Morgunblaðið - 07.03.1999, Blaðsíða 56

Morgunblaðið - 07.03.1999, Blaðsíða 56
-56 SUNNUDAGUR 7. MARZ 1999 MORGUNBLAÐIÐ FOLK I FRETTUM Þ AÐ er eitthvað kæru- . leysislegt í fari Benieio I Del Toro; eins og hann vilji helst liggja bara í rúminu alla daga; eins og honum standi nákvæmlega á sama um allt og alla. Og alveg örugglega þetta viðtal. En samt hefur maður á tilfinningunni að hann geri allt vel sem hann tekur sér fyrir hendur. Hann er grannur og dökkur yfirlit- um en hann var ekki svona grannur á sama tíma í fyrra. Þá hafði hann bætt á sig 20 kflóum fyrir hlutverk dr. Gonzo í Hræðslu og viðbjóði í Las Vegas. Hvernig fór hann eigin- ¦ lega að því? „Ég borðaði mikið af kleinuhringj- um," svarar hann grafalvarlegur. „Eg varð að vera fljótur." - Hversu langan tíma hafðirðu? „Um níu vikur." - Varþetta skemmtiiegt? „Já," svarar hann og brosir. „Það var gaman að borða. Hins vegar var erfitt að ná því af sér aftur. Ég gerði það hægt og bítandi á þremur mán- uðum." Líkið fannst aldrei - Hvert er álit þitt á bókinni sem myndin er gerð eftir? „Eg lagði handritið frá mér í miðri lesningu og las bókina í fyrsta skipti. h Ég varð þegar aðdáandi stfibragða Hunters S. Thompsons. Ég las líka um Oscar Costas, náungann sem dr. Gonzo var byggður á. Það var sjálfsævisaga hans sem nefnist Sjálfsævisaga brúna vísundarins." - Hittirðu Osear? Er hann á lífi? „Hann er gufaður upp. Hann hvarf árið 1974 og enginn veit hvort hann er dauður því líkið hefur aldrei fundist. Það eru uppi kenningar um hvað varð um hann en ekkert hald- bært hefur komið í ljós." -Nú? - ,Að hvarfið hafi tengst eiturlyfja- viðskiptum á hafi úti; hann hafi verið skotinn og líkinu kastað fyrir borð. En það er ekki vitað fyrir víst." -Hvernig gekk samstarfíð við Terry Gilliam? „Vel," svarar Del Toro. „Ég er mikill aðdáandi myndarinnar Brasil- íu. Honum virðist takast að búa til eigin veröld, heim Terrys Gilliams. Auðvitað tekur hann mið af viðfangs- efninu en hann skapar engu að síður heim sem er einstaklega leikara- vænn." Eins og Humphrey Bogart - Hvaða tilfmningu hefurðu gagn- vart dr. Gonzo? „Um það bil þá sömu og gagnvart 1 Hunter. Eini munurinn er sá að ég dái Hunter S. Thompson og óttast hann kannski svolítið líka. Svo var ég líka svo heppinn að hitta Hunter. Ég spurði hann: Hvernig var samband ykkar Osears?" [Benicio líkir eftir Hunter hásri viskíröddu.] „Hann var mjög óheflaður og ruddalegur. En þegar þú leikur hann, leiktu hann þá eins og Humphrey Bogart." En hvernig var sambandið á milli ykkar? spurði ég aftur. Benicio Del Toro í Hræðslu og viðbjóði í Las Vegas Bætti á sig 20 kflóum í kleinuhringjum Það hefði heldur ekki gengið að vera undir áhrifum vímuefna. Undir- búningsvinnan fyrir myndina, fyrir vímuatriðin, fólst að miklu leyti í lestri bókarinnar. Hunter lýsir því til dæmis hvernig er að taka inn eter. Það kemur fram í myndinni. En maður þarf ekki að upplifa það sjálf- ur." - Varástu ekki forvitinn? „Jú, ég kannaði þetta," svarar Del Toro, „og komst að því að á þriðja áratugnum voru starfræktir barir sem buðu upp á eter. Þá hefur verið gaman að lifa." Enginn glamúr að æla - Hver er reynsla þín af eiturlyfj- um? „Sígarettur, áfengi, kaffín." - Engin harðari efhi? „Nei, raunar var ég 23 ára þegar ég byrjaði að reykja. Eg er hræddur við sterkari efni. En ég skil brjálæð- ið, ofsóknarkenndina, sem þeim fylg- ir. Ég hef rætt við fólk sem hefur verið á þessum efnum dögum saman. Einn þeirra hafði unnið í anddyrinu á Holiday Inn, oft tekið sýru og sagði mér að enginn hefði tekið eftir því í vinnunni." -Getur það verið? Eru áhrifin ekki einmitt þannig að menn halda að enginn taki eftir neinu þegar þeir eru í raun eins og taugabilaðar end- ur í teiknimynd Disney á hraðspól- un? „En getur ekki verið að menn sem eru á kafi í vímueftram byggi upp sterkara þol?" spyr Del Toro á móti. - Ekki nennir blaðamaður að rök- ræða um það og spyr næstu spurn- ingar: Myndin hefur verið gagnrýnd fyrir að dásama eiturlyf. „Hvað um atriðin þegar ég æli úr mér lungunum á klósettinu?" svarar Del Toro háðskur. „Ég sé ekki hvað er svona dásamlegt við það. Vissu- lega hefur myndin skemmtanagildi og er fyndin. En mér finnst hún ekki vera full af glamúr. Mér finnst „Persónan sem ég leik er undir áhrifum meskalíns, sýru, kókaíns, áfengis, áfengis, meiri sýru. Hversu samkvæmur sjálfum sér getur maður verið?" JOHNNY Depp og Benicio Del Toro í Hræðslu og viðbjóði í Las Vegas. „Hann var vondur maður; það var ekki mikið í hann spunnið." í al- vöru!? spurði ég. „Heyrðu mig," svaraði hann. „Ég hef aldrei eignast betri vin en hann.",, Del Toro bætir við af þunga: „Þá varð ég djúpt snortinn." Hann held- ur áfram: „Vinátta þeirra var mjög athyglisverð, ekki ósvipuð og í bók- inni. Þeir voru alltaf að ögra hvor öðrum á ólíklegasta hátt. En ef mað- ur les ævisögu Oscars Sjálfsævisögu brúna vísundarins þá lýsir hann fyrsta skipti sem hann hitti Hunter S. Thompson. Hann lýs- Byrjendanámskeið hefst /KRAI7\ 9m.*m \JnUS90 SÍMI 551 5103 ir Hunter með orðinu „kóngur" og lýsingin er mjög svipuð lýsingu Hunters á dr. Gonzo: Illa innrættur, brjálaður, árásargjam og ef til vill kynþáttahatari." Rústaði framtíðinni -Hvernig lynti þér við Johnny Depp? Var vinátta ykkar eitthvað í líkingu við vinasamband þeirra fé- laga? „Ekki utan tökustaðar," svarar Del Toro og hlær. „Ég held að sam- band okkar Johnnys hafi verið þannig að við höfðum báðir ást bókinni og ástrfðu fyrir textanum. Við vildum fara meira eftir bókinni en gert var í upprunalega handritinu og Terry leyfði okkur það. Ég held að við það hafi myndast traust á milli okkar. Eftir það var ég að sinna mín- um verkefnum og hann sínum. En við treystum hvor öðrum. Eg dáist að honum sem leikara og veit að hann leggur sig fram." - Ég heyrði utan afmér á sýningu myndarinnar að þú litir mun betur út en dr. Gonzo og menn höfðu áhyggjur afþví að þú værir að rústa framtíðarmöguleikum þínum í Hollywood með því að táka að þér þetta hlutverk. „Það er ég alveg viss um,"tekur hann glaðhlakkalega undir. „Ég hef sagt það alveg frá byrjun. Þessi mynd á eftir að rústa ferli allra sem koma nálægt henni. Ég hef greini- lega haft rétt fyrir mér." -Þetta getur varla talist hefð- bundin stórmynd frá Bandaríkjun- um. Voruð þið ekki undir neinni pressu að fylgja betur formúlunni úr Hollywood? „Órugglega," svarar hann. „Bókin er sérkenmleg og ég held að myndin komist ekki nær henni. Ekki er hægt á BEmci°»enZ er heídur rfin,. . að gera alla bókina að kvik- mynd. Eg las um mig í gagnrýni að ég væri ekki nógu samkvæmur sjálf- um mér í myndinni. En persónan sem ég leik er undir áhrifum meska- líns, sýru, kókaíns, áfengis, áfengis, meiri sýru. Hversu samkvæmur sjálfum sér getur maður verið? Bók- in er óreiðukennd og það réttilega." Vakti alla nóttina - Neyttir þú vímuefna til að búa þig undir tókur á myndinni? „Nei," svarar hann. „Ég vakti alla nóttina fyrir tökur á einu atriðinu en það féll út á klippiborðinu. Hug- myndin var sú að ég yrði rauðeygður með bauga undir augunum, en raun- in varð sú að ég byrjaði að drekka kaffi klukkan sex um morguninn út- taugaður og varð að setja á tónlist til að komast í réttu stemmninguna. Þegar sólin byrjaði að gægjast fram úr skýjunum um ellefuleytið leið mér eins og það þyrfti að leggja mig inn á spítala; ég yrði að fá svefn. Þetta voru stór mistök. Ég var bara virkilega þreyttur í tökunum og það gengur ekki í þessari mynd. "^fnyndinni. margt ljótt í henni." - Myndin var frumsýnd í Cannes. Er það ekki nákvæmlega staðurinn til að frumsýna mynd á borð við bessa, þar sem stemmningin er öfga- kennd og yfirdrifin?" ,Alveg áreiðanlega," svarar hann. „Ég held að New York sé líka öfga- kennd og yfirdrifin. Maður sér margt skrýtið á götum úti. Ef til vill eru Cannes og New York viðeigandi staðir fyrir myndina og þar með er það upptalið." Hann bætir við eftir stutta þögn: „Við skulum ekki gleyma heimili Hunters S. Thomp- sons." - Og Reykjavík? spyr blaðamaður. „Ert þú þaðan?" -Já. „Vá," segir hann, horfir gaum- gæfilega á blaðamann og bætir við: „Víkingar!" -Að lokum: Hvernig leikstjórar eru aðþínu skapi? „Ég vil vinna með leikstjórum sem þora að taka áhættur og vinna út frá hjartanu."
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.