Heimilisritið - 01.09.1948, Blaðsíða 10

Heimilisritið - 01.09.1948, Blaðsíða 10
„Ég verð að finna manninn minn", sagði hún dyggðuglega, og henni létti, er hánn fylgdi henni eins og enskur heiðurs- vörður. Hin væga sektartilfinn- ing hvarf. Hann var þá ágætur eftir allt saman. „Hann er í barnum, held ég", sagði hún. En Jónatan'var ekki í barn- um. Og ekki stúlkan. Hún varð að þola allar venjulegar tilfinn- ingar svívirtrar eiginkonu. Það' var allt í lagi, þótt hún leyfði sér að daðra ofurlítið. Hún vissi nákvæmlega hve langt það mátti ganga, en Johnny með annarri stúlku, sem væri sama hve langt hún gengi . .. það var annað mál. Hún gáði umhverfis sig. Hvar voru þau? Hún fór að fá ískyggi- legan grun. Svo hann hugðist geta náð sér niðri á henni með því að' fara út með þeirri rauð- hærðu, var það? Og dansa ekki einu sinni við hana, heldur vera einhversstaðar úti í garði. . . . Ó, hún gæti drepið hann. Nýtt lag byrjkði, rúmba. „Eg veit ekki hvar Johnny getur verið", sagði hún. „Dansið þá við mig". Röddin var innileg. Hann var dásamlega glæsilegur, og hún valdi auðveld- ustu leiðina til að varð'veita stolt sitt og dansaði við hann. Eftir fáein spor, hélt hann henni frá sér. „Ég kann ekki rúmbu", játaði hann. „Ó", sagði hún. „Mynduð þér vilja setjast, í barnum, eða í garðinum?" „Ekki í barnum", sagði hún. Hún ætlaði ekki að eiga á hættu að mæta stríðnislegu augnaráði Johnnys, þegar hann kæmi aft- ur með þessa skepnulegu, feitu, rauðhærðu drós. Hvernig karl- menn lágu hundflatir fyrir rauð- hærðum. Viðbjóðslegt! Hún gekk út á grasflötina reigingslega. Johnny átti þetta skilið. Hún var ef til vill hvers- dagsleg í hans augum, af því að hún var gift honum, en þessi maður var snarvitlaus í henni. Hann titraði jafnvel, þegar hann dansaði við' hana. Hún hafði fundið það. Nú lá hann fyrir fót- um hennar, ef hi'in kærði sig um. Það væri maklegt fyrir hegðun Johnnys. Máninn gaf nóttunni silfurlit, og dökk áin var með silfurslæðu. Kjóllinn og hárið á Margot varð fölt í tunglsljósinu, en Ferdi virtist hærri, dekkri, þreklegri. Hún fór að finna til bæði ótta og æsingar, er hún gekk við hlið hans með höndina á armi hans. Eg gætí verið hvar sem væri, hugsaði hún, á Capri eða í Vín- arborg eða á einhverjum öðrum stáð, sem hana langaSi til aS heimsækja meS Johnny. Ný af- HEIMILISRITID
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.