Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1901, Síða 31

Eimreiðin - 01.01.1901, Síða 31
3i heldur en tvöfalt framfæri þeirra allra,« sagbi Pórður og var auð- heyrð þykkja í röddinni. »Já, ég veit nú ekki, hversu mikið er varið í þennan óbeina samlíkinga reikning ykkar ungu mannanna, en hitt veit ég fyrir víst, að útsvör bænda alment yrðu að hækka að mun, ef allir þeir ómagar væru komnir á sveit, sem nú hafa ofan af fyrir sér, hér og annarstaðar, með því að fara um,« sagði Sigurður, og í því kom kaffið, svo talið féll niður. Pegar þeir voru búnir að drekka kaffið og Pórður hafði þakkað með handabandi, tók hann hatt sinn og hélt út á hlað, og fylgdi Sigurður honum; var nær náttmálum. En rétt þegar Pórður ætlaði að stíga á bak, segir Sigurður: »Eg þarf líklega ekki að geta um það við þig, Pórður, að ég vil síður að það verði dansað mikið, þó þú haldir þennan fund hérna einhverntíma.« þórður huggaði hann með því, að þaö skyldi ekki verða gert, kvaddi hann síðan og sté á bak og lét Skjóna fara á kostum út tröðina. Á heimleiðinni kom þórður við í Veitu og sagði Jóni, að hann hefði von um að Sigurður í Bæ mundi framvegis fremur verða hlyntur hinu fyrirhugaða félagi, og þegar hann daginn eftir, sagði hinar sömu fréttir við kirkjuna, vakti það svo almenna undrun meðal yngri og eldri, að yngri mennirnir gleymdu að hælast um og hinir ympruðu ekki á neinum mótbárum, svo þar var mót- mælalaust samþykt, að allir atkvæðisbærir hreppsbúar, skyldu eiga fund með sér, að Bæ, miðvikudaginn síðastan í sumri, til þess að setja félagið á laggirnar og voru frumkvöðlar þess í góðu skapi yfir vænlegum horfum. II. Það var óskemtilegt veður í Bæjarsveit sunnudaginn síðastan í sumri. Pokan grúfði niðdimm yfir fjallinu og sveitinni og rof- aði aldrei til, nema ef vindhviða sópaði henni sem snöggvast frá á sumum stöðum, til þess að gera hana enn svartari annarstaðar. Hráslagaleg, nöpur útnorðangola stóð af firðinum, um alt hérað, og smeygði sér inn um hverja gætt á húsunum, svo kon- urnar margvöfðu prjónaþríhyrnunum um hálsinn, til þess að halda á sér hita, og fötin á þeim, sem úti voru, lágu eins og blaut klessa, utanum líkamann; það var sannarlegt haustveður.

x

Eimreiðin

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.