Valsblaðið - 24.12.1969, Qupperneq 76

74
VALSBLAÐIÐ
möguleika en bjartsýnustu menn
þorðu að vona. Engum datt í hug
þegar kaupin voru gerð, að mögu-
legt yrði að skapa þar aðstöðu svo
fljótt sem raun bar vitni. Aðeins 5
árum síðar var hafizt handa um
fjáröflun og síðar við að breyta hús-
um og gera þar félagsheimili og að-
stöðu til að æfa þar á túnum, þ. e.
gera búningsklefa og böð.
Duglegir menn tóku til með mik-
illi atorku, og má þar fyrsta nefna:
ÍJIfar Þórðarson, Sigurð Ölafsson,
Andreas Bergmann og Jóhannes
Bergsteinsson, og margir aðrir unnu
þarna sjálfboðavinnu.
Þessar breytingar eru komnar i
gagnið á miðju ári 1948, og svo kom
hvað af öðru með undrahraða: Mal-
arvöllur, grasvöllur, íþróttahús, að
ógleymdum lagfæringum á svæðinu.
Nú er svo komið að Valur býr bet-
ur að félögum sínum en flest önnur
félög og er það fyrst og fremst að
þakka framsýni Ólafs Sigurðssonar,
dugnaði, fyrirhyggju og sivakandi
áhuga margra góðra manna i Val.
Við hljótum að þakka þetta sem
hefur áunnizt, og störf þessara ágætu
manna, sem eru hvatning ungum
mönnum til svipaðra dáða og henda
á, að enn blasa verkefnin við og
bíða þeirra, og það fyrr en seinna.
Það hefði verið gaman að ræða
meira um allar þessar framkvæmdir,
en það verður látið biða að þessu
sinni, en þær tala skýru máli um
það sem gerzt hefur að Hliðarenda.
F. H.
Á þessu ári, eða nánar til tekið 9.
maí 1969, voru liðin 30 ár frá því
undirritaður var samningur um kaup
á Hlíðarenda.
Var það Ölafur Sigurcsson, þáver-
andi formaður Vals, sem hafði for-
ustu um kaupin og var með þeim
stigið merkasta skrefið sem stigið
hefur verið í Val til þessa. Þetta
framtak skapaði ef til vill meiri
HLlÐARENDI 30 ARA
„Þar rísa bjartar hallir sem ei hrynja“. ■—• íþróttahús Vals orSiS stdSreynd.