Són - 01.01.2003, Blaðsíða 100

Són - 01.01.2003, Blaðsíða 100
EINAR SIGMARSSON100 gráminn gæti það verið ellimerki. Maðurinn er ?stúrinn? en sættir sig við hið óumflýjanlega: ?[V]eit að það er eftir engu að bíða.? Fyrir- boðar feigðarinnar koma einn af öðrum: ?[A]llt gengur kuldans myrka valdi í haginn.? Að lokum fjarar lífið út. Kaldranalegur dauð- inn, svartnættið framandlega, er kominn að heimta það sem honum ber. Hugsanlega má túlka ljóðið í heild sem allegoríu, táknsögu. Maðurinn ?sezt [...] grár og stúrinn upp til hlíða?; þaðan er víðsýnna en niðri á jafnsléttu. Sýn manna yfir eigið líf á það til að verða skarpari þegar þeir vita að leiðarlokin eru skammt undan. ?[H]ann heyrir stráin fölna og falla?; það getur táknað að hann horfi upp á andlegt atgervi sitt sljóvgast og glatast. Síðan ?sér? hann ?fuglana hverfa burt á vængjum þöndum?; þeirra er frelsið, ekki hans: Vonir og þrár hverfa sjónum.32 Loks ?sér? hann ?blómfræ af vindum borin suður höf?; sköpunarmáttur hans svarar til frjómagns náttúrunnar og er að ganga til þurrðar. En hví er þá dauðinn táknaður með nótt (annarlegri og dimmri) eins og fylgdarkona dagsins (bláa nóttin)? Blá bar nóttin ?þungar slæður?, sem vísa til skýjahulu, en dimm reiðir hún ?sigð við rifin skýjatröf?. Eitt sér getur orðið traf merkt ?ferhyrndur hvítur klútur (með fjórum skautum), einn af tveimur til fimm, sem notaðir voru til þess að vefja trafafald (skautafald), höfuðbúnað íslenskra kvenna (frá 16. öld til um 1800)? eftir því sem segir í Íslenskri orðabók.33 Þá virðist hin dimma nótt prúðbúin ? sama kona og áður en nú guggin af sorg (eða í svörtum sorgarklæðum) og ?annarleg?, ekki eins og hún á að sér. Strax gengin í það sem hefði forðum daga þótt karlmannsverk, að slá gras. Með höfuðbúnað sem fremur hæfir útför en slætti og hamast svo mjög að hann er genginn úr lagi. Kannski dimmir yfir henni vegna dauðvona ástvinar og ef til vill verður samband þeirra nánara undir það síðasta, þegar roði hans og sorti hennar renna saman í grámanum. Slík túlkun ? að svartnættið sé eftirlifandi lagskona dagsins ? blasir kannski ekki við en freistandi er hún. ?Haustið er komið? ber vitni um listfengi. Form og efni tvinnst saman og ekki skortir myndvísi. Umgjörðin er móðir náttúra og sjón- deildarhringurinn lagður undir. Allt um kring vegast andstæður á ? í litbrigðum og ljósaskiptum. Dagur og nótt eru persónugerð, fyrst í 32 Síst má vanmeta fugla eða flug þeirra sem tákn í ljóðum Snorra eins og rökstutt hefur verið (sjá Sverri Hólmarsson 1968:33?35 og Pál Valsson 1990:92?94). 33 Íslensk orðabók (2002:1604).
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Són

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Són
https://timarit.is/publication/1139

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.