Skírnir

Árgangur

Skírnir - 01.01.1919, Blaðsíða 93

Skírnir - 01.01.1919, Blaðsíða 93
86 Ritfregnir (Skirnir Þessi nyju ljóðstafaorS eru auk þess skothendur og eykur það á hljómfegurSina. AnnaS afbrigði hans er það', að hann tengir saman Ijóðstafi, þótt stuðlar séu á milli, eins og t. d. í Álfakónginum: Jjúfa stjarna, hvar má augað eygja Ijósið þitt Jysa rökkurgeim — og er bersýnileg pryði að þessháttar tilbrigðum í IjóSstafasetning, en gæta verður þess, aS hrúga ekki allskonar Ijóðstafatilbrigðum saman í einu og sama kvœði, því þá er htett vi'S, aS allir ljóðstafa- fjötrar hrökkvi í sundur og íslenzk Ijóð varpi sparibúningnum, ljóð- stafaskrautinu.« Eg get verið dr. Alexander sammála um það, að stundnm fer allvel á þessum afbrigðum, en samt verð eg að telja alveg misráðn- ar þessar gagngetðu breytingar á ljóSstafasetningu þeirri, sem eyru vor og hugur hafa vanizt, frá því er vér fórum fyrst að heyra vís- ur kpeSuar, kvæSi sungin, eða þulur og langlokur þuldar. LjóSstafareglurnar eru orðnar svo óaSskiljanlegur hluti ljóðanna í vitund vorri, að afbrigðin særa eyrun, og þar aS auki er hætt viS, að svo fari, sem dr. Alexander óttast, að ef breytingar eru leyfðar yfirleitt, þá verði afleiðingin sú, aS allar ljóðstafareglur fari í einn graut og íslendingar missi þá ósjálfráSu tilfinningu, sem þeir nú hafa (flestir) um rétta setningu Ijóðstafa, þótt engar viti þeir reglur. Það er ekkert að þv/, þótt Ge3tur hafi reyut þetta, til gamans, en tilraunin sýnir, að í þessu efni er hið gamla of rótfast í okkur tíl þess, að nokkrar verulegar nýjungar geti búizt viS aS sigra. Og hætt er við, að hver myndi syngja með s/nu nefi, er fram í sækti, og reglur þær, sem Gestur fylgir, eru sköpun eins manns og hafa ekki þá festu, sem hin forna, aldagamla ljóð- stafasetning vor hefir óðlazt. Afturhvarfa Gests til bragreglna fyrri tíma gætir eink- um í áherzlum samsettra orða. Sem kunnugt er, hefir áherzlan tekið allmiklum breytingum í íslenzku, frá því, sem áSur var. Reyndar er aðaláherzlan að fornu og nýju á fyrsta atkvæSi orS- anna yfirleitt, en á afleiSsluendingum og öðrum lið samsettra orSa var aS fornu aukaáherzla, sem svo var sterk, að jafngilt gat / skáldskap aðaláherzlu. Sem dæmi má taka: ráð g e g n inn bregðr ragna (Húsdrápa) ok her þ a r f ir hverfa (V e 11 e k 1 a)
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105

x

Skírnir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skírnir
https://timarit.is/publication/59

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.