Réttur - 01.01.1940, Side 43

mæla og til þeirra varna, sem hún á kost á? Voru það
þjóðstjórnarmennirnir ?
Hið undarlega skeði, að það voru sósíalistamir, sém mót-
mæltu og það var Morgunblaðið, Alþýðublaðið og Tíminn,
sem fögnuðu innrásarherrunum, sem „gestum og vinum”,
— og mennirnir sem sögðu sig úr Sósíalistaflokknum í vet-
ur, vegna þess að þeim þótti hann ekki nógu þjóðlegur,
kunnu sér ekki læti fyrir fögnuði og fleðulátum.
Hverju voru þeir svo að fagna, þessir „patent” ættjarðar-
vinir, sem Alþingi veitti einkaleyfi til að elska föðurlandið,
sællar minningar ? i
Þeir voru að fagna því, að Island er orðið ófriðarsvæði,
að skipin okkar, fiskiskipin og flutningaskipin, eru orðinn
lögmætur skotspónn ófriðarþjóðar, að við getum átt von
á að loftárás verði gerð á Reykjavík, án þess að nokkuð
verði við því sagt, að alþjóðalögum, að viðskipti okkar við
flest lönd eru stöðvuð, að Bretar geta sett okkur hvaða af-
arkosti sem þeir vilja.
Þetta er þá föðurlandsástin „patenteruð” af Alþingi Is-
lendinga. Hún er þá eftir allt saman fólgin í því, að skríða
hundflatur fyrir hverjum þeim, sem vill beita okkur ofbeldi.
— Ekki hefur þess samt verið getið að þessir herrar væru
neitt feimnir við að anda að sér íslenzku andrúmslofti, þó
það væri of gott fyrir piltatetrin í Menntaskólanum, sem
ekki vildu falla fram og tilbiðja Mannerheim hershöfðingja
í vetur.
Formaður stærsta þingflokksins, Jónas Jónsson, skrifaði
langa grein um hertökuna í blað sitt. Um hvað skyldi hún
hafa verið? Ætli hún hafi verið um það hvernig eigi að
verja Reykjavík fyrir'loftárásum eða hvaða ráð séu til þess
að halda uppi siglingum og viðskiptum við önnur lönd?
Skyldi hann hafa tekið til meðferðar hver ráð myndu vera
til að halda lífinu í Islendingum, við hin breyttu skilyrði,
hvernig hægt yrði að afla matfanga, eldiviðar og annarra
nauðsynja og halda uppi framleiðslu landsmanna?
Önei. Hún fjallar um það hvemig eigi að vernda brezku
hermennina frá þeim voða að böm horfi á þá óg íslenzku
43