Valsblaðið - 24.12.1969, Page 30

28
VALSBLAÐIÐ
Róbert Jónsson svarar spurningum
Þann kann að þykja að bera í
bakkafullan lækinn að fara að ræða
aftur við Róbert Jónsson um þjálf-
un og leiðbeiningastörf í unglinga-
flokkunum, þar sem við hann var
spjallað um þetta efni í blaðinu í
fyrra. Sannleikurinn er hins vegar
sá, að sá lækur er aldrei bakkafullur,
það vantar alltaf mikið í hann, það
er stöðugur skortur á leiðbeinendum
í unglingaflokkunum og það eru stöð-
ugar umræður um þetta mál, manna
á milli, á fundum, á þingum og í
stjómmn þeirra félaga, sem unglinga
hafa innan sinna vébanda.
Varðandi Róbert ýtti það mikið
vmdir okkur að fá hann til taka
munninn dálítið fullan, að hann hef-
ur nú farið í gegnum alla flokka,
sem leiðbeinandi og þjálfari, þ. e.
hann byrjaði í 5. flokki og nú í sum-
ar var hann með 2. flokk.
Við þetta bættist sá orðrómur,
að nú mundi Róbert hætta þjálfun,
a. m. k. í bili. Okkur þótti hann því
líklegur til að geta miðlað af reynslu
sinni og gripmn hann því áður en
hann fer, sem hann vonandi gerir
ekki.
1. Mér er sagt, að þú ætlir að
hætta þjálfun, a. m. k. í bili, og eftir
að hafa þjálfað og leiðbeint í öllum
aldursflokkum á unglingsaldri væri
gaman að spyrja þig, hvaða aldurs-
flokk þér þætti skemmtilegast að
þjálfa og leiðbeina og í hverju það
liggur og eins, hvort þú telur það
rétta aðferð við þjálfun yngri flokk-
anna?
Ef ég byrja á síðasta hluta spum-
ingarinnar, þá hef ég þá skoðtm,
eftir mina reynslu, að það sé rétt
ef þjálfari hefur náð árangri með
yngri flokkunum, að hann eigi að
fylgja þeim eftir og reyna að ná
áframhaldandi árangri með þeim.
Það eykur áhuga hans fyrir drengj-
unum og árangri þeirra, og það eyk-
ur áhuga drengjanna að halda áfram,
þegar þeir sjá að þeir hafa haft þjálf-
ara, sem hefur náð árangri með þeim.
Þetta er nú mín reynsla og ég held,
að það hafi ekki komið til þess að
Róbert Jónsson, hinn vinsœli þjálfari, meS
ákveSnar skoSanir.
við værum leiðir hvorir á öðrum.
Þá kemur hitt til eða ástæðan til þess
að ég hætti núna, að við teljum, að
þrátt fyrir það að tekizt hafi að ná
góðum árangri, sé rétt, svona rétt
áður en þeir koma að dyrum meist-
araflokks, að þeir fái ný sjónarmið
hjá nýjum leiðbeinanda.
Þeir hafa haldið saman síðan á
12 ára aldri og núna er einmitt tæki-
færið fyrir þá að taka á móti nýj-
um áhrifum, sem gefa nýjan þroska.
Þannig held ég að það sé réttlæt-
anlegt að fylgja þeim upp í annan
flokk ef árangur er góður og vel árar.
Þó ég hætti kannske í bili hefur
maður alltaf áhuga á þessum mál-
um og Val, maður er búinn að viða
að sér reynslu á þessum árum, sem
jafnvel gæti orðið til þess að maður
héldi áfram jafnvel núna eða seinna.
2. Þú hefur sagt áður að það sé
ekki fyllilega séð fyrir þjálfun og
leiðbeinendum í yngri flokkunum í
landinu og þá sennilega ekki í Val
heldur. Hvemig vilt þú leysa þetta
nauðsynjamál knattspyrnunnar,
þannig að árangur náist?
Ég hef víst haldið þessu fram bæði
innan félagsins og eins á knatt-
spymuþinginu, þar sem rætt hefur
verið um fræðslu þjálfara, að mér
fyndist eðlilegast, þegar menn em
ráðnir með happa- og glappaaðferð-
inni, að þeir byrjuðu að starfa með
yngstu flokkunum. Ég held, að menn
þroskist mest á því að byrja neðan
frá. Þegar þeir hafa svo áttað sig
á þessu verði þeim gefið tækifæri
til að taka þátt í fyrsta stigi þjálf-
aranámskeiðs KSl strax og síðan eft-
ir tveggja ára þjálfun ætti annað
stigið að koma í kjölfarið. Ef þessir
menn ílendast svo í þessu lengur
eiga þeir tvímælalaust að fá þriðja
stigið erlendis. Þetta ætti að geta
orðið hvatning til að ná því að verða
sendur út til náms í þjálfun í knatt-
spyrnu.
Ég tel, að þetta eigi að vera að-
ferðin til þess að fá menn til að halda
áfram og ná því að taka öll stigin,
ætti hann að vera kominn með nokk-
uð alhliða þekkingu á þjálfun eða
með það mikla þekkingu, að þeir
gætu þjálfað annan flokk og þá lika
í fyrsta aldursflokki, og að því er
stefnt.
Því miður hefur ekki verið lögð
næg áherzla á það, að menn kæm-
ust á slík námskeið. Menn hafa bara
hrósað happi ef tekizt hefur að ná
einhverjum til að leiðbeina og þá
oftast tjaldað til eins árs í senn, en
reynslutímabilið er að mínu viti
minnst tvö ár í þjálfun.
3. Knattspyrnan er margþætt
íþróttagrein, þar sem til kemur:
leikni með knöttinn, skipulag í leik,
félagslegt samstarf, þrek o. fl. Og þá
vil ég spyrja: Á hvað leggur þú mesta
áherzlu og í hvaða röð? Hvernig
kemur þú þessu öllu að á þeim tíma,
sem þér er ætlaður, og telur þú
mögulegt að gera því eðlileg og full-
nægjandi skil á þeim tíma?
Spurning þessi er nokkuð marg-
þætt, en það fer nokkuð eftir aldri,
hvemig þessi mál raðast niður, og
eins og ég hef framkvæmt þetta,
hef ég sett félagslegu hliðina efst
í fimmta flokki, meðan reynt var að
fá strákana sem félaga hvers ann-
ars og hafa áhuga fyrir félaginu