Morgunblaðið - 08.03.2003, Qupperneq 56

56 LAUGARDAGUR 8. MARS 2003 MORGUNBLAÐIÐ
BRÉF
TIL BLAÐSINS
Kringlunni 1 103 Reykjavík  Sími 569 1100
 Símbréf 569 1329  Netfang bref@mbl.is
Allt efni sem birtist í Morgunblaðinu og Lesbók er varðveitt í upplýsinga-
safni þess. Morgunblaðið áskilur sér rétt t i l að ráðstafa efninu þaðan, hvort
sem er með endurbirtingu eða á annan hátt. Þeir sem afhenda blaðinu efni
ti l birtingar teljast samþykkja þetta, ef ekki fylgir fyrirvari hér að lútandi.
NÚ um stundir er varla hægt að
opna útvarp, blað eða sjónvarp svo
ekki sé verið að flytja áróður gegn
atvinnuskapandi verkefnum á Aust-
urlandi. Jafnvel er álfum og tröllum
blandað í umræðuna. Fólk neitar sér
um að borða og segist ætla að svelta
sig í hel til að bjarga álfunum og
tröllunum. Ríkisútvarpið kostar Óm-
ar Ragnarsson til útlanda til að búa
til áróðursefni og hann klykkir út
með að sýna moldrok af Hólsfjöllum
og segir það dæmi um sandfok af
jökulleir.
Þó ber frekar lítið á roki af jökul-
leir frá jökulám annarstaðar eða við
útfall þeirra. Bændur hafa veitt jök-
ulvatni á engjar sínar til að auka
grasvöxt og bóndi af Jökuldal sagði
að það væri óþarfi að kaupa útlendan
áburð ef hægt væri að veita Jöklu á
túnin.
Ef til vill væri hægt að mynda
jarðveg í urðinni norðan við Vatna-
jökul með því að safna í hana jökul-
leir. Þó held ég að hæðin yfir sjó
mundi koma í veg fyrir gróður í þeim
jarðvegi. En til munu vera svonefnd-
ir töðuhraukar á þessum slóðum inni
undir jökli.
Þegar Blönduvirkjun var reist var
ekki spáð vel fyrir lífríkinu og lóninu.
Gæsirnar áttu að hverfa og sauð-
kindin að svelta. Ekkert af þessu
hefur ræst. En nú er kvartað undan
gæsaplágu. Bændur geta ekki rækt-
að korn því að gæsin liggur í akr-
inum og étur uppskeruna og það er
offramboð á kindakjöti.
Sauðfé hefur aldrei gengið við
Kárahnjúka og þó að einstaka kind
flækist þangað, borgar sig ekki að
smala þeim nema fyrir trúmennsku
sakir. Bændur vilja ekki láta fé verða
úti, því leggja þeir mikla vinnu í að
sækja þessar fáu skepnur sem þang-
að flækjast. Hreindýr leita þarna
inneftir til að fá að vera í friði um
burðinn, en ekki til að nýta þann
gróður sem þarna er, enda fara þau
þegar kálfarnir fara að stálpast.
Um álfana og tröllin vil ég ekki tjá
mig, en hingað til hafa framkvæmdir
ekki þurft að víkja þeirra vegna.
Það er hins vegar athyglisvert að
þessi staður er orðinn svo vinsæll að
lóðir mundu renna þarna út eins og
heitar lummur. Margur mundi
gjarnan vilja gista í grjótunum norð-
an við Vatnajökul. Halla og Eyvind-
ur undu sér vel þar og trúlega væru
margir til með að feta í fótspor
þeirra. Nú er búið að uppgötva flug-
völl á staðnum og samgöngur munu í
lagi. Ómar getur lent og orgað orka,
orka eins og þegar hann æddi um í
moldrokinu á Mývatnsöræfunum og
orgaði rolla, rolla forðum daga.
Mótmælagöngur í Reykjavík eru
sýndar í sjónvarpinu jafnóðum og
þær eru farnar. Þar arka menn um
götur organdi eins og naut. Naut
hafa að vísu ekki verið taldar gáfaðar
skepnur, en það er nú önnur saga.
Óvinir Austurlands nr. eitt
Austfirðingar eru jafnvel farnir að
númera óvini sína og telja Reykvík-
inga númer eitt. Ekki kæmi mér á
óvart þótt fram kæmu kröfur um að
losna undan Reykjavíkurvaldinu.
Það er hæpið lýðræði ef fámennur
minnihlutahópur getur haldið uppi
stöðugum áróðri gegn verkefni sem
lögleg ríkisstjórn stendur að og jafn-
vel reynt að hafa áhrif á erlendar
lánastofnanir til að gera verkefni
tortryggileg sem verið er að ráðast í
og afla fjármagns til. Ef ekki verður
reynt að gera þessa menn ábyrga
gerða sinna kæmi mér ekki á óvart
þó að kæmu fram kröfur um að losna
undan Reykjavíkurvaldinu. Búið er
að leggja niður alla birgðaöflun
nema í gegn um Reykjavík. Allir
flutningar eru komnir til Reykjavík-
ur og öll framleiðsla fer í gegn um
Reykjavík. Það má segja að þjóðin
dragi andann í gegn um Reykjavík.
Svo vilja Reykvíkingar fá skatta af
umferðinni til gatnagerðar í Reykja-
vík og landsbyggðin á að leggja fína
vegi fyrir Reykvíkinga til þess að
þeir geti fengið sér sunnudagstúr á
sæmilegum vegi. Það á að spurja
Reykvíkinga um hvort megi virkja
læk eða nýta vatnsfall, en það er allt í
lagi að setja sorphauga í Reykjanes-
hraunið og mylja það niður undir
vegi og byggð.
VÍKINGUR GUÐMUNDSSON,
Grænhóli,
Akureyri.
Kárahnjúkar
Frá Víkingi Guðmundssyni:
Í MORGUNBLAÐINU sunnudag-
inn 2. mars birtist svonefnd „Frétta-
mynd ársins“, er hún í litum og sýnir
landbúnaðarráðherra drepa kjúk-
ling með berum höndum með því að
troða honum inn í einhvers konar
drápsvél. Þetta gerðist við vígslu nýs
sláturhúss Holtakjúklinga á Hellu.
Þessi tíðindi voru kunngjörð við
opnun árlegrar sýningar Blaðaljós-
myndarafélags Íslands í Gerðar-
safni.
Nafn myndarinnar er „Hefnd
hænsnahirðisins“ og í áliti dóm-
nefndar segir: „Textinn er allt sem
segja þarf. Einstaklega skoplegt
augnablik sem vakandi ljósmyndari
hefur náð að fanga vel.“
Nú spyr ég dómnefndina: Er það
„einstaklega skoplegt“ að sjá dýr
sem í örvæntingu reynir að berjast á
móti böðli sínum áður en það deyr?
Þeir sem henda gaman að dauða-
stríði annarra, jafnvel kjúklinga, og
hlæja að því, ættu að skoða hug sinn
betur. Þetta háttvirta félag veitir
þessari „ómynd“ hundrað þúsund
króna verðlaun, já hátt er hneisan
metin.
Í sambandi við þetta finnst mér að
háttvirtur landbúnaðarráðherra ætti
að gæta sín betur þó að oft takist
honum vel upp. Hér sló hann stórt
vindhögg og varð sér til minnkunar.
Við mennirnir, herrar jarðarinnar,
eigum ætíð að virða rétt dýranna,
jafnvel sláturdýranna, þó að við
þurfum að lifa við nauðung lífskeðj-
unnar. Það sæmir ekki að koma fram
við þau eins og tilfinningalausir böðl-
ar.
RAGNAR FJALAR
LÁRUSSON,
Auðarstræti 19, 105 Reykjavík.
Löngum hlær lítið vit
Frá Ragnari Fjalari Lárussyni,
fyrrverandi prófasti: