Skírnir

Årgang

Skírnir - 01.12.1915, Side 19

Skírnir - 01.12.1915, Side 19
Um Hallgrím Pjetarsson. 855- Bragarhátturinn er einkennilegur mjög og hygg jegf a5 Hallgrímur hafi sjálfur fundið hann, og er vafalaust, hver uppruninn er. Það er hið latínska (gríska) svonefnda heksametrum (sexmælíngur), sem hann hefur notað á harðla geðfeldan hátt. Að þetta sje svo sannast af því, að meðal kvæða hans er vísa með sama bragarhætti (eða svo til) með titlinum: »hexametrum«. I sexmælíng eru sex liðir, 5 með þremur (eða tveimur) samstöfum og 1 (hinn síðasti) með tveimur. Hallgrímur skiftir vísuorðinu í þrent og hefir tvær aðalhendingar í 2 fyrri hlutunum. í hverri vísu eru eiginlega fjórir sexmælíngar, og geng- ur sama hendíngin um tvo fyrri hlutina í öllum, en þriðji hlutinn er sjer um sömu hendíng: Aður á tíðum j var tíska hjá lýðum | svo tryggorðir kendu frá barndómi blíðum | með fremdarhag friðum | að frægðum sjer vendu. Af strengboga striðum | i Hárselda hríðum | þeir herskeytin sendu, eða á mar viðum | skervallar skíðum | til skemtunar rendu. Hátturinn er dýr, en Hallgrímur leikur sjer að hon- um, og verður aldei orðfátt eða skotaskuld, og aldrei verð- ur neitt myrkt eins og í vísunni dýru, sem áður var til- færð, og aldrei er orðaskipunin óþjál eða brengluð. Það er eitthvert »flottasta« kvæði sjera Hallgríms að kveðandi og sýnir alla hans bestu skáldakosti. Þreytandi endur- tekníngar eru heldur ekki í þessu meistaralega kvæði. Sama verður ekki sagt um annað kvæði: Oflátúngs lýsíng, lángt kvæði með viðkvæði. Hjer er eiginlega sama hugsunin margtekin, þó með breyttum orðum sje. Kemur hjer fram þessi mælgi og víðátta, sem svo oft brennur við hjá öðrum samtímisskáldum t. d. Stefáni Oláfssyni og veldur þvi, að kvæðin verða ólesandi, þótt tilþrif sje í þeim og sumt gott. V Gfamankveðskapur er ekki beinlínis það sem einkennir sjera Hallgrim. Þó kemur hann fyrir — og er líklega sumt af honum glatað. Sláttukvæði (viðkvæðis- kvæði) um bóndann, sem þurfti að heyja fyrir kú sinni: »Osköp þarf fyrir eina kú um vetur«, er gamankvæði. Fyrstu vísurnar les maður með ánægju; bóndinn þarf svo 23*
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112

x

Skírnir

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Skírnir
https://timarit.is/publication/59

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.