Skírnir

Árgangur

Skírnir - 01.01.1919, Blaðsíða 49

Skírnir - 01.01.1919, Blaðsíða 49
42 Þýðiogar. [Sklrnir tómar þokumyndir, taka sama sporið og æskumaður, sem byrjar að stefna sjálfrátt og með fullri skynsemi að þvi marki, sem' áður hefir aðeins vakað fyrir honum sem óljós hvöt. II. Því fer fjarri, að það sé nokkuð frumlegt í þeirri hugsun, að alþýðumentunin sé sómi og afrek íslendinga á síðari tímum. Enda mætti það sízt vera. Menn finna ekki upp hlutverk handa pjóð eins og vörumerki handa nýrri smjörlíkistegund. Hlutverkið verður að vera til áð- ur, hafa vaxið lengi i kyrþey, áður en það verður með- vitað og sjálfrátt. Og svo er hér. Alþýðumentunin er gömul, og á rót sína að rekja til sistarfandi orsaka. íslenzk al- þýða er botur kynjuð en nokkur önnur alþýða, næm á mentandi áhrif. Hún hefir erft bókmentir á sinu eigin máli, rseni i einu eru framúrskarandi að listagildi og þó við hennnr hæíi. Lífið befit' verið fábreytt, snúist mikið að andlcgum áhugamálurn og nekt við sjálfan sig, þar sem stritinu slepti, jöfnuður mikill og baráttan fyrir lífinu i hviðum, mcð talsverðu af lómstundum á milli. Ávextir þessarar menningar eru áþrcifanlegir. íslenzk alþýða til sveita talar móðurmál sitt hreinna og betra en annars- staðar munu dæmi til; knérunnarnir göfgast ótrúlega fljótt, ef skilyrði eru fyrir hendi; hugsun og skilningur eru í furðu góðu lagi, jafnvel þar sem þekkingin nær skamt. Þó að miklu sé ábótavant, þá er líka á ærnu að byggja, ef reynt væri. Það er ekki hægt að skilja alþýðumentun nútimans, nema með þvi að rekja sögu hennar frá rótum. Sú saga hefir því miður aldrei verið skrifuð. Það var alþýðan, sem tók við menningunni fornu, þegar hún féll úr mátt- vana höndum höfðingjaættanna, — eða þessar ættir urðu sjálfar alþýða. Hún las og hún kvað, hún tók allri and- legri viðleitni tveim höndum, skrifaði það sem ekki varð prentað, lærði og þuldi. Það sem hún skapaði af bók-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105

x

Skírnir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skírnir
https://timarit.is/publication/59

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.