Úrval - 01.11.1965, Qupperneq 88

Úrval - 01.11.1965, Qupperneq 88
86 ÚRVAL voldugur hópur innan ættflokksins gerðist óánægður með stjórnina. Gallísku ættflokkarnir sótti sam- eiginlega samkomu í Lugdunum (Lyons), þar sem nöfn sextíu ætt- flokka voru skráð á altari, sem var tileinkað Sæsari Augustusi, en prestarnir (druidarnir) komu sam- an árlega í landi Carnutanna. Prestarnir virðast hafa gegnt mörgum hlutverkum; og sumir forn- ir fræðimenn, gerðu greinarmun á skáldinu (bard), sem hélt vörð um og útbreiddi sögu og erfikenningar ættflokksins, sjáandinn, sem sagði fyrir framtíðina af hegðun manna, sem fórnað var, og hinum eiginlega druida (presti), sem var kennari í siðfræði, dómari í deilum og stjórnandi við fórnfæringar. Þeir prestar, sem Cæsar komst í kynni við, voru forréttindastétt, undanþegnir skatti og herþjónustu. Þeir lögðu stund á spádóma og voru viðstaddir fórnfæringar. Þeir voru settir undir einn yfirprest, sem val- inn var á hinni árlegu samkomu, og hafi Diviciacus verið táknrænn fyrir þá, og tóku þeir fullan þátt í stjórnmálum ættflokksins. Augustus lét sér nægja að banna sérhverjum rómverskum borgara í Gallíu að taka þátt í hinum „villimannlegu og hræðilegu helgisiðum drúidanna, segir Suetonius, en Claudius bann- aði þá algerlega. Að öllum líkindum var þetta bann mótleikur gegn hugs- anlegu uppreisnarsamsæri; og sá þáttur, sem prestarnir áttu í brezku uppreisninni árið 61 e. Kr., stað- festir fyrri grunsemdir rómversku keisaranna. í stétt drúidanna voru eingöngu tekin börn frjálsborinna hermanna; og hún var höfð í mikl- um hávegum. Á fyrstu öld f. Kf. var talið, að kennsla í kenningum drúidanna væri fullkomnust í Bret- landi, og gallískir nemendur fóru yfir sundið til frekara náms — sem gat tekið tuttugu ár. Allar kenn- ingar drúidanna voru kenndar munnlega, og það var ekki fas (rétt) að láta skrifa þær niður. Svo virðist sem í kenningum drú- ídanna hafi falizt sálnaflakkskenn- ing, og jafnframt trú á dánarheim, sem var sælla og ríkulegra fram- hald jarðlífsins. Grikkir og Róm- verjar voru sérstaklega næmir fyrir hinni sterku trú keltanna á fram- haldslífið og sagnir ganga af mönn- um, se m tóku lán gegn skuldabréfi, sem greiðast mætti í öðrum heimi, og einnig af mönnum sem fleygðu bréfum á líkbál hermanns í fullu trausti þess að hinn dáni mundi lesa það. Svo virðist, sem menn hafi ekki í Gallíu tilbeðið guðina í musterum, gerðum af mannahöndum, heldur í helgum lundum eins og hinum hræðilega helgidómi, sem Lucan lýsir í Pharsálíu: „ölturin voru þakin viðbjóðslegum fórnum, og sérhvert tré var atað mannsblóði. Hjátrúarfullir heimamenn þóttust heyra stunur frá leynihellum ... héldu að slöngur vefðu sig um eik- urnar, sem stóðu í björtu báli en brunnu þó ekki. Enginn þorði að fara inn í þennan lund nema prest- urinn, og jafnvel hann hélt sér fyrir utan um hádegið, og í dögun og við dagsetur." Og í guðsdýrkun í Gallíu fóru vissulega fram manns-
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84
Qupperneq 85
Qupperneq 86
Qupperneq 87
Qupperneq 88
Qupperneq 89
Qupperneq 90
Qupperneq 91
Qupperneq 92
Qupperneq 93
Qupperneq 94
Qupperneq 95
Qupperneq 96
Qupperneq 97
Qupperneq 98
Qupperneq 99
Qupperneq 100
Qupperneq 101
Qupperneq 102
Qupperneq 103
Qupperneq 104
Qupperneq 105
Qupperneq 106
Qupperneq 107
Qupperneq 108
Qupperneq 109
Qupperneq 110
Qupperneq 111
Qupperneq 112
Qupperneq 113
Qupperneq 114
Qupperneq 115
Qupperneq 116
Qupperneq 117
Qupperneq 118
Qupperneq 119
Qupperneq 120
Qupperneq 121
Qupperneq 122
Qupperneq 123
Qupperneq 124
Qupperneq 125
Qupperneq 126
Qupperneq 127
Qupperneq 128
Qupperneq 129
Qupperneq 130
Qupperneq 131
Qupperneq 132

x

Úrval

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.