Skírnir

Árgangur

Skírnir - 01.01.1919, Blaðsíða 102

Skírnir - 01.01.1919, Blaðsíða 102
Skírnir^ Ritfrégnif. Ö§ ið fengist um ymsa aðra, sem ritað hafa á erlendum málum og það útbreidd ágætisrit og viðurkend á &ínu sviði, engu síður en rit skáldanna á sínu, t. d. rit Finns Jónssonar og Þorv. Thoroddsens. Og á hvaða rökum er það eiginlega reist, að gera í þessu sambandi upip á milli þess, þó skrifuð vœri t. d. á dönsku söguleg skáldsaga, bókmentasaga eða menningarsaga um sama tímabilið? En hvað svo sem þessu Hður, er það auðvitað æskilegast, að ef rithóf. geta einhverra hluta vegna ekki frumritað bækurnar á móð- urmáli sínu, verði reynt að snara þeim þangað sem fyrst. Og fyrir skáldritalióf. að minsta kosti, ætti þetta að vera tiltölulega auðvelt, ef þeir fá á annað borS nokkurn útgefanda. Því aS það er öllum hag- ur, -lesendum, höf. og útgef., að bækurnar komi samtímis út á báS- um málunum. Og þá mættu ákúrurnar fyrir ættjarSarsvikin fara aS hætta. íslenzkum bókmentum veitir ekki af aS halda öllu sínu til haga. Því aS þrátt fyrir alt er ekki ólíklegt að einhvern tíma rísi deila milll ísl. og danskrar bókmentasögu um »eignarréttinn« á íslend- ingunum. En þá er of seint að iðra þess, að hafa sjálfur smíðað vopnin í hendur andstæðinganna. V. í>. G. Insta þráin (Den store Hunger) eftir Johan Bojer. Þegar eg las ritdóm SignrSar mag. GuSmundssonar um bók þessa, sem er lofgrein frá upphafi til enda, datt mór allur ketill f eld. Eins og aðrar bækur þessa höfundar, er skáldsaga þessi snildarverk, hvað efni og framsetning snertir, ef stefna bókarinnar eða lífsskoðun væri ekki afar bölsýn og varhugaverð. HvaS vill höfundurinn sýna og sanna? Bersynilega sama og Kristján Jónsson kvaS: »Lífi5 alt er blóSrás og logandi und, sem læknast ekki fyr en á aldurtilastund«. Þetta bölsyni er, sem betur fer, ekki allra, — og heilar þjóSii* t. d. Forngrikkir hafa ekki þekt þaS, og venjulega þekkir ekki unga fólkiS þessa lífsskoðun, ef það ekki hlær að henni, enda má fullyrða að þúsundir gamalla manna, karla og kvenna, sem alla æfi hafa átt við mótlæti að búa, hafa eitthvað sór til huggunar, sem gerir líf þeirra bærilegt, eins og Egill Skallagrímsson sem huggaði sig við ástgjöf guðanna, er hann kvað: Þó hefir Mfms vinr mér of fengnar
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105

x

Skírnir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skírnir
https://timarit.is/publication/59

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.