Náttúrufræðingurinn

Volume

Náttúrufræðingurinn - 1995, Page 18

Náttúrufræðingurinn - 1995, Page 18
(Poa pratensis), hásveifgras (Poa trívi- alis), hvítsmári (Trifolium repens) og umfeðmingur (Vicia cracca). Ýmsar aðrar gras- og belgjurtategundir telur Steindór að hafi komið af manna völdum til landsins. Um þetta eru þó skiptar skoðanir. Ýmsar þessara tegunda hafa mjög senni- lega verið fyrir í landinu þó svo að nýir stofnar þeirra hafi jafnframt borist til landsins (Hörður Kristinsson, pers. uppl.). ■ INNFLUTNINGUR GRASA Á SÍÐMIÐÖLDUM dönsku grasfræi 1939 og Sæmundur Eiríksson og félagar hans unnu um 20 ha lands og sáðu dönsku grasfræi, höfrum og byggi á árunum 1855-1858 (Jónas Jónsson 1968). Árið 1875 getur Sveinn Sveinsson þess að tilraunir með sáningu grasfræs hafi flestar misheppnast hér á landi en kennir um skorti á réttri jarðvinnslu (skýrsla Bún. Suð. 1875). Hann ráðleggur mönnum því að undirbúa flög vel fyrir sáningu og blanda íslensku grasfræi saman við fræ er- lendra hraðvaxta tegunda svo sem vallar- foxgrass (I. mynd) og rýgresis (Sveinn Sveinsson 1877). Ólafur Ólafsson (1881) kannaði hvaða jurtir yxu helst í sandi og Ekki fer miklum sögum af gras- rækt á miðöldum. Sturla Friðriks- son (1956) hefur tekið saman nokkuð ítarlegt ágrip af sögu gras- sáningar á Islandi. Fyrstu heimildir um innflutning erlends grasfræs eru frá miðri 17. öld. Þá sáði Gísli Magnússon (Vísi-Gísli) 30 útlend- um jurtategundum á Munkaþverá sem algengar voru í Danmörku. Einnig sáði hann þar melgresi og fleiri íslenskum jurtum (Jakob Benediktsson 1939). Engum sög- um fór af árangri þessara tilrauna. Leið nú heil öld og lítið sem ekkert gerðist í ræktunarmálum íslend- inga. Um 1770 var svo stofnaður sjóður sem var í umsjá dönsku stjórnarinnar. Átti hann að standa undir kaupum á sáðkorni, garðfræi og þvílíku. Á hans vegum voru ýmsir styrktir til þess að reyna korn- og grænmetisrækt og ræktun grastegunda sem farið var að nota í Danmörku. Ekki er vitað hvaða tegundir þetta voru né hver árang- urinn varð. Nokkrar heimildir eru um inn- flutning á Ammophila arenaria til að hefta sandfok á 18. og 19. öld (Sturla Friðriksson 1956). Um miðbik 19. aldar er farið að hvetja til túnræktar og sáningar. Benedikt Indriðason á Stóruvöllum í Bárðar- dal sáði t.d. í um 1 ha lands með 1. mynd. Vallarfoxgras er innflutt grastegund og mikilvœgasta túngresið. Mynd Berglind Orradóttir. 128
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118

x

Náttúrufræðingurinn

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.