Morgunblaðið - 28.11.1996, Blaðsíða 28

Morgunblaðið - 28.11.1996, Blaðsíða 28
28 FIMMTUDAGUR 28. NÓVEMBER 1996 MORGUNBLAÐIÐ LISTIR Myndlistarsýning Gunnars Arnar í Norræna húsinu „Myndlistarmenn hafa ekki upplifað aðra eins tíma" FÁAR þjóðir standa íslendingum á sporði hvað listáhuga varðar enda höfum við alla tíð verið óhræddir við að bera listamenn, ekki síst myndlistarmenn, á höndum okkar. Kemur þessi áhugi hvergi betur í ljós en á sýningum, svo sem hjá Gunnari Erni í Norræna húsinu, en hann er einmitt maðurinn á bak við fullyrðinguna hér að framan. Segir Gunnar Örn sýninguna, sem samanstendur af hálfum sjötta tugi málverka, hafa gengið fádæma vel - aðsókn hafi verið með afbrigðum góð. „Sérstaklega er ég ánægður með hvað háskólaborgarar hafa lát- ið sjá sig í ríkum mæli og hefur sú hugmynd meðal annars komið upp hvort ekki sé ástæða til að sameina sýningarsalinn í kjallaranum og kaffistofuna á hæðinni fyrir ofan, sem sama fólk sækir." Að mati listamannsins er þessi mikli áhugi námsmanna vitaskuld bein afleiðing hinnar öflugu list- kennslu sem íslenska skólakerfið sé þekkt fyrir. „Það er alveg maka- laust hvað námsmenn, sérstaklega háskólafólk, eru vel að sér í sjónlist- um - það er svo til ómögulegt að reka þá á gat. Þetta bendir til þess að listkennsla hér á landi sé til fyrir- myndar, einkum á háskólastigi." Gunnar Örn segir jafnframt gott til þess að vita hvað hljóð í lista- mönnum sé gott um þessar mundir. „Menn bera sig ákaflega vel og segjast upp til hópa ekki hafa upp- lifað aðra eins tíma. Það er ekki bara mín kynslóð, sem komin er á miðjan aldur, heldur jafnframt kyn- slóðin á undan okkur, sem er alsæl í sinni framleiðslu og ekki síður athyglinni sem hún fær, Endur- speglast þessi velmegun einna best í lofræðunum sem menntamálaráð- herra heldur um íslenska menningu á tyllidögum." RÚVáréttribraut Aukinheldur segir Gunnar Örn aðdáunarvert að Ríkisútvarpið hafi snúið sér heilshugar að menningar- málum, sérstaklega sjónlistum. „Maður kveikir varla orðið á sjón- varpinu án þess að sjá þátt um myndlist en maður hefði haldið að nóg væri fyrir stofnun af þessu tagi að halda úti menningarþætti á borð við Helgi og Vala laus á Rásinni. Það jafnast nefnilega ekk- ert á við að hlusta á skeleggar umræður um kaffihúsalist og Morgunblaðið/Árni Sæberg GUNNAR Örn myndlistarmaður gluggar í Morgunblaðið í ösinni í Norræna húsinu. „Svona er þetta allan daginn, stöðugur straumur gesta!" -menningu, þar sem sýningar í hefðbundnum sýningarsölum eins og Norræna húsinu verða svo sann- arlega ekki útundan. Ágætur mað- ur sagði líka við mig á dögunum að það væri athyglisvert hvað við myndlistarmenn fengjum almennt góða umfjöllun í fjölmiðlum, með hliðsjón af því að við værum ekki nektardansmeyjar upp til hópa." Sýningunni í Norræna húsinu lýkur 1. desember næstkomandi og þá hefur Gunnar Örn í hyggju að taka sér dágóðan tíma til að jafna sig eftir allan atganginn - of mikil athygli geti tekið á taugarnar. „Ætli ég sýni ekki bara heima í sveitinni næst, þar verður aðsóknin örugglega ekki jafn mikil," bætir listamaðurinn við og kímir en með þeim hætti gefur hann til kynna að ekki sé allt sem sýnist í þessum efnum. Talar hann hugsanlega í þverstæðum? Ómi vor káti kliður TONUST Hljómdiskar SUÐURNESJAMENN Stjórnandi Vilberg Viggósson. Undirleikarar Ágota Joó, pianó, ásanit Þórólfi Þórssyni bassa, og Ásgeiri Gunnarssyni harmoníku. Einsöngvarar Þórður Guðmunds- son, Guðmundur Haukur Þórðar- son, Steinn Erlingsson og Eiður Örn Hrafnsson. Hljóðritun fór fram í Grindavíkurkirkju og Fella- og Hólakirkju. Upptaka stafræn Stereo Stemma 1996. Upp- tökumaður Sigurður Rúnar Jóns- KKK001 KARLAKÓR Keflavíkur var stofnaður árið 1953 og hefur starf- að óslitið síðan. Hann hefur sung- ið víða um land og einnig erlendis, m.a. á írlandi, ítalíu, í Kanada og á Norðurlöndum. Þetta er fyrsti hljómdiskurinn sem kórinn gefur út, en áður hafði komið út hljóm- plata með honum (1981). Stjórn- andinn og undirleikarinn hafði starfað með kórnum sl. þrjú ár. Söngskráin hér er auðvitað dæmi- gerð í flesta staði, vinsæl íslensk og erlend lög og býsna fjölbreytt, allt frá Gunnari Þórðarsyni og Sigfúsi Halldórssyni til Wagners (Pflagrímakórinn), Verdis og Schu- berts. Hér höfum við lög eftir Björgvin Þ. Valdimarsson, Sig- valda Kaldalóns, Jónas Tómasson, Inga T. Lárusson og Þórarin Guð- mundsson. Við höfum hér þjóðlög, íslensk og útlensk, í ýmsum útsetn- ingum, þ.á m. Krummann á skján- um í kostulegri úts. Geirharðs Valtýssonar, Kalinku og Ramónu, Kapríljóð og ég veit ekki hvað. Þetta er ágætur kór og söng- gleðin ósvikin. Ekki er að efa að Vilberg Viggósson hefur unnið gott starf með honum. En auðvitað eru karlakórar hverjir öðrum líkir og söngskrárnar eftir því. Fáir sem skara fram úr, þótt einhverjir „lókalpatríótar" á landsbyggðinni kynnu að vera mér ósammála í því efni. En aftur og aftur heyrði maður góð og skemmtileg tilþrif hjá öllum aðilum (líka í undirleik), svo sem strax í fyrsta laginu (Suð- urnesjamönnum), og má það vænt- anlega telja söngstjóranum til tekna ekki síður en kór. Einsöngur er nokkuð misjafn eins og gengur, en fallegum hlutum bregður fyrir. Aldrei hef ég botnað í lokatökt- unum í lagi Inga T, við angurblítt og tært ljóð Jónasar, Ég bið að heilsa. Og ekki hér fremur en endranær - þrátt fyrir tilþrif Sveins Erlingssonar og kórsins (annars vel sungið). En þetta er tilgangslaust raus, þar sem ég er sennilega einn um þennan smekk og má það gilda um fleira í vin- sældargeiranum. Að öllu samanlögðu geta Karia- kór Keflavíkur og aðdáendur hans verið ánægðir með diskinn. Hljóð- ritun er yfírleitt góð og þessum hljómdiski spáð vinsældum, sem hann líka verðskuldar. Oddur Björnsson KVIKMYNPIR Háskólabíó VERNDARENGILLINN („Les Angcs Gardiens") ¦*¦ Leikstjóri Jean Marie Poire. Hand- ritshöfundar Poire og Christian Ciavier. Kvikmyndatökustjóri Christophe Beaucarne. Tónlist Eric Levi. Aðalleikendur Gerard Depardi- eu, Christian Clavier, Eva Grimaldi Yves Renier. Frönsk. Gaumont 1995. Mikið veður útaf engu LANGDREGINN og leiðigjarn bægslagangur einkennir öðru fremur frönsku gamanmyndina Verndarenglana. Aðalpersónan, Carco (Gerard Depardieu), er veit- ingamaður í París með vafasama fortlð. Á árum áður var hann leyni- lögga í Austurlöndum fjær og í myndarbyrjun er fortíðin að angra Carco inná hans glæsta öldurhúsi. Fyrrum félagi hans hringir í dauðateygjunum eftir rán á kín- versku mafíunni og biður Carco að koma í snatri til Hong Kong og taka að sér ungan son sinn og illa fengna fjárfúlgu. Carco bregst skjótt við, hefur uppá stráksa og fær klerkinn Tarain (Christian Clavier) sér til hjálpar við að koma honum út úr landinu en sjálfur sér hann um peningasummuna. Mafí- ósar elta. Það geisar stormur í vatnsglasi á tjaldinu, mikið öskrað, rifist, hlaupið, talað og tryllt á hverskyns samgöngutækjum, hráefnið fengið úr milljón betri myndum, því setn- ingarnar eru með ólíkindum slapp- ar sem lagðar eru í munn persón- anna. Aðalbrandarabankinn, sam- skipti hinna ólíku aðalpersóna, skálksins og klerksins, að ógleymd- um glaðbeittum verndarengli, rambar á barmi gjaldþrots frá upp- hafí til enda. Þá þykir höfundum sniðugt að snúa menn úr hálsliðn- um og múgmyrða í bland við annað hversdagslegt barnagaman. Leik- stjórinn á að baki a.m.k. eina, þokkalega meðalmynd, Les Visite- urs, tilbrigði við Time Bandits Monty Python gengisins. Hann á að geta betur. Depardieu heldur furðu vel haus og stendur fyrir þeirri litlu skemmtun sem hafa má af þessari ógnariegu langloku. Sæbjörn Valdimarsson Verðbréfastofan opnuð Rétt gróðursetning skilar góðum vexti og rétt fjárvarsla góðum arði. Nýtt fyrirtæki, Verðbréfastofan hf, hefur verið opnað að Suðurlandsbraut 20 og býður verðbréfamiðlun og ráðgjöf um fjárvörslu fyrir fyrirtæki og einstaklinga ERÐBREFASTOFAN Suðurlandsbraut 20, Reykjavík Sími 533-2060
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.