Úrval - 01.11.1965, Síða 50

Úrval - 01.11.1965, Síða 50
48 ÚRVAI uðið upp fyrir yfirborðið og teygaði að mér loftið sem óður væri. Ég vissi að hákarlinn kæmi á eftir mér til þess að sækja mig. Uggi straukst við sundfitjar mínar og svo snertu hné min skyndilega hrjúfan skrápinn. Ég greip utan um hann með báðum örmum og vafði hand- leggjum og fótleggjum utan um ó- freskjuna og vonaði, að þannig tæk- ist mér að komast undan kjafti hennar. Og einhvern veginn tókst mér að svelgja í mig loft einu sinni enn. Svo héldum við niður á við, djúpt niður. Ég dróst eftir klettunum á botninum. Nú hristi skepnan mig ofsalega til. Ég neytti ýtrustu krafta til þess að ýta mér frá henni. Ég varð að komast upp á yfirborðið aftur. Enn á ný tókst mér að anda að mér lofti. En sjórinn umhverfis mig var allur rauður af blóði —blóði mínu. Hákarlinn kom upp á yfir- borðið nokkrum fetum frá mér og velti sér á hliðina. Andstyggilegur skrokkur hans var eins og stór trjá- bolur, ryðlitaður með risavöxnum eyruggum. Risavaxinn, keilumynd- aður hausinn var kunnuglegur. Þetta var hvíti hákarlinn. Þetta var sjálf- ur hvíti dauðinn! Hann tók að synda hægt í áttina til mín. Ólýsanleg skelfing gagntók mig allan. Hún magnaðist af þeirri vissu, að þessi hryllilega ófreskja, væri alger ofjarl minn. Ég var einn míns liðs í átthögum ófreskjunnar. Hér var það hákarlinn, sem ákvað leikreglurnar. Ég var ekki lengur vátryggingarsölumaður í Adelaide. Ég var bara einhver iðandi matar- biti, eitthvað, sem hákarlinn mundi gleyma, jafnvel áður en hann væri búinn að melta það. Ég vissi, að hákarlinn mundi ráð- ast á mig að nýju og ég mundi deyja kvalafullum dauða, þegar að því kæmi. Ég gat aðeins beðið. Ég bað stuttrar bænar fyrir Kay og ó- fædda barninu okkar. Svo sá ég mér til mikillar furða, að skepnan sveigði til hliðar, ein- mitt rétt áður en hún náði til mín, og ávalur bakugginn, sem teygði sig upp fyrir yfirborðið, breytti um stefnu og sveigði burt frá mér. Svo fór fiskiflothylkið mitt á harða- sprett eftir yfirborðinu. Línan, sem hafði verið slök, tók nú að toga í beltið mitt, er stríkkaði á henni. Hún togaði mig fram á við og niður fyrir yfirborðið enn einu sinni. Rétt áður en hákarlinn komst að mér, hafði hann glefsað í flot- hylkið í stað mín og hafði flækt sig í línunni. Ég reyndi að losa af mér blýbeltið, sem línan var fest við, en handleggirnir vildu ekki hlýða fyrirskipunum mínum. Nú þutum við áfram með miklum hraða. Hákarlinn var þegar búinn að teyma mig 30 eða 40 feta vegalengd neðan- sjávar. Vinstri hönd mín fálmaði enn máttlítil við öryggislásinn á beltinu. Vissulega á það ekki fyrir mér að liggja að drukkna núnal Þessari hugsun skaut sem leiftri upp í huga mér. Og síðan gerðist krafta- verkið loksins: línan slitnaði skyndi- lega, og nú var ég frjáls að nýju. Mér er sagt, að þegar höfði mínu skaut upp úr yfirborðinu, hafi ég æpt eitt orð í sífellu og ekkert ann- að: „Hákarl! Hákarl!“ það
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.