Heimilisritið - 01.09.1948, Blaðsíða 9

Heimilisritið - 01.09.1948, Blaðsíða 9
útskýrði Tom, þegar Johnny heilsaði honum, „og við hitt- umst í dag af tilviljun". Johnny hafði líka verið á Italíu og fór að tala við þá, og ef dökk augu Ferdis hefðu ekki hvarflað til Margot hvað eftir annað, hefð'i hún móðgazt. „Fáum okkur sopa", sagði Johnny, niðursokkinn í endur- minningar, og steingleymdi dansinum. Ferdi sá reiðisvipinn á Mar- got og sagði: „Ef mér leyfist, kysi ég heldur að dansa við konu yðar". Hann bauð arminn, án þess að bíða eftir svari og hún kink- aði höfðinu í átt til manns síns og Toms, eins og drottning, sem sendir frá sér tvo lítilmótlega þegna, og sveif á brott með Ferdi, sigri hrósandi yfir því að hafa loks hitt mann, sem kunni að meta hana að verðleikum. Hann var, útskýrði hann, þegar þau voru komin hálfa leið yfir gólfið, franskur í aðra ætt, persneskur í hina. Þessi ríkulega kynblöndun æsti ímyndunarafl hennar og hugur hennar varð fullur af túrbönum, gimsteinum og kvennabúrum. Franska ætt- ernið virtist einskis mega sín. Hann hélt blítt og laust utan um hana og sagði í miðjum vals- inum: „Þér eruð fegursta enska stúlkan, sem ég hef séð". „O, nei", sagði hún frá sér numin og vonaði, að hann ítrek- aði það. Hann gerði það. Sælu- straumur fór um hana. Kvöldið ætlaði að verða dásamlegt, þrátt fyrir allt. Ef Johnny langaði til að sitja í barnum, þá hann um það, en hún ætlað'i að dansa, hún ætlaði að njóta ánægjunn- ar af þessum töfrandi manni með hið fagra bros og svört, að- dáunarfull augu. Hann er eins og filmstjarna, hugsaði hún og allar stúlkurnar glápa á hann. Hún brosti til hans og varð á- nægð með áhrifin. „Þér eruð eins og blóm", sagði hann, „ensk narsissa". Henni var ánægja að þessari skáldlegu líkingu, en fann þó til ofurlítils kvíða, því að' hann hafði þrýst henni lítið eitt þétt- ar að' sér. Hún leit snöggt og dálítið sakbitin til bardyranna, sem blöstu við. Johnny og Tom voru þar, og Johnny var að tala við rauðhærða stúlku í grænum kjól. Hann þarf ekki að hanga svona yfir henni, hugsaði hún gröm, og ánægjan vék smám saman fyrir óróleika. Nú óskaði hún, að dansinn tæki enda, svo hún gæti farið til Johnny, en það var dansað áfram, og hún losnaði ekki strax. „Við skulum dansa þann næsta", sagði hann. HEIMILISRITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.