Heimilisritið - 01.09.1948, Blaðsíða 51

Heimilisritið - 01.09.1948, Blaðsíða 51
innihalda fegurstu stúlku í heimi". „Öldungis rétt", hrópaði Frank. „Færið mér þá flösku samstundis". Eftir fáeinar sekúndur stóð flaskan fyrir framan hann. „Þér megið' eiga frí síðdegis", sagði Frank við árann. „Þakka yður fyrir", sagði ár- inn. „Eg ætla þá að heimsækja fólkið mitt í Arabíu. Ég hef ekki séð það langalengi". Að svo mæltu hneigði hann sig og fór. Frank beindi athygli sinni að flöskunni, og hann var ekki seinn á sér að taka tappann úr henni. Ut kom sú fegursta stúlka, sem með nokkrum ráðum er hægt að ímynda sér. Kleópatra og þær allar saman voru ekki annað' en grýla og gilitrutt samanborið við hana. „Hvar er ég?" sagði hún. „Hver er þessi fagra höll? Hvað er ég að gera hér á tígris- dýraskinni? Hver er þessi fríði, ungi prins?" „Það er ég", hrópaði Frank uppnuminn. „Það er ég". Síðdegið leið eins og andartak í paradís. Aður en Frank vissi af, var árinn kominn aftur, reiðubúinn með kvöldverðinn. Frank varð að borða með elsk- unni sinni, því í þetta sinn var það ást, sú rétta tegund. Þegar árinn kom inn með réttina, ranghvolfdi hann augunum við svo fagurri sjón. Frank var allur á iði af ein- skærri ást, svo að hann hljóp út í garðinn milli tveggja munn- bita, til að tína rósir handa elsk- unni. Arinn kom á meðan og hellti í glasið hennar og hvíslaði um leið: „Ég veit ekki, hvort þér munið eftir mér, ég var í næstu flösku við yður. Eg hef oft dáðst að fegurð yðar gegnum glerið". „Jú, jú", sagði hún. „Eg man ágætlega eftir yður". í sömu andrá kom Frank inn. Arinn fékk ekki sagt fleira, en hann var á sveimi um stofuna, þandi brjóstið og hnyklaði svera vöð'vana. „Þér þurfið ekki að . óttast hann", sagði Frank. „Hann er bara ári. Látum hann eiga sig. Segið mér, elskið þér mig í raun og veru?" „Auðvitað geri ég það", sagði hún dálítið annars hugar. „Jæja, segið það þá. Því segið þér bað ekki?" „Ég hef sagt það", sagði hún. „Auð'vitað geri ég það. Er það ekki að segja það?" Þetta daufa svar dró úr gleði Franks, eins og þegar ský hylur sólu. Efinn gerði vart við sig í huga hans. „Hvað eruð þér að hugsa um?" spurði hann. „Ég veit ekki", svaraði hún. „Jæja, en þér ættuð að vita HEIMILISRITID 49
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.