Skírnir - 01.12.1915, Blaðsíða 97

Ritfregnir.
433
Den norsk-islandske skjaldedigtning. Udgiven af Kom-
missionen for det Arna-Magnæanske Legat ved Finnnr Jóns-
son. A. Tekst efter hándskrifterne. II. bind. — B. Rettet
tekst. II. bind. Koatar als 14 kr. (firri bindin, A og B, koata
16 kr.; alt verkið þá 30 kr.).
Þesai tvö síðari bindi hins mikla kvæðasafns Finns Jónssonar
ná ifir kvæði allra íslenskra fornskálda frá 1200 til 1400 og er
þar með þessu stóra verki lokið.
I »Skírni« 1912 gerði jeg í fám orðum grein firir því sem þá
var út komið af þessu stórmerka útgáfu riti, tveimur firri bindun-
um (A I og B I), og lauk á það maklegu lofsorði. Þessi tvö síð-
ari bindi eru steipt alveg í sama mót og tvö hin firri og gefin út
eftir sömu grundvallarreglum, texti handritanna sjer í bindi (A), og
leiðrjettur texti útgefandans með danskri þíðingu í öðru (B). Um
þennan síðari helming ritsins er því alveg sama að segja sem um firra
helminginn, og leifi jeg mjer í einu sem öllu að vísa til hins firra
ritdóms míns. Sumar skíringar útgefanda standa auðvitað til bóta,
enda mun hann firstur manna til að játa, að mart sje enn óljóst í
þessum kvæðum og eigi skírt til fullrar hlítar. Enn ifir höfuð má
með filsta sanni segja, að þetta útgáfurit f sambandi við hina
auknu og endurbættu skáldamálsorðabók Svb. Egilssonar, sem sami
maður er að gefa út, sje hið stærsta framstig í rjettum skilningi
skáldakvæðanna, sem stigið hefir verið, síðan Lexicon poeticum
Sveinbjarnar kom út og Konráð Gíslason samdi sínar ódauðlegu
kvæðaskíringar. Á hinum trausta og óbifanlega grundvelli, sem
Finnur Jónsson hefur lagt í þessum tveimur ritum, verða allir að
biggja, sem eftirleiðis fást við kveðskap íslenzkra skálda.
Um þlðing skáldakveðskaparins firir sögu vora og bókmentir
þarf ekki að fjölirða. I hinum firra ritdómi mínum komst jeg svo
að orði: *
»Ritið er sannkölluð þjóðargersemi firir okkur íslendinga, sem
eigum langflest af þessum kvæðum, hreinasti fjársjóður firir hvern
þann, sem vill fræðast um líf, siðu og hugsunarhátt feðra vorra«.
Nú, þegar ritinu er lokið, finn jeg ástæðu til að endurtaka
þessi orð.
Mikill hægðarauki er að skrám þeim, sem ritinu filgja.
Enginn nema útgefandinn sjálfur getur farið nærri um, hve
mikið starf og tími hefir gengið til að tína saman öll þessi kvæði
úr öllum hinum mörgu og dreifðu handritum, bókfæra þau með
orðamun öllum, skíra þau og færa til vanalegs máls og loks að
28