Morgunblaðið - 28.01.1988, Blaðsíða 19

Morgunblaðið - 28.01.1988, Blaðsíða 19
MORGUNBLAÐED, FTMMTUDAGUR 28. JANÚAR 1988 * 19 og vinur lýðræðisin s að hlýða á radd- ir þeirra sem kusu hann til embættis- ins, — á hann ekki að leitast við að fara að vilja þeirra sem lyftu honum á stallinn? Eða er lýðræðið kannski í því fólgið, að borgarstjóranum hlotnist alræðisvald að kosningum loknum, — Ótakmarkað vald sem hann þarf engum að standa skil á næstu fjögur árin? ¦ Er til of mikils mælst að borg- arfoúar sjálfir fái að láta vilja sinn milliliðalaust í ljós i þessu mikilvæga og viðkvæma deilumáli, ef ekki þyk- ir að marka þrjár kannanir, sem allar hníga í sömu átt? Eða er lýðræðið kannski bara gott til síns brúks þeg- ar það hentar, þegar skoðanir almennings fara saman við skoðanir ráðamanna? Að ððrum kosti verði að hafa vit fyrir sauðsvörtum almúg- anum. „Vi alene vide," sagði Danakóngur á sinni tíð, og þar með var málið útrætt. Eru slíkir tímar runnir upp á ný í höfuðborg íslenska lýðveldisins? Reykvfkingum er annt um umhverfí sitt Ráðhúsamálið er þess eðlis, að það er ekki pólitískt í venjulegum skiln- ingi þess orðs. Málið er í raun hafið yfir alla 'dægurpólitfk. Það snertir alla Reykvíkinga með öðrum hætti en flest þau deilumál, sem fulltrúar stjórnmálaflokkanna þrasa um sín á milli. Andstæðinga Tjarnarráðhúss- ins er ekki síst að finna innan Sjálfstæðisflokksins, en borgarfull- trúar flokksins virðast ekki i takt við stuðningsmenn flokksins i þessu máli, hvernig sem á þvi stendur. Það kann ekki góðri lukku að stýra að þröngva þessu ráðhúsi upp á Reykvflringa með offorsi, eins og nú virðist stefnt að. Það eru nefni- lega ótrúlega margir borgarbúar — og áreiðanlega miklu fleiri en Davið Oddsson getur ímyndað sér — sem er annt um umhverfi sitt og vilja varðveita perlu miðbæjarins, í stað þess að eyðileggja hana með hús- bákni og stórauknu umferðaröng- þveiti. Bflageymsla undir sjávarmáli fyrir Einar Orn Stef ánsson „Það hlýtur hver óbrenglaður maður að sjá með eigin augum, að stærð ráðhússins, útlit og staðsetning stingur í stúf við byggð- inaumhverfis.Þarna er gróið hverfi gamalla húsa, sem öli einkenn- ast af beinum og hvössum línum og háu risi. 200 bíla er fyrirhuguð í tengslum við ráðhúsið, með óheyrilegum til- kostnaði. Enginn getur séð fyrir afleiðingar hennar, áhrif þau sem hún kann að hafa á lífið í Tjörninni og við Tjörnina. Umferðarþunginn um Tjarnargötu og Vonarstræti, sem þegar er allt of mikill, ykist til muna. Nú er mælirinn fullur Hér er ekki verið að tefla um neina venjulega húsbyggingu ein- hversstaðar i borginni. Hér er rekinn fleygur í þann gamla og gróna stað sem flestum Reykvíkingum þykir einna vænst um í borginni. Nú er okkur nóg boðið. N6g er komið af eyðileggingu gamalla hverfa og öll- um þeim ómenningarbrag sem þvi fylgir. Við segjum því hingað og ekki lengra. Með Tjarnhýsinu er traðkað á tilfinningrim meirihluta borgarbúa. Vonandi skilur borgar- stjóri það fyrr en skellur í tönnum. ' Hvarvetna með þjóðum þeim sem vilja teljast til menningarþjóða er reynt af fremsta megni að varðveita gamla byggðakjarna ósnortna, og iðulega kostað miklu til að halda þar í horfi og prýða gömul mannvirki. Heilu borgarhverfin eru jafnvel byggð upp á nýtt, ef þau hafa verið skemmd eða lögð i eyði, og nið- urnidd hverfi eru reist úr öskustónni og þeim fengin ný hlutverk í sam- félaginu. Velheppnuð dæmi þessa má sjá í stórum og smáum borgum víðsvegar um heiminn. Af ýmsum hugmyndum og framkvæmdum sem hlúð er að og haldið á lofti í Reykjavík, mætti ætla að hér byggi ómenntaður skrfll, sem skorti alla tilfinningu fyrir sögu sinni, hefðum og menningararfleifð. Slíkt er"auð- vitað fjarri sanni, en þennan skilning skortir þó oft átakanlega meðal þeirra sem hæst láta og mest fé hafa handa á milli til að kaupa göm- ul hús og rífa. í slóð þeirra sækir ómenningin fram. Ráðhúsbyggingin, sem borgar- stjóri virðist ætla að keyra í gegn með offorsi og lögbrotum, ofbýður bæði tilfinningum og skynsemi fólks sem ann borginni sinni og vill veg hennar sem mestan. Þetta er fólkið sem enn heldur óbrenglaðri og eðli- legri tilfinningu fyrir umhverfi sínu, þrátt fyrir látlausan áróður nýríkra niðurrifsafla og fræðilegrar bolla- leggingar nýbakaðra arkitekta, sem fara fyrir ofan garð og neðan hjá venjulegu fólki. Vill ekki hinn lýðræðislega sinn- aði meirihluti í borgarstjórn bíða í tvö ár og leggja málið í dóm kjós- enda þá, ef ekki má kjósa sérstak- lega um það núna? Hvers vegna liggur svona óskaplega á að keyra ráðhúsmálið i gegn með offorsi? Því verður ekki trúað að óreyndu, að ætlunin sé að neyta aflsmunar og láta borgarbúa standa frammi fyrir gerðum hlut við næstu kosningar, þannig að ekki verði aftur snúið. Ráðhúsið er bastarður Vel má vera, að ráðhústeikningin sé snotur. Það er auðvitað smekksat- riði. En á þessum stað er húsið algjör bastarður. Þetta er ekki rétta umhverfið, en annars staðar gæti húsið sómt sér vel. Það hlýtur hver óbrenglaður mað- ur að sjá með eigin augum, að stærð ráðhússins, útlit og staðsetning stingur í stúf við byggðina umhverf- is. Þarna er gróið hverfi gamalla húsa, sem öll einkennast af beinum og hvössum lfnum og háu risi. Ef brýna nauðsyn ber til að reisa ráðhús má gera það allvíða án þess að umdeilt yrði að ráði. Einnig mætti huga í alvöru að ýmsum fögr- um stórhýsum sem gætu sómt sér vel sem ráðhús. Má þar nefna til dæmis Landsbókasafnið og Hótel Borg. Götumynd Vonarstrætis er ein- faldari og heillegri nú en áður og hornið við Tjarnargötu fallegra, eftir að húsið Tjarnargata 11 var flutt. En snjallræði hefði verið að flytja húsið aðeins skemmstu leið yfir Vonarstræti og setja það niður á rúmgóðri hornlóðinni þar, við hlið Vonarstrætis 12. Þá yrði litla græna húsið (Tjarnargata 5) sem nú stend- ur á horni Vonarstrætis og Tjarnar- götu rifið eða flutt á brott, enda lítil eftirsjá í þvi. Nóg rými yrði fyrir Tjarnargötu 11 þar og gæti staðið mun nær Vonarstræti 12 en litla hornhúsið gerir nú. Þeir sem lásu hina ágætu grein Braga Ásgeirssonar hér í Morgun- blaðinu fyrir nokkrum dögum muná eflaust eftir fallegri litmynd Ólafs K. Magnússonar af þessu horni Tjarnarinnar. Það þarf ekki mikið ímyndunarafl til að sjá fyrir sér húsið sem stóð við Tjarnargötu 11 við hlið hússins nr. 8 við Vonar- stræti. Þar myndu húsin tvö sóma sér vel hlið við hlið, reisuleg timbur- hús bæði tvö frá svipuðum tíma, og bæði tiltölulega nýuppgerð. Uppfyllinguna þar sem Tjarnar- gata 11 stóð, mætti grafa út og stækka Tjörnina sem því nemur, eða koma þar upp gróðurreit. Matthildur gengur aftur Á náttúruminjaskrá eru verðmæt- ustu og þýðingarmestu náttúruminj- ar landsins. I formála 3. útgáfu náttúruminjaskrár segir jn.a.: „... viss landsvæði eru undir meira álagi en önnur, og verndarþörf þeirra því meiri. Nægir að benda á höfuðborgarsvæðið, þar sem gera verður mikið úr útilífs- og fræðslu- giídi náttúrulegra svæða fyrir þann mikla mannfjölda, sem þar býr." Tjörnin og Vatnsmýrin eru á nátt- úruminjaskrá, enda er þar „mikið fuglalíf, varpland í miðri borg. Vin- sælt útivistarsvæði," eins og segir í náttúruminjaskránni. Borgarstjóri stjórnar nú því óhappaverki að bregða reipi um Tjörnina — herða snöruna að hálsi hennar. Næsta skref er þá trulega að flytja Tjörnina upp í Arbæ. Ætli Matthildingar hefðu ekki velt sér ærlega upp úr þessari ótru- legu atburðarás við Tjörnina? Ef ég þekki þá rétt, hefðu þeir gert sér góðan mat úr ráðhúshneykslinu og farið á kostum. Davfð Oddsson yrði maður að meiri ef hann sæi að sér og hætti við, eða frestaði a.m.k. um sinn, framkvæmd hugmyndar að ráðhús- byggingu í Reykjavíkurtjörn. Hugmyndin hlýtur að mega bíða til næstu kosninga, sé hún jafn góð og stuðningsmenn hennar vilja vera láta. Almenningur hlýtur að eiga rétt á að láta i ljós skoðun sína og að vilja meirihlutans ber að fara í lýðræðisþjóðfélagi. Höfundur er framkvæmdasijári Félags íslenskra bankamanna. Þetta er auglýsíng frá Mæðrabúðinni fe> ér c ~<-^fl -vf'- V IIIII¦I I Algjört dúndur síðustu 2 daga útsölunnar Buxur.............kr. 200,- Sokkar...........kr, 85,- Peysur...........kr. 300,- Útigallar......... kr. 1890,- Náttföt, náttkjólar og margt fleira. Allveg sérstakt tækifæri í 2 daga. Mæörabúöin .N.*> *> Bankastræti 4, sími 12505.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.