Morgunblaðið - 02.03.1999, Blaðsíða 43

Morgunblaðið - 02.03.1999, Blaðsíða 43
4 MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 2. MARZ 1999 43 MINNINGAR ; MAGNUS ÞORLEIFSSON + Magnús Þor- leifsson fæddist á Karlsskála í Helgustaðahreppi í S-Múlasýslu hinn 19. september 1914. Hann lést á Sjúkra- húsi Reykjavíkur 19. febrúar síðast- liðinn. Foreldrar hans voru Þorleifur Stefánsson, bdndi og sjómaður, Kömb- um í Helgustaða- hreppi, og Margrét Þorsteinsdóttir, húsmóðir. Magnús átti sex systkini, Sigurbjörgu, f. 10.7. 1906, Sigurð, f. 10.7. 1906, látinn, Þóri, f. 18.11. 1908, lát- inn, Pál, f. 13.2. 1910, Stefán, f. 27.9. 1911, og Eirík, f. 23.5. 1913, látinn. Hinn 5. júlí 1947 kvæntist Magnús Idu Sigríði Daiuelsdótt- ur, f. 17.12. 1917. Foreldrar hennar voru Daníel Kristinsson, bókari hjá Eimskipafélagi Is- Elsku afi minn. Mig langar að kveðja þig með nokkrum orðum. Þegar ég var lítil var ég mikið hjá ykkur ömmu og ég á margar góðar minningar frá Grundarstígnum. Ég man svo vel að einu sinni datt ég og fór í kollhnís niður brattan stiga niður í kjallara. En þú stóðst niðri og greipst mig svo ég meiddi mig ekki neitt. Þú varst líka alltaf að grínast svo mikið með okkur krakk- ana og gera að gamni þínu. Einu sinni fóru mamma og amma með okkur systkinin í fína kvenfataversl- un hér í bænum. Þú varst með okk- ur og fórst í feluleik með bræðrum mínum og faldir þig innan um föt sem héngu á slám í búðinni á meðan amma var að máta. Okkur fannst það mjög skemmtilegt og hlógum mikið en ef ég man rétt fannst mömmu og ömmu það ekki alveg eins sniðugt. Ég man líka vel eftir því hvað mér þótti merkilegt að eiga afa sem söng í Dómkirkjukórnum. Mamma og pabbi fóru alltaf með okkur systkinin á Austurvöll þegar kveikt var á jólatrénu og þú söngst jólalög og sálma með kórnum. Við frændsystkinin fengum líka stund- um að fara með þér á kirkjuloftið þar sem kórinn æfði sig. Þú sýndir okkur stóra orgelið og við skoðuð- um hvern krók og kima í kirkjunni. Það fannst mér mikið ævintýri. Þú kenndir mér líka að sitja hest og tókst okkur krakkana stundum með á hestbak. Allar minningar sem ég á um þig eru bjartar, fallegar og hlýjar af því að þú varst þannig maður. Þú gast alltaf fundið spaugilegar hliðar á öllu og komið mér til að hlæja. En þú gerðir þér líka far um að tala vandaða íslensku og lagðir mikla áherslu á að fólk tal- aði rétt mál. Þú komst líka sér- staklega vel fyrir og hvar sem þú komst tókstu ofan hattinn þegar þú mættir fólki. Þú varst sannur herramaður, sérstaklega kurteis og virðulegur. Elsku afi, ég er þakklát fyrir þær stundir sem þú áttir með Sindra Þór. Eg veit að honum þótti svo gaman að koma til ykkar ömmu og fá að spila með þér á píanóið og skoða fallegu hlutina ykkar. Við systkinin kveðjum afa okkar með söknuði. Hjartans þakkir fyrir allt. Sigríður. Margs er að minnast þegar ég hugsa til þín, kæri Magnús. Þó allra helst þeirrar hlýju og prúðmennsku sem einkenndu þig alla tíð. Frá því er ég kynntist þér fann ég strax fyr- ir þessari einstöku útgeislun hvar sem þú varst nálægur. Um leið og ég votta elsku Idu, Gumma, Krist- ínu og Dadda mína dýpstu samúð langar mig að kveðja þig með þess- ari litlu bæn: lands, og Áslaug Guðmundsdóttir, húsmóðir. Börn Magnúsar og Idu eru Guðmundur, rafeindavirki, f. 12.8. 1948, Kristín, lyfjafræðingur, f. 10.10. 1951, og Þor- leifur Magnús, raf- tæknifræðingur, f. 11.12. 1952. Barna- börnin eru fjögur og barnabarnabörn tvö. Magnús var stúd- ent frá Menntaskól- anum í Reylqavík 1939 og cand. oecon frá Há- skóla íslands 1945. Hann starf- aði hjá lögreglustjóranum í Reykjavík frá 1945 til 1954 og sem aðalbókari hjá Flugmála- srjórn íslands 1954-1976 og deildarstjóri þar 1976-1984. Útför Magnúsar verður gerð frá Dómkirkjunni í Reykjavík í dag og hefst athöfnin klukkan 15. Legg ég nú bæði líf og önd, ljúfl Jesú, í þína hönd. Síðastþegarégsofnafer sitji Guðs englar yfir mér. (Hallgr. Pét.) Þór Sigurðsson. Þegar ég frétti andlát Magnúsar Þorleifssonar, vinar míns og sam- starfsmanns til margra ára, reikaði hugurinn til þess tíma er leiðir okk- ar lágu saman árið 1963, en þá var ég starfsmaður endurskoðunarstofu sem annaðist endurskoðun fyrir Flugmálastjórn, þar sem Magnús starfaði sem aðalbókari. Það sem vakti athygli mína á Magnúsi var framkoman og þau áhrif sem hann hafði á umhverfi sitt, hann flutti með sér birtu og gleði, sem minnti einna helst á vorið, ef leitað er sam- anburðar í náttúrunni. Síðla árs 1964 hitti ég Magnús og fer hann að tala um að sig vanti starfsmann og hvort ég vilji ekki koma til starfa hjá Flugmálastjórn sem fulltrúi í bókhaldi og jafnframt til að sinna ýmsum öðrum verkefn- um. Ég sló til og urðu árin níu hjá Flugmálastjórn í hinu besta sam- starfi við Magnús, sem og aðra starfsmenn þeirrar stofnunar. Þung og erfið var ákvörðun mín að láta af störfum hjá Flugmálastjórn og ganga til nýrra verkefna, en þar var stuðningur Magnúsar ómetanlegur, sem endranær. Sá tími í lífi mínu sem ég starfaði með Magnúsi var tímabil stórra ákvarðana, en ég stundaði nám með starfi mínu hjá Flugmálastjórn, kvæntist og stofnaði heimili. Þann tíma sem samstarf okkar Magnúsar stóð yfir reyndist Magnús frábær vinur, ágætasti samstarfsmaður og fyrirmynd í mörgum málum. Þótt ég þekki lítið til annarra tímabila í lífi Magnúsar en þess er við störfuð- um saman er ég sannfærður um að hans mesta lán í lífinu var eiginkona hans, ída Daníelsdóttir, hin ágætasta kona og framúrskarandi glæsileg. Við Áslaug áttum margar skemmtistundir með þeim hjónum í glaum og gleði, sem við í dag minn- umst sem okkar bestu stunda, og skipti ekki máli 30 ára aldursmun- ur, sem segir margt um þau hjón. Á lífsleiðinni kynnist maður mörgu fólki og eiginleikum þess og urðu Magnús og fda meðal okkar bestu vina, þó að fáar samveru- stundir hafi gefist hin síðari ár. Margir og góðir kostir prýddu Magnús og hef ég nefnt nokkra og eru margir ótaldir, en einn eigin- leiki þeirra hjóna er mjög eftir- minnilegur en það var sú umhyggja og elskulegheit sem þau sýndu hvort öðru. Ég held að sá eiginleiki þeirra hafi orðið mörgum fyrirmynd er þeim kynntust. Kæra Ida, Guðmundur, Kristín og Þorleifur. Ykkar söknuður er mikill, en nokkur huggun harmi gegn er að lífshlaup vinar míns Magnúsar tókst afar vel og það er góð umsögn að leiðarlokum. Við hjónin vottum ykkur hina dýpstu samúð vegna fráfalls Magnúsar Þorleifssonar. Birgir L. Blöndal. Frjálst er í fjallasal, fagurt í skógarsal, heilnæmt er heiðloftið tæra. Dagur er að kveldi kominn. Það er sumarkvöld á fjöllum, ýringur, snjór í öllum giljum og slökkum. Hestarnir dreifa sér um dælur, sund og flóa. Umhverfið er grösugt, mikil stör. Við liggjum í grasinu, heyrum hestana snörla og Magnús segir sögur. Þetta er minning ungs manns fyrir nærri 25 árum. Sviðið er Dómadalur á Landmannaleið, girt- ur fjöllum með höfðingjann Loð- mund fjær, djúpur fjallafriður, al- gjör. öræfakyrrð - aðeins rofin með frísi hestanna endrum og sinnum. Nálgun okkar við náttúruna er ólýs- anleg, hrifnæmið ólgar, svo söngbylgjan hlíð úr hlíð hljómandi, sigurblíð les sig og endalaust lengir. Margt gerði Magnús að ógleym- anlegum ferðafélaga. Glettnin var hans aðalsmerki, sífellt að koma á óvart, uppátektarsamur, söngvinn, enda sungið í kórum nánast ævi- langt, mjög notalegur í umgengni. Það fór meira fyrir sumum í hópnum, en Magnús var alltaf að koma á óvart, spaugilegar athuga- semdir og einlæg aðdáun hans á hrossunum sínum leyndist ekki. Ekki skemmdi fyrir Magnúsi, þegar hrossaræktin var rædd og krufin, að hann og Skuggi nr. 201 voru frá sama bæ, Bjarnanesi í Hornafirði. Þar nældi Magnús sér í nokkra punkta umfram ferðafélagana, sem lítið vildu gefa eftir í þeim fræðum. Ferðahópurinn okkar var nokkuð stór, konur og karlar, ungir og rosknir, en öll voram við eitt, ein- staklega samheldinn hópur. Hest- arnir voru samnefnarinn og þetta yndislega og jafnframt stórbrotna land okkar hreif okkur og átti. Á vetrum hittumst við líka til að kæt- ast og rifja upp hestaferðir í máli og myndum. Þar sameinuðust Magnús og eiginkona hans, ída, í gestrisni og glaðværð. Nú fylgjum við Magnúsi í annarri ferð. Hann hefur kvatt okkur að sinni. Við ferðafélagarnir þökkum honum samfylgdina, skemmtileg kynni og hlýtt viðmót. ídu, konu hans, og öðrum ástvinum vottum við djúpa samúð og hluttekningu. F.h. ferðafélaganna, Kristján Guðmundsson. + Elskulegur eiginmaður minn, FRIÐRIK VILH JÁLMSSON netagerðarmeistari, Klapparstig 1, Reykjavík, lést á Hrafnistu Reykjavík laugardaginn 27. febrúar. Þóranna Stefánsdóttir. + Ástkær eiginkona mín, móðir okkar og dóttir, KRISTÍN KATRÍN GUNNLAUGSDÓTTIR, Stigahlíð 53, lést á heimili sínu sunnudaginn 28. febrúar. Útförin fer fram frá Dómkirkjunni föstudaginn 5. marskl. 15.00. Þeim, sem vildu minnast hennar, er bent á Krabbameinsfélag íslands. Erlendur Guðmundsson, Kristín Vala Erlendsdóttir, Karl Thoroddsen, Gunnlaugur Pétur Erlendsson, Guðmundur Kristinn Erlendsson, Kristín Bernhöft Pétursson og aðstandendur. + Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi, langafi og langalangafi, HARALDUR HAFSTEINN GUÐJÓNSSON frá Markholti f Mosfellsbæ, til heimilis á Hlaðhömrum 2, Mosfellsbæ, lést á Landakotsspítala laugardaginn . 27. febrúar. Jarðarförin auglýst síðar. Marta Gunnlaug Guðmundsdóttir, Lára Haraldsdóttir, Sigurður E. Sigurðsson, Hilmar Haraldsson, Helga Jónsdóttir, Ragnar Ingi Haraldsson, Rósa B. Sveinsdóttir, Guðjón Haraldsson, Nína H. Leifsdóttir Schjetne, Kolfinna Snæbjörg Haraldsdóttir, Friðþjófur Haraldsson, Sigríður Ármannsdóttir, Guðmundur Birgir Haraldsson, Margrét Jóhannsdóttir, Garðar Haraldsson, Sólveig Ástvaldsdóttir, Helga Haraldsdóttir, Jón Sveinbjörn Haraldsson, Sigrún A. Kröyer, barnabörn, barnabarnabörn og langalangafaböm. + Ástkær móðir mín, tengdamóðir, amma og langamma, MARTHA ÞÓREY HOLDÖ, fædd NIELSEN frá Akureyri, lést á Ríkisspítalanum í Osló föstudaginn 15. janúar sl. Jarðarför hennar fór fram í kyrrþey frá Odder- neskirkju í Kristjansand S í Noregi föstudaginn 22. janúar. Þar hvílir hún við hlið manns síns, Arne Berg Holdö. Inga Ragna Holdö, Gísli Sigurðsson, Marta Rut Sigurðardóttir, Stefán Vilbergsson, Dagný María Sigurðardóttir, Jón S. Þórðarson, . Guðmundur Sigurðsson, Helga Eiríksdóttir og langömmubörnin. + Faðir okkar, -w* HÖRÐUR SIGURJÓNSSON, y lést á Sjúkrahúsi Reykjavíkur fimmtudaginn • 25. febrúar. Fyrir hönd aðstandenda, Hulda Harðardóttir, Erla Harðardóttir. + Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi, langafi, langalangafi, BÓTÓLFUR SVEINSSON, lést á Droplaugarstöðum föstudaginn 26. febrúar. Erla Bótólfsdóttir, Guðmundur Kristleifsson, Sólveig Bótólfsdóttir, Guðmundur Helgason, Fjóla Bótólfsdóttir, Ólafur Gíslason, Erlingur Bótólfsson, Guðrún Ólafsdóttir, barnabörn, barnabarnabörn og barnabarnabamabörn.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.