ofninn, valdi úr þau, sem voru fullbökuð og mokaði þeim með skruðningi niður á gólfið til strákanna, sem þræddu þau upp á basttaugar. Það var eins og hann hefði gleymt hermanninum og orða- skiptum sínum við hann. En hermaðurinn varð allt í einu órólegur. Hann reis á fætur, gekk að ofninum og skeytti því engu, þótt hann ætti það á hættu, að skófluskaftið, sem
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.