Réttur


Réttur - 01.10.1950, Blaðsíða 58

Réttur - 01.10.1950, Blaðsíða 58
298 RÉTTUR að hann geti haldið áfram að vera í Kommúnistaflokknum svo lengi sem honum endist aldur......Við skoðuðum þetta plagg sem endanlega sönnun þess, að 1 flokki okkar, sem er þýðingarmikill félagsskapur, gæti slíkur hrossa- brestsriddari tvöfeldninnar ekki átt heima; við báðum svissneska kommúnistaflokkinn að stíga hin nauðsynlegu skref og að loknum fundi, sem Ruggiero Gricco stýrði — en ekki Di Vittorio — fór brottreksturinn fram. En hér langar Silone líka til að koma einni lyginni að. Af því hann gat ekki leikið hina ofsóttu hetju, þar sem öll gögn hinnar grátlegu sögu hans voru enn tiltæk, þá lét hann í það skína, að honum hefði verið vikið úr flokknum af „ærukrenkingar“-ástand þ. e. a. s. vegna þess, að hann hefði játað að hann væri „pervert." E. t. v. hefur hann haft í hyggju með því að sveipa um sig einhverju af þeim dýrð- arljóma ónáttúrunnar, sem annar liðhlaupi, André Gide, er svo hrifinn af. En hér er blandað málum. Brottrekstrartilskipunin, sem svissnesku flokksfélagarn- ir gáfu út, var birt í tímariti okkar, Verkamannaríkinu. Hún er tvær blaðsíður. Fyrst er skýrt frá því sjónarmiði, sem Silone hélt áfram i rituðum plöggum sínum; því næst er nákvæmlega greint frá þeim samræðum, sem áttu sér stað á úrslitafundinum; þar segir m. a.: „Hann staðfesti öll atriði bréfs síns .... Hann lét í ljós, að hann væri pólitískur „pervert“, og hér væri því um sjúklegt tilfelli að ræða, o. s. frv.“ Þá eru taldar fram ástæðumar fyrir brottrekstri hans: til játningar hans er ekkert vitnað, en gefið pólitískt yfirlit um afstöðu hans og framkomu og bent á, að hún^hafi greinilega stefnt að upplausn á stjómar- kerfi flokksins á einum hinum örðugustu tímamótum í sögu hans. Nú er framkomu Silones lýst fyrir okkur sem opinberun, ég veit svo sem ekki á hverskonar dýrmætum nútíma há- speki og sérstakrar siðspeki, sem misskilin séu, fótum troðin og eyðilögð af okkur stríðandi kommúnistum. Slíkt er nú
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.