Ritröð Guðfræðistofnunar - 01.09.2011, Síða 108

má segja um hugmyndafræði íslamista - hún er ógæfa múslima en ekki sök.
Uppgangur íslamista er óheppileg og hættuleg þróun með múslima en sem
betur fer er þetta ekki fyrirbæri sem tengist kjarna trúarinnar heldur ný og
róttæk túlkun. Það er okkar ógæfa að þessi túlkun hefur gert innreið sína
víða. En gæfa okkar liggur í því að vera upplýst og meðvituð og með meiri
þekkingu og ábyrga umfjöllun getum við haldið í vonina um batnandi heim
þar sem ólík trúarbrögð búa í sátt og samlyndi.
Útdráttur
I greininni setur höfundurinn fram guðfræðilega gagnrýni á hugmyndafræði
íslamista og gerir grein fyrir að hann er þar undir miklum áhrifum frá verkum
Sigurbjarnar Einarssonar, ekki síst bók hans Kirkja Krists í ríki Hitlers frá árinu
1940 þar sem Sigurbjörn fjallaði á mjög gagnrýninn hátt um samband þriðja
ríkisins við kristindóminn og þá hættu sem stafaði af nasismanum. Gerð er ítarleg
grein fyrir þessu verki Sigurbjarnar. Verk Egyptans Sayyid Qutb eru jafnframt tekin
til skoðunar og einkum ritið Ma 'alim fí al tariq. Sömuleiðis er gerð grein fyrir
gagnrýni sem frjálslyndir múslimar hafa sett fram gegn heimsmynd og kenningum
Qutbs. Magnús hvetur til ábyrgrar umræðu um trúmál og notfærir sér orðalag úr
bók Sigurbjarnar er hann segir að hugmyndafræði íslamista sé ógæfa múslima en
ekki sök.
English Abstract
Can theological critique be critical? This article consider the methodology and
theological critique of Nazism offered in the 1940 book by Sigurbjörn Einarsson
and evaluates whether it is possible to apply the same standards in assessing
radical political Islamism. After a short overview Einarsson's book, it assesses
the work of Egyptian Sayyid Qutb, especially his Ma 'alim fí al tariq (Signposts)
and demonstrates that his approach and interpretation of Islam is an inconsistent
departure of classical Islamic theology and can therefore be rejected applying
Islamic norms and ideals.
106