Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.02.2006, Side 97

Tímarit Máls og menningar - 01.02.2006, Side 97
Bókmenntir Bjarni Bjarnason Merkingarleysið kemur fyrst Jónas Þorbjarnarson: hvar endar maður? Ljóð. JPV útgáfa 2005. Ef maður læsi Jónas Þorbjarnarson sem tilvistarheimspeking yrðu grunnhug- tökin hjá honum talin vera sex: 1. Merking. 2. Merkingarleysi. 3. Sjálf. 4. Sam- runi (sjálfleysi). 5. Staðir. 6. Stundir. í öllum ljóðabókum sínum sjö veltir skáldið þessum fyrirbærum fyrir sér frá öllum mögulegum sjónarhornum. Hann skoðar hvort sjálfið geti yfir höfuð haft merkingu óháð stað og stund, og ef svo er ekki, þá veltir hann fyrir sér hvernig þessum tengslum milli sjálfs, merkingar, staðar og stundar er háttað. Jónas Þorbjarnarson (f. 1960) er einn þeirra manna sem sér ekki merkingu í tilverunni. Þeir þóttu sjálfsagðir hér áður fyrr, en í dag er þessi afstaða ávísun á geðlyf. Það þykir ekki eðlilegt að sjá ekki merkingu í neinu. Samt er ekki hægt að sýna fram á að lífið hafi merkingu og þess vegna fer tilvistarvandinn ekki burt og verður aldrei óeðlilegt viðfangsefni, sama hversu sterkur rétttrúnaðar- hugur heilbrigðiskerfisins verður. Þrátt fyrir afstöðu Jónasar er ekki hægt að segja að hann hafi neikvæða sýn á lífið eða sé í andstöðu við eitt eða neitt. Hann er bara heiðarlegur í vangavelt- um sínum um hvernig er að vera til. í fyrstu bók sinni, í jaðri bœjarins (1989), staðsetur hann sig gagnvart merkingunni, því sem kalla má merkingarvef. Þessi vefur býr yfir innbyggðri samþykktri merkingu sem maðurinn býr sér til, og í kjarna hans er margskonar fúndamentalismi. Merkingarvefurinn er þétt- astur mitt í bænum en merkingin gisnar því utar sem dregur. Jónasi finnst hann hanga á ysta þræðinum, og til þess að glatast ekki alveg út í merkingar- leysið þykir honum nauðsynlegt að búa sér til litlar merkingarmyndir, eins og kemur fram í ljóðinu „Ég styðst við merkingu" (bls.29): held í þráðinn af því ég veit í hinn endann heldur enginn held mig í teygjanlegri grennd við þéttan vef merkingar þar sem syndirnar eru syndir ekki fyrirgefnar spinn úr kulda og hita sannindi sem ég trúi að vild TMM 2006 • 1 95
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124

x

Tímarit Máls og menningar

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.