Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1913, Side 33

Eimreiðin - 01.09.1913, Side 33
185 undarlegan titring fara um mig allan. Ég hafði silfursylgju á treyjunni minni, sem hún einusinni hafði beðið mig að gefa sér, en ég hafði svarað henni háðsyrðum einum. Nú laumaðist ég af- síðis, skar sylgjuna af og fór og stakk henni í lófann á henni og bún leit á mig, meðfram í þakklætisskyni, og brosti oftar en einu sinni. En síðan lögðust allir til svefns kringum bálið; og ég held, vinir mínir, að líf okkar byrji eiginlega þá fyrstu nótt, er oss virðist heimurinn svo góður, að við getum ekki sofið. Eg lá vakandi, af því mér fanst ég geta þekt andardrátt hennar meðal allra hinna, og hvað eftir annað hugsaði ég: »Hvað hefur komið fyrirf Hefurðu fargað fallegu silfursylgjunni þinni? Hún hét Zeba- ída; og ég lá grafkyr og var að bisa við að búa til stafi úr stjörnunum, svo ég gæti skrifað nafnið hennar um þveran him- ininn. Hlýinda-gola frá vínhlíðunum í grendinni lék um okkur, þrungin af ilm af vínberjum og nýslegnu grasi. Og ég skýrði goluna Zebaídu, af því mér var svo unaðslegt að anda henni að mér. Hafið þið, vinir mínir, vakað að nóttu til innan um fjölda sofandi fólks, og hefur þar á meðal verið nokkur, sem með andardrættinum einum saman hefur komið ykkur til að hlusta hugfangnir? í hvert skifti sem þessi hljóð streyma inn í eyru manns hefur það sömu áhrif og ofurlítil ástaratlot og gengur gegnum merg og bein eins og hitaflog. Við og við snýr hún sér í svefni, og í hvert skifti fær maður sting í hjartað af gleði, eins og hún sneri sér vegna manns. Ég sat þarna lengi og hlustaði á alt þetta; en loks stóð ég upp og lagði við á eldinn til að halda mér aleinum dálitla hátíð. Daginn eftir sviftum við tjöldum og héldum þaðan. Ég var látinn bera þunga byrði á bakinu, og þó var mér léttara um sporið en nokkru sinni áður, af því ég gekk samsíðis Zebaídu. Við sáum langar raðir af kaupskipnm halda niður eftir fljótunum, og ég hafði heyrt, að þau væru hlaðin dýrindisvarningi frá Austur- löndum, er sendur hefði verið til Feneyja. Ég var upp með mér yfir að geta frætt Zebaídu á þessu, en hún bara hló að mér og sagði ég væri flón. Hún bar líka þunga byrði á bakinu, og ég tók talsvert úr pokanum hennar og lét í minn poka, og það þó hún linti ekki látum að draga dár að mér. Rykið úr götunum fauk framan í okkur, hitinn var óþolandi, byrðin nuddaði fleiður 13

x

Eimreiðin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.