Morgunblaðið - 07.03.1999, Blaðsíða 16

Morgunblaðið - 07.03.1999, Blaðsíða 16
16 SUNNUDAGUR 7. MARZ 1999 MORGUNBLAÐIÐ LISTIR Morgunblaðið/Þorkell SÖNGKONURNAR Sólrún Bragadóttir og Elsa Waage með píanóleikarann Gerrit Schuil á milli sín. SONGKONURNAR Elsa Waage alt og Sólrún Bragadóttir sópran koma fram á tónleikum Styrktar- félags Islensku óperunnar í Oper- unni þriðjudagskvöldið 9. mars kl. 20.30. Báðar eru þær búsettar er- lendis og koma sérstaklega til landsins vegna tónleikahaldsins, en Elsa býr nú á ítali'u og Sólrún í Þýskalandi. Með þeim á píanó leikur Gerrit Schuil. Meðal efnis á tónleikunum verða dúettar eftir Britten og Mendelssohn og einsöngsaríur og dúettar úr Carmen, Ævintýrum Hoffmanns, Samson og Ðalílu og Madam Butterfly. „Það verður því miður ekkert íslenskt að þessu sinni, enda ekki mikið til, það þarf að fara að leggja drög að því að skrifa einhverja dúetta," segir Elsa og beinir orðum síiium til ís- lenskra tónskálda. Valkyrjur í Torino Elsa segir það svolítið skemmti- legt hvernig það kom til að þær Sólrún syngja nú saman á tónleik- um í Öperunni. „Við Sóla erum jafngamlar og byrjuðum báðar að læra hjá sama kennara, Elísabetu Erlingsdóttur, þegar áhuginn vaknaði á menntaskðlaárunum," segir hún. Svo skildu leiðir eins og gengur, þær héldu hvor í sína Gömul kynni endur- vakin áttina til náms og starfa. Fyrir tveimur árum hittust þær svo aft- ur á sviði í Torino, sem valkyrjur. Upp úr því endurnýjuðu þær kynnin og hafa nú ýmislegt á prjónunum, að sögn Sólrúnar, án þess þó að hún vilji upplýsa nánar að sinni hvað það er. „Svo var Sóla beðin um að syngja á þessum tónleikum í Operunni og hún spurði hvort ég vildi vera með henni. Eg náttúr- lega vildi það endilega," segir Elsa. Hún hrósar einnig píanó- leikaranum, Gerrit Schuil, óspart. „Hann er mjög fær og það er mjög gaman að vinna með hon- um," segir hún. Báðar hafa Elsa og Sólrún átt mikilli velgengni að fagna í söng- heiminum á undanförnum árum. Strax að námi loknu var Sólrún fastráðin við óperuna í Hannover þar sem hún var í fjögur ár, ásamt því að hafa fastan gesta- samning við óperuna í Diisseldorf. Hún hefur einnig sungið hlutverk við helstu óperuhús Þýskalands. Þá hefur hún sungið í fjölmörgum óperuhúsum víða í Evrópu, t.d. í París, Bern, Belfast, Avignon og einnig í Japan. Elsa hefur sungið á tónleikum og í óperuuppfærslum í Banda- ríkjunum, Italíu og víðar. A und- anförnum árum hefur húnlagt mesta áherslu á tónleikahald og komið fram með ýmsum hljóm- sveitum í Evrópu. Þar má nefna flutning hennar á Wesendonk- Ijóduni Wagners með Kammer- hljómsveit Lausanneborgar í Sviss og flutning Das Lied von der Erde með Carinthi-sinfóníu- hljómsveitinni í Austurríki sl. haust undir stjórn Wolfgang Czeipek. Báðar hafa söngkonurnar sungið á fjölmörgum einsöngs- tónleikum hér heima sem erlend- is, komið fram með Sinfóníu- hljómsveit Islands og sungið titil- hlutverk í uppfærslum Islensku óperunnar. Nóbelsskáldið Gabriel Garcia Marquez kemur löndum sínum í Kólumbíu í opna skjöldu Snýr sér aftur að blaða- mennsku HANN hefur þeg- ar unnið Nóbels- verðlaunin í bók- menntum, segist enn eiga nokkrar bækur óskrifaðar og mun brátt halda upp á sjötíu og tveggja ára afmæli sitt. Það kom því íbúum Kól- umbíu nokkuð á óvart þegar rithöfundurinn Gabriel Garcia Marquez festi nýlega kaup á dag- blaði, sem átti við fjár- hagserfiðleika að stríða, og hóf sjálfur störf á rit- stjórn þess. Fyrir Garcia Marquez er þessi ákvörðun hins vegar fullkomlega rök- rétt. Hann hafði um ára- bil látið sig dreyma um að nota peningana, sem hann fékk ásamt Nóbels- verðlaununum, til að koma á fót dagblaði og þegar hópur ungra rit- I Reuters GARCIA Marquez veifar til blaðaljós- myndara við upphaf friðarviðræðna í Kólumbíu í janúar. stjóra og blaðamanna bauð hon- um að kaupa vikufréttaritið Cambio, og blása nýju lífi í blaðið, fagnaði hann því sem tækifæri til að snúa aftur í blaðamennskuna, sem svo lengi átti hug hans og hjarta. Segja kunnugir að starfið nýja hafi hresst Nóbelsskáldið við svo um munar og veiti honum tækifæri til að flýja ofan af þeim stalli sem hann hefur verið settur á sem frægasti rithöfundur hins spænskumælandi heims. „Blaðamennska er , eina at- vinnugreinin sem mér líkaði vel við og ég hef alltaf litið á mig sem blaðamann," sagði Garcia Marquez en hann vann fyrir sér sem fréttaskrifari áður en hann sló í gegn árið 1967 með bók sinni „Hundrað ára einsemd". Eftir að hann hlaut Nóbelsverðlaunin árið 1982 „vildi hins vegar enginn ráða mig í vinnu" bætir Garcia Marquez góðlátlega við, „af því að það var of dýrt fyrir menn. Þannig að nú borga ég fyrir að fá fréttir mínar birtar." Aðrir blaðamenn líta á Garcia Marquez sjálfan sem frétt Opinberlega situr Garcia Marquez í forsæti sjö manna stjórnarnefndar hjá Cambio, og er helsti hluthafi í blaðinu, en hann á hvorugu hlutverkinu að venjast. En Garcia Marquez læt- ur sér þetta ekki nægja heldur tekur virkan þátt í rekstri blaðs- ins, les yfir prófarkir og velur ljósmyndir. Þegar stjórnvöld hófu friðarviðræður við uppreisn- armenn af vinstri vængnum í jan- úar fór skáldjöfurinn meira að segja til að fylgjast með fram- gangi viðræðnanna sem einn af blaðamönnunum og voru skrif hans fléttuð inn í megin umfjöllun blaðsins, án þess að það væri tek- ið sérstaklega fram. Mauricio Vargas, nýr ritstjóri Campio, segir helsta kostinn við það að hafa frægasta rithöfund hins spænskumælandi heims sér til halds og trausts þann að Garcia Marquez geti lokið upp dyrum sem ella væru blaðinu lok- aðar. Hefur staða hans m.a. vald- ið því að blaðið hefur getað birt einkaviðtöl við þjóðarleiðtoga og viðskiptajöfra. Frægð Garcia Marquez getur hins vegar einnig skapað vanda- mál. „Ég vil auðvitað skynja and- rúmsloftið þegar ég fer á vett- vang í þeim tilgangi að skrifa fréttir, en á hins vegar við vanda að stríða," viðurkennir rithöfund- urinn, og vísar þar til þess æsings sem varð er hann mætti til að fylgjast með friðarviðræðunum. „Vera mín á staðnum veldur því að aðrir blaðamenn koma ekki fram við mig eins og kollega held- ur sem frétt. Ég hef því beðið aðra fjölmiðlamenn um að veita mér nægilegt svigrúm til að stunda þetta starf, sem við eigum sameiginlegt, í næði." Cambio veitir Garcia Marquez ekki síst tækifæri til að tjá sig um menn og málefni, sem honum eru hugleikin. Margar af greinum hans hafa nú þegar hlotið dreif- ingu í öðrum löndum S-Ameríku og í Evrópu, og þannig aukið mjög hróður blaðsins, og ekki síst sölu þess. Frægasta greinin fram að þessu er án efa sú sem Garcia Marquez ritaði til varnar Bill Clinton Bandaríkjaforseta vegna sambands hans við Monicu Lewinsky, en þar tókst Garcia Marquez að reita kvenréttinda- konur mjög til reiði. Keppinauturinn fagnar þátttöku Garcia Marquez Hvort sem er um að ræða þátt- töku Garcia Marquez eða eitt- hvað annað þá hefur upplag Cambio aukist mjög síðan nýir herrar tóku við blaðinu. Er upp- lag blaðsins nú fjörutíu og fimm þúsund, en helsti keppinauturinn Semana, sem er stærsta frétta- tímarit Kólumbíu, hefur upplag upp á eitthundrað sjötíu og eitt þúsund. Vekur nokkra eftirtekt að Miguel Silva, ritstjóri Semana, fagnar þessari þróun mjög, en hann segir þátttöku Garcia Marquez marka hápunkt þróunar sem blásið hefur nýju lífi í kól- umbísku pressuna, sem hagnist bæði lesendum og fréttamönnun- um sjálfum. Kveðst Silva sann- færður um að markaður sé fyrir fleiri en eitt fréttatímarit í Kól- umbíu, þar sem búa fjörutíu mOlj- ónir manns. „Það þýðir ekkert fyrir mann að etja kappi við Ga- bo," segir Silva, og notar viður- nefnið sem Garcia Marquez geng- ur undir í heimalandi sínu, „en þú getur keppt við tímaritið hans." •Heimild: The New York Times
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.