Heimilisritið - 01.09.1948, Blaðsíða 26

Heimilisritið - 01.09.1948, Blaðsíða 26
nefndan fjörð. Faðir hennar var bátsformaður og ellefu barna faðir. Móðir hennar var smávax- in og lífsþreytt kona, sem horfði á börn sín yfirgefa heimilið hvert á fætur öðru, strax og þau höfðu aldur til. Þegar Sigrún, sem var sjöunda í aldursröðinni, var orðin sextán ára fylgdi hún vertíðinni til Siglufjarðar og vann þar við síldarsöltun. Þá kastaði hún fyrir borð því, sem hún kallaði „kotungs-hugsunarhátt" og til- einkaði sér nýja lífsspeki, sem betur hæfði tíðarandanum og umhverfinu. En hin gamla sið- fræði, sem hún hafði verið alin upp í, lét samt ekki blekkjast á ringulreið þeirri og lauslæti, er ríkti meðal síldarfólksins. Hún hélt sig íhæfilegri fjarlægð frá öllum karlmönnum og bragðaði hvorki vín né tóbak. Að vísu sótti hún böllin öðru hvoru og þáði heimfylgd karlmanns, en það komst enginn lengra en að fá einn koss fyrir utan dyr skál- ans, sem hún bjó í. — Þetta var í fyrsta sinn er hún fór út fyrir takmörk Klettavík- ur og hún hafði fengið mörg heil- ræði og heyrt marga sögur um slysfarir ungra stúlkná, áður en hún fór að heiman, ásamt áminn- ingu um að gæta sín fyrir karl- mönnum. Og minnug þess gætti hún sín vandlega. t fyrstu hafði hún verið lítið eitt hrædd við ofsakendan ys og tryllt lauslæti er ríkti á Siglufirði meðan síldarvertíðin stóð yfir, en sú hræðsla hvarf fljótlega með tím- anum og hún vandist við að vera innan um allt þetta. Hún gat samt ekki sett sig í ¦ spor þeirra stúlkna, sem unnu með henni á planinu. Þær drukku á kvöldin og skiptu sífellt um karlmenn, sem þær höfðu að næsturgest- um hjá sér, en á daginn unnu þær baki brotnu, eins og þær þyrftu aldrei að hvíla sig. Og svo mikluðust þær yfir því sín á milli, að þær hefðu náð í þennan eða hinn í nótt eða nóttina þar á undan. Sumarið leið án þess að nokk- uð sérstakt bæri við hjá Sigrúnu og hún hætti að láta sér blöskra eða hneykslast á þeim ævintýr- um, sem hinar stúlkurnar lentu í, en það var jafn fjarri henni að taka þátt í siðferðisspiltu ralli þeirra, þegar hún fór um haust- ið, einsog þegar hún kom til Siglufjarðar í fyrstu. Veran þar um sumarið hafði mikil áhrif á hana, og hún varð frjáls- lyndari og víðsýnni, en hún hafði áður verið. Til dæmis sá hún að karlmennirnir voru ekki eins hættulegir og henni hafði verið sagt, en að þó var vissara að vara sig á þeim. Einn- ig sá hún, að áfengi var ekki allt- 24 HEIMILISRITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.