Morgunblaðið - 11.11.2001, Blaðsíða 39

MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 11. NÓVEMBER 2001 39
Hallgrímskirkja. Kynningarfundur í safn-
aðarsal mánudagskvöld kl. 20 um 12
spora hópa, sbr. bókina „12 sporin – and-
legt ferðalag“. Allir velkomnir. Æskulýðs-
félagið Örk mánudagskvöld kl. 20.
Háteigskirkja. Félagsvist fyrir eldri borg-
ara í Setrinu á neðri hæð safnaðarheimilis
mánudag kl. 13. TTT-klúbburinn kl. 17. Lif-
andi og fjöbreytt starf fyrir börn úr 4.-6.
bekk í umsjón Andra, Gunnfríðar, Guðrún-
ar Þóru og Jóhönnu. Öll börn velkomin og
alltaf hægt að bætast í hópinn.
Laugarneskirkja. Morgunbænir mánudag
kl. 6.45-7.05. 12 spora fundur mánudag
kl. 20. Umsjón Margrét Scheving, sál-
gæsluþjónn safnaðarins. (Sjá síðu 650 í
Textavarpi).
Neskirkja. 6 ára starf mánudag kl. 14. Öll
börn í 1. bekk velkomin. 10-12 ára TTT-
starf mánudag kl. 16.30. Öll börn í 4.-5.
bekk velkomin. Litli Kórinn, kór eldri borg-
ara, þriðjudag kl. 16.30. Stjórnandi Inga J.
Backman. Nýir félagar velkomnir.
Árbæjarkirkja. Mánudag TTT-klúbburinn
frá kl. 17-18.
Fella- og Hólakirkja. Fjölskyldumorgnar
mánudag kl. 10-12 í umsjón Lilju djákna.
Léttar hreyfingar, kaffi/djús og spjall/
bænir. Mánudagur: Starf fyrir 11-12 ára
stúlkur kl. 17-18. Starf fyrir 9-10 ára
drengi kl. 17-18. Unglingastarf á mánu-
dagskvöldum kl. 20.30.
Grafarvogskirkja. Bænahópur kl. 20. Tek-
ið er við bænarefnum alla virka daga frá kl.
9-17 í síma 587-9070. Mánudag KFUK fyr-
ir stúlkur 9-12 ára kl. 17.30-18.30.
Hjallakirkja. Mánudag æskulýðsfundur
fyrir unglinga 13-15 ára kl. 20.30.
Seljakirkja. Mánudag KFUK fundur fyrir
stelpur á aldrinum 9-12 ára kl. 17.15 í
kirkjunni. Fjölbreytt fundarefni. Allar stelp-
ur velkomnar.
Vídalínskirkja. Fjölbreytt kristilegt starf
fyrir 9-12 ára drengi í Kirkjuhvoli á mánu-
dögum kl. 17.30 í umsjón KFUM.
Fríkirkjan í Hafnarfirði. Mánudagskvöld
kl. 20-22 eldri félagar.
Lágafellskirkja. Mánudag fjölskyldusam-
vera fyrir foreldra og börn þeirra frá kl.
13.30-15.30 í safnaðarheimilinu, Þver-
holti 3, 3. hæð. Al-Anon fundur í kirkjunni
kl. 21. Bænahópur á mánudagskvöldum í
Lágafellskirkju kl. 20.
Hvammstangakirkja. KFUM & K starf
kirkjunnar í Hrakhólum mánudag kl.
17.30.
Krossinn. Almenn samkoma í Hlíðasmára
5 kl. 16.30. Allir velkomnir.
Landakirkja, Vestmannaeyjum. Mánudag
kl. 16.45 æskulýðsstarf fatlaðra, yngri
hópur.
Fíladelfía. Almenn samkoma kl. 16.30,
lofgjörðarhópur Fíladelfíu leiðir söng. Mik-
ill sálmasöngur. Hljómsveitin Good speed
leikur. Allir hjartanlega velkomnir.
Vegurinn. Fjölskyldusamkoma kl. 11. Létt-
ur hádegisverður að henni lokinni. Bæna-
stund kl. 19.30. Samkoma kl. 20. Erna
Eyjólfsdóttir prédikar, lofgjörð og fyrirbæn-
ir. Allir hjartanlega velkomnir. Bókaversl-
unin opin að samkomu lokinni.
KFUM & K, Holtavegi 28. Samkoma kl.
17. Ragnar Gunnarsson sýnir myndir frá
kristniboðinu. Kanga-kvartettinn syngur.
Skúli Svavarsson talar. Barnastarf á sama
tíma. Allir hjartanlega velkomnir. Vaka kl.
20.30. „Hjarta sem er markvisst.“ Guð-
laugur Gunnarsson talar. Mikill söngur og
fyrirbæn. Allir velkomnir.
Ferming í Árbæjarkirkju. Fermdur verður
Guðmundur Aðalsteinsson, Eyktarási 10,
Reykjavík. Prestur sr. Þór Hauksson.
Safnaðarstarf
Morgunblaðið/Jim Smart
Hallgrímskirkja í Reykjavík.
FJÓRÐI og síðasti kynning-
arfundur í Hallgrímskirkju
(safnaðarsal) um 12 spora hópa,
sbr. bókina „12 sporin – andlegt
ferðalag“ verður mánudaginn
12. nóv. kl. 20. Eftir þennan fund
verða hóparnir lokaðir. Slíkir
hópar eru ætlaðir fólki, sem vill
takast á við afleiðingar nei-
kvæðrar reynslu eða vill byggja
sig upp andlega með hjálp krist-
innar trúar. Hóparnir hittast
vikulega.
12 spora hópar eru nú í mörg-
um kirkjum á höfuðborgarsvæð-
inu og víðar, enda hefur komið í
ljós að margir vilja nýta sér
þessa aðferð til að byggja sig
upp og eiga náið samfélag í
hópi, sem viðkomandi getur
treyst. Hópastarfið er ókeypis.
Allir eru velkomnir á kynn-
ingarfundinn án skuldbindingar.
Biblíunámskeið
– basar
SÉRA Halldór Gröndal heldur
áfram biblíunámskeiði sínu
mánudaginn 12. nóv. kl. 20 í
safnaðarheimilinu í Landakoti.
Aðgangur er ókeypis og allir
sem hafa áhuga eru hjartanlega
velkomnir.
Safnaðarfélag Jósefskirkju
heldur basar með hlutaveltu og
kaffisölu sunnudaginn 18. nóv.
kl. 15 í safnaðarheimili.
12 spora
kynning í Hall-
grímskirkju
KIRKJUSTARF
ilin voru barnmörg og eins og að lík-
um lætur var oft mikið um að vera í
kringum okkur. Þegar komið var
fram á unglingsárin bættust Erla og
Þórdís í vinahópinn og í fyllingu tím-
ans stigu makar okkar fram á sjón-
arsviðið.
Þar með var kominn hópur tíu
manna og kvenna sem hafa dyggi-
lega ræktað vináttuböndin í um það
bil hálfa öld. Nú er einum færra í
þessum góða hópi og við sem eftir lif-
um drúpum höfði í minningu göfugr-
ar konu og góðrar vinkonu.
Anna var mikill vinur vina sinna
og ekki þeirrar gerðar að hún léti
breyttar kringumstæður hafa áhrif á
vináttutengslin. Þegar við systur
fluttum brott úr Reykjavík, önnur
varanlega, hin í nokkur ár, hélt hún
uppi sambandi við okkur með bréfa-
skriftum. Anna var ötull bréfritari
sem skrifaði skemmtileg og læsileg
bréf. Þessi tilskrif, sum áratuga
gömul, eru vel geymd og þau eru
hluti af þeim sjóði minninganna sem
við munum varðveita um ókomin ár.
Önnu og Guðmundi varð fjögurra
barna auðið, en þau eru í aldursröð:
Pálmi Örn, Einar Már, rithöfundur;
Guðmundur Hrafn, doktor í frumu-
líffræði og prófessor við Háskóla Ís-
lands, og Auður Hrönn, arkitekt, bú-
sett og starfandi í Þýskalandi. Fyrir
hjónaband eignaðist Guðmundur
soninn Skúla sem er verslunarmaður
hér í borg.
Þegar Pálmi Örn var rétt innan
við tvítugt og langt kominn með
menntaskólanám greindist hann
með erfiðan sjúkdóm og voru lækna-
vísindi þeirra tíma ekki þess umkom-
in að ráða þar bót á. Að sönnu voru
sum tímabil léttbærari en önnur en
okkur hlaut þó að vera ljóst að þess-
ar sérstöku kringumstæður lögðu
þungar kvaðir á Önnu og Guðmund.
Af einstökum dugnaði og kærleika
sem átti sér engin takmörk stóðu
þau við hlið Pálma þar til yfir lauk.
Pálmi Örn var einkar gjörvilegur
ungur maður, búinn listrænum hæfi-
leikum sem því miður náðu ekki að
þroskast til fullnustu. Þegar við
hugsum til hans eins og hann var á
menntaskólaárunum koma okkur í
hug orðin sem þjóðskáldið Tómas
Guðmundsson hafði um vin sinn:
„Hugljúfur, glæstur, öllum drengj-
um betri.“
Með sanni má segja að systkini
Pálma hafi tekið upp af miklum
myndarskap hið fallna merki bróður
síns. Öll hafa þau hlotið góðan frama
og náð langt, hvert á sínu sviði.
Á kveðjustund stíga minningarnar
fram í hugann, hver af annarri. Við
minnumst heimsókna Önnu og Guð-
mundar í Dalina, til Skotlands, í
Borgarnes – en alveg sérstaklega
minnumst við ljúfra samverustunda
á heimilum þeirra, fyrst í Skipa-
sundi, þá í Goðheimum og loks í ein-
býlishúsi þeirra í Skriðustekk sem
þau byggðu sér fyrir mörgum árum.
Anna Pálmadóttir var afar gest-
risin kona og kunni vel þá list að láta
þeim líða vel er sóttu hana heim. Í
þessu efni sem öðru voru þau hjónin
afar samhent. Hvar sem heimili
þeirra stóð bar það húsráðendum
fagurt vitni um góðan smekk og
snyrtimennsku. Þetta átti einnig við
um garðinn á Skriðustekk sem þau
sinntu af mikilli alúð og spöruðu sig
hvergi meðan þau höfðu heilsu til að
sinna því verki.
Anna las mikið, ekki síst ljóð og
skáldverk, og hafði gaman af að
ræða við gesti sína það efni sem hún
var að lesa í það og það skiptið. Hún
fylgdist vel með hinum yngri rithöf-
undum, en þar er sonur hennar Ein-
ar Már fremstur í flokki og henni því
með vissum hætti málið skylt. Anna
var mikil hannyrðakona og fór það
ekki fram hjá okkur að á því sviði var
hún bæði vandvirk og fljótvirk.
Þessar síðustu vikur og mánuði
hefur hugur okkar löngum dvalið hjá
Guðmundi sem veitt hefur konu sinni
ómetanlegan stuðning á erfiðri sjúk-
dómsgöngu hennar. Það var Önnu
áreiðanlega mjög dýrmætt að geta
verið á heimili sínu svo lengi sem
raun bar vitni og þar var hún þegar
kallið kom. Þetta hefði naumast ver-
ið mögulegt, ef ekki hefði komið til
framúrskarandi dugnaður Guð-
mundar og nærfærni hans í þessu
vandasama hlutverki.
Það er mikill sjónarsviptir að
þeirri göfugu og góðu konu sem hér
er kvödd. Við reynum að hugga okk-
ur við það sem vitur maður hefur
sagt, að oft er betri eign í fagurri
endurminningu en hverfulum veru-
leika. Guðmundi, börnunum og fjöl-
skyldum þeirra, sem og systkinum
Önnu, færum við innilegustu samúð-
arkveðjur.
Inga og Sigurður Markússon,
Steinunn og Gunnar
Aðalsteinsson.
Dauðanum fylgir kaldur andblær
og þannig var það líka mánudags-
morguninn, sem okkur bárust þær
fregnir að Anna væri dáin. Þetta var
kaldur morgunn og dimmur. Við
vissum auðvitað að Anna var búin að
vera veik um nokkurn tíma, en ein-
hvernveginn koma fregnir sem þess-
ar alltaf á óvart.
Það var nú samt þannig að þegar
við fórum að rifja upp kynnin af
Önnu og því langa samstarfi sem
mörg okkar höfðu átt við hana fór
okkur að hlýna. Okkur hlýnaði um
hjartarætur við að hugsa til þess
hversu notaleg Anna var, hversu
skemmtilegan húmor hún hafði og
hvað hún hafði mikið að gefa sínu
samferðafólki. Okkur hlýnaði við að
hugsa til trúmennskunnar, sam-
viskuseminnar og skynseminnar.
Anna var alveg einstök að þessu
leyti. Hún hafði til að bera mann-
kosti sem eru ómetanlegir og skyn-
semi og æðruleysi sem fáum er gefið
í eins ríkum mæli.
Eftir að Anna lét af störfum hjá
Námsgagnastofnun vegna aldurs
hélt hún sambandinu og leit oft og
iðulega inn og spjallaði við okkur um
heima og geima. Alltaf fylgdi henni
sama hlýjan og þessi notalega návist
sem hún hafði.
Þótt dauðanum fylgi kaldur and-
blær þá fylgir honum líka upprifjun
á góðum minningum sem ylja um
hjartarætur. Það er því með hlýju og
þakklæti sem við kveðjum Önnu og
sendum fjölskyldu hennar innilegar
samúðarkveðjur.
Fyrrverandi samstarfsmenn
hjá Námsgagnastofnun.
„Minna er meira.“
(L.V.D. Rohe).
Kynni okkar Guð-
mundar hófust, þegar
ég kom heim frá námi.
Við höfðum útskrifast hvor frá sínum
skóla á haustdögum 1951. Guðmund-
ur fór heim og hóf störf strax að
námi loknu, en ég dvaldi erlendis við
störf í tvö ár og sótti framhaldsnám-
skeið í skipulagsfræðum.
Þegar við Guðmundur vorum
teknir inn í Húsameistarafélag Ís-
lands með ráðuneytisstimpla fyrir
löggildingu sem fullgildir háskóla-
menntaðir húsameistarar náði fé-
lagatalan 29 félögum í Húsameist-
arafélagi Íslands. Við nutum þess að
eldri stéttarbræðurnir tóku okkur
opnum örmum, svo að skjótt vorum
við komnir inn í stjórnunarstörf í fé-
laginu. Um miðjan sjötta áratuginn
urðu innan stéttarinnar nokkur um-
brot, sem við tókum þátt í. Nafni fé-
lagsins var breytt í Arkitektafélag
Íslands og samþykkt kennimerkið
F.A.Í. ( félagi í Arkitektafélagi Ís-
lands) til að auðkennna starfstéttina
frá öðrum, sem störfuðu á okkar
starfsvettvangi. Þá var samin og
samþykkt ný gjaldskrá fyrir félagið.
Studdist gjaldskráin við ný lög og
opinberar siðareglur um starfið,
samskipti arkitekta á milli og skyld-
ur þeirra sem starfsstéttar gagnvart
skjólstæðingum sínum. Í þessu fólst
GUÐMUNDUR KR.
KRISTINSSON
✝ GuðmundurKristinn Krist-
insson fæddist 5. júlí
1925 í Reykjavík.
Hann lést á dvalar-
heimilinu Holtsbúð í
Garðabæ að morgni
25. október síðastlið-
ins og fór útför hans
fram frá Bessastaða-
kirkju 2. nóvember.
staðfesting á að arki-
tektar væru „prófess-
ionell“ þjónustustétt,
sem gætti hagsmuna
skjólstæðinganna og
hefði ekki efnahags-
muna að gæta nema
fyrir greiðslur skjól-
stæðinganna. Í þessu
andrúmslofti hófum við
starfsferil okkar.
Hér skal þessi saga
ekki rakin lengra. Við
heimkomuna hóf Guð-
mundur samstarf við
Gunnlaug Halldórsson
og fengust þeir við ým-
is stór verkefni svo sem Háskólabíó
og verk fyrir Rafveitu Reykjavíkur.
Einnig teiknuðu þeir ýmist saman
eða hvor í sínu lagi íbúðarhús af ýms-
um stærðum og gerðum. Guðmundi
var margt til lista lagt. Hann var sér-
lega hagur teiknari, hlaut trausta
skólamenntun og bjó að góðu fag-
legu umhverfi vandaðs handverks,
enda gerðist hann kröfuharður í
þeim efnum. Með trausta skapgerð
og einurð til að fylgja eftir hugmynd-
um sínum ávann hann sér tiltrú og
viðurkenningu fyrir vönduð verk sín,
sem lofa hann nú að ævistarfi loknu.
Í samstarfi við Gunnlaug, Ferdinand
Alfreðsson mág sinn og dóttur sína
Helgu standa eftir Guðmund mörg
formhrein og sterk mannvirki. Það
sem einkennir þau verk er hug-
myndaheimur „modernismanns“,
einfaldleiki og skýr formmyndun í
anda frumherjanna frá upphafi síð-
ustu aldar. Þar teljast mannvirki fyr-
ir Rafveitu Reykjavíkur og Lands-
virkjun o.fl. Guðmundur gegndi
mörgum trúnaðarstörfum í Arki-
tektafélaginu s.s ritarastarfi, for-
mennsku og forystuhlutverki í ýms-
um nefndum. Hann veitti
Byggingaþjónustu Arkitektafélags-
ins forystu fyrstu skrefin og gegndi
þar ýmsum trúnaðarstörfum. Hann
var fyrsti formaður minningarsjóðs
Guðjóns Samúelssonar, sem varð til
við dánargjöf Guðjóns Samúelsson-
ar.
Kynni okkar náðu einnig til fjöl-
skyldnanna. Sérstaklega er að minn-
ast ferðar okkar hjónanna suður um
Þýskaland, Sviss og alla leið til Míl-
anó 1958. Í þeirri ferð kom glöggt í
ljós samheldnin og vináttan. Þó að
samgangur yrði aldrei mikill, þau á
Álftanesi og við í vesturbæ, hélst
tryggðin. Börn okkar kynntust á
fullorðinsaldri og framlengir það
tengslin.
Þegar Guðmundur missti Sigrid
konu sína fluttist hann á þjónustu-
heimili fyrir aldraða í Garðabæ, þar
sem vel var að honum hlúð. Hann
hafði áður um nokkurt árabil dregið
sig í hlé. Við missi maka síns var það
honum mikið lán að hljóta hið nýja
athvarf. Nú er þeirri vist lokið og
komin kveðjustund.
Börnum og ástvinum Guðmundar
votta ég djúpa samúð um leið og ég
þakka samfylgdina við Guðmund,
viðkynningu og vináttu.
Skúli H. Norðdahl, Ark. F.A.Í.
ÆSKILEGT er að minningar-
greinum fylgi á sérblaði upp-
lýsingar um hvar og hvenær sá,
sem fjallað er um, er fæddur,
hvar og hvenær dáinn, um for-
eldra hans, systkini, maka og
börn, skólagöngu og störf og
loks hvaðan útför hans fer
fram. Ætlast er til að þessar
upplýsingar komi aðeins fram í
formálanum, sem er feitletrað-
ur, en ekki í greinunum sjálf-
um.
Formáli
minning-
argreina




         

 


   
 


 !" # $%&