Heimilisritið - 01.09.1948, Blaðsíða 16

Heimilisritið - 01.09.1948, Blaðsíða 16
að líta inn í barnaherbergin og bjóða góða nótt, áður en þau settust að kvöldverðarboðinu. Faðir minn, sem aldrei vildi sýnast, var vanur að horfa á okkur um hríð í rúminu, ef ti] vill snerta sængina mjúklega, og ganga síðan hljóð'lega út úr her- berginu. Venjur Það hefur oft hvarflað að mér, að faðir minn hafi yfirleitt ekki haft sérlega gaman að' börnum. Bertie og ég, og þó einkum ég, vorum oft skammaðir fyrir að koma of seint, eða fyrir að vera óhreinir, eða hafa hátt við eitt- hvert hátíðlegt tækifæri, eð'a fyrir að vera óstilltir í kirkju, eða fyrir að gleyma að standa upp ef einhver eldri en við kom inn, þar sem við vorum. Faðir minn hamraði blátt áfram kurteislega framkomu inn í okkur systkinin. Okkur var kennt að heilsa öllum eldri ætt- ingjum okkar eftir ströngustu hirðsiðum. Flestar sérkennilegar venjur föður míns og skapeinkenni var hægt að' rekja til sjómennsku- ára hans og uppeldi á sjónum, á þeim erfiðu tímum, er seglin voru enn viðurkennd sem meg- inaflgjafinn. Löngu eftir að hann settist að í landi, réðu sjó- mennskuvenjur miklu í afstöðu hans til manna og málefna, og jafnan lá honum hátt rómur. Frá þessum árum átti hann sjóð af sögum og minningum, sem hann gleymdi sér yfir, ef til hans kom jafnaldri, sem hafði kunnugleika á sjómennskunni. Hann hætti heldur aldrei þeiríi venju sjómannsins, að horfa á loftvogina og hitamæl- inn er hann kom á fætur á morgnanna og áður en hann gekk til náða á kvöldin. Það var sama hvar hann var staddur, í York Cottage, í London, Frog- more eða Abergeldie, ávallt var það hans fyrsta og síð'asta verk hvers dags að horfa á þessi tæki. Hann var vanur að rýna á skíf- una, slá á glerið, til þess að vera viss um, að vísirinn væri ekki fastur og setja síðan færanlega vísirinn nákvæmlega. Hermennskubragur Föður mínum þótti vænt um Skotland og skozkar venjur, var gjarnan í skozku pilsi og réði til sín tvo skozka uppgjafa her- menn úr Búastríðinu, til þess að fá skozkan svip á heimilið. Þessir uppgjafa hermenn urðu hetjurnar í æsku minni. Annar þeirra, Henry Forsyth, hafði verið' í skozka lífverðinum og lék á sekkjaflautu. En hinn, Findley Cameron, úr hálenzku 14 HEIMILISRITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.