Réttur - 01.01.1940, Blaðsíða 26

þarf talsverðan mannafla. — Og þetta kostar svo lítið,
siáðu’.
„Eg hpf ekki hugsað mér að láta fólk vinna hjá mér
fyrir ekki neitt, en búskapurinn ber sig ekki svo vel
hjá mér, að ég geti tekið fólk. En það er fjári óþægilegi
að hafa elcki kvenmann — einkum að sumrinu”.
„f*á er sjálfsagt fyrir þig að nota nú tækifærið með-
an það býðst”.
„Já, en ég hef nú einmitt ekki efni á því, prófastur
minn”. j 1; j ; j ['’§?] |
„Pvert á móti hefur þú ekki efni á því að vera kven-
mannslaus. Hugsaðu þér hve miklu það munar fyrir
þig á sumrin. — Gætuð þið Geiri ekki slegið ykkur sam-
an? Pað er aðeins stundarfjórðungsgangur milli bæj-
anna. Hún gæti eldað fyrir ykkur báða og þjónað báð-
um .
„Ekki hefði ég á móti því”, sagði Geiri.
„Ekki væri það verra”, sagði Guðni fylgdarmaður,
„því það tollir engin stúlka að sunnan hjá honum
Tobba”.
„Hvers vegna? Hann er sízt ómyndarlegri en menn
þar syðra”.
„Já, en stúlkurnar þar eru engin lömb að leika sér
við í þeim efnum. Þeim er eins nauðsynlegt að umgang-
ast karlmenn, sem bera fullt skynbragð á kröfur kven-
legs eðlis, eins og að anda. — Látið mig vita það”. Og
breitt andlitið á honum varð allt að ibyggnu brosi þess
manns, sem veit lengra en nef hans nær. Hann hafði
líka verið tvær vertíðir suður með sjó, og sjón er sögu
ríkari.
„Ekki trúi ég öðru en Tobías geti komizt af við hvaðla
stúlku sem vera skal”, mælti prófastur.
„Ekki einungis vafasamt, heldur næstum útilokað”,
sagði Guðni.
„Það vita allir, nema ef-til vill Tobíassjálfur, aðhann
hefur aldrei kvennýtur verið, og þá fyrst gerist bú-
skapur hans kostnaðarsamur, e£ hann þarf fyrst að
26