Heimilisritið - 01.09.1948, Blaðsíða 43

Heimilisritið - 01.09.1948, Blaðsíða 43
litlir skammtar — og meira þyrfti ekki til að útiloka sárs- auka frá því svæði, er tekur til barnsfæð'ingar. Brezkir læknar höfðu notað slíka aðferð til deyfingar við keisaraskurð. Þeir höfðu notað miklu stærri skammta en Adriani ráðgerði, og þeir reynzt fullkom- lega öruggir. Hann hélt því á- fram. Hann nefndi aðferð sína „söð- ulstíflu"-deyfingu, af því að hún setti stíflu fyrir sársauka á því svæð'i, sem snertir söðulinn þeg- ar farið er á hestbak. Aðferðin var fyrst notuð við nokkur hundruð skurðsjúklinga með á- gætum árangri. Sjúklingar, sem skornir voru í líffæri á söðul- svæðinu, losnuðu við allan sárs- auka — og höf ðu ekki eter-timb- urmenn að að'gerð lokinni. Nú var Adriani reiðubúinn að nota þessa nýju aðferð við fæð- ingar. Sjúklingarnir fengu nupercain- sykur, þegar ekki voru orðnar nema fjórar mínútur milli hríð- anna. Fyrst var ofurlítill húð- blettur á bakinu deyfður með novocain til þes sað fyrirbyggja sársauka er mænunálinni var stungið inn. Vegna þess hve sterkt það er, þarf aðeins örlitla skammta af nupercain. Einn rúmsentimetri nægir. Til samanburðar má geta þess, að við rófudeyfingu þarf 30 sinnum stærri innsprautingu. Sængurkonan situr upprétt í hálfa mínútu, svo að lyfið fái tíma til að sökkva til botns í mænugöngunum. Síðan leggst hún aftur á bak. Eftir tvær til fimm mínútur er allur sársauki horfinn, og eftir 10—15 mínútur er deyfingin „bundin" — sem merkir það, að lyfið geti ekki framar leitað upp á við í mænu- göngunum og valdið óþægind- um. Lyfið' verkar á tilfinningataug- ar, en ekki hreyfitaugar. Það stillir því þjáningar án þess að stöðva vöðvahræringarnar, sem nauðsynlegar eru við eðlilega fæðingu. Læknar, sem sáu þessa aðferð notaða í fyrsta sinn, áttu erfitt með að' trúa sínum eigin augum. Sjúklingarnir, sem verið höfðu taugaóstyrkir og kvíðandi, urðu glaðlegir og samstarfsfúsir. Álíka einstæður var árangurinn að því er börnin snerti. Þau önduðu strax, án þess að nota þyrfti skelli, kalt vatn eða súrefni. Það er ekki hægt að leggja nógu mikla áherzlu á þýðingu þess, að barnið gráti þegar í stað. Það merkir að það fái súrefni er það þarfnast þess — fyrstu úr- slitastund lífsins. Annað atriði er mikilvægt. Þegar söðulstífluaðferðin er not- HEIMILISRITIÐ 41
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.