Aldamót - 01.01.1893, Síða 49

Aldamót - 01.01.1893, Síða 49
49 Hingað til hafði Jakob treyst eigin mætti sínum of mjög. Drottinn vildi koma honum í skilning um, að máttur hans væri enginn, — fyrir drottins mátt yrði hann að sigra. Fyrir því snart drottinn mjöðm hans, svo hann hnje saman og allur hans líkamlegi styrkur hvarf frá honum. Þá sagði drottinn við hann: Slepp þú mjer nú! En aldrei hjelt Jakob meira dauðahaldi en þá. Og hann hrópaði upp yfir sig, gagntekinn óumræðileg- ustu sálar- og líkamskvöl: «Jeg sleppi þjer ekki fyrr en þú blessar mig«. Einhverja óljósa tilfinning hefur Jakob að lík- indum haft, án þess hann hafi þó gjört sjer nokkra grein fyrir henni, um það, að þarna er verið að tefla um frelsi og glötun, ekki einungis fyrir sjálf- an hann, heldur fyrir heila þjóð, — allar þjóðir heimsins. Þegar líkaminn vanmáttka hnígur niður, fær sál hans hið óttalega afl, sem þessi tilfinning um, að allt sje að tapast eða þá vinnast, gefur. Og óvinurinn verður að vin, baráttan breytist í sigur, hinn veikburða Jakob þarf ekki lengur að óttast hinn raraeflda bróður sinn. Hann fær nú loksins þá blessun af hendi drottins sjálfs, sem hann með brögðum og kænsku áður hafði eignazt baráttu- laust. Að guð birtist Jakob við þetta tækifæri í mynd og líking eins manns, er ekki undarlegra en hinar aðrar opinberanir drottins sama eðlis, sem ritningin hefur frá að segja. Meðan Jakob þekkti hann ekki, hjelt hann, að hann væri óvinur sinn. Um leið og hann vissi fyrir víst, að þetta var drottinn sjálfur eða engill hans, biður hann um blessun hans. Hann skilur þá, að þessi barátta, sem hann hefur átt i, 4
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160

x

Aldamót

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Aldamót
https://timarit.is/publication/250

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.