Afturelding - 01.03.1968, Qupperneq 18
Forsetinn §trauk yfir andlit sér
furðu lostinn
Trúboðinn Tommy Hicks kom til Buenos Aires
í Argentínu snemma árs 1952. Hópur forstöðu-
manna hafði myndað „fjölda trúboðsnefnd“, með
það fyrir augum að fá trúboða til Argentínu, til
að halda fjöldasamkomur. Slíkt hafði ekki veriÖ
gert áður, undir samstjórn allra kristilegra trúar-
hreyfinga. Öll gögn og skilríki voru fengin hjá
hinu opinbera og sérstakt leyfi, til þess að halda
þessar samkomur.
Tommy vantaði stað þar sem voru 25 þúsund
sæti. Torstöðumenn hinna mismunandi safnaða
töldu aftur á móti 25 hundruð sæti kappnóg, þar
sem evangeliskt starf var fremur takmarkað. Eins
og framvindan varð í reyndinni, varð jafnvel trú
Tommy of lítil. Tommy krafðist þess að fá að
heimsækja forsetann. Landsstjóri nokkur sagði sögu
þessa í okkar eyru og við óskum þess einnig að
deila þessu út til annarra. Vopnaður varðmaður,
dyravörður, stöðvaði hann og spurði fruntalega:
„Hver ert þú, og hvað villu?“
Hicks trúboði sagði honum á hógværan hátt að
hann ætlaði að halda vakninga- og lækningasam-
komur. Því meir sem hann útskýrði alla málavöxtu,
þess áhugasamari varð dyravörðurinn, unz hann
sagði að lokum: „Er það sannfæring þín að Guð
geti læknað?“ „Já, hann getur það og vill“, svar-
aði Tommy. „Jæja, sagði vörðurinn, getur hann
læknað mig?“ „Réttu mér liönd þína“, anzaði trú-
hoðinn, og þarna á staðnum bað hann trúarbæn.
Kraftur Guðs svall í líkama dyravarðarins og sam-
stundis var verkurinn og sjúkleikinn horfinn.
Maðurinn varð ákaflega undrandi yfir krafti
Guðs, hann þuklaði á sér og sagði með furðu-
hreim í röddinni: „Það er allt horfið — allur
verkur er farinn“. Hann sagði Tommy að koma
aftur næsta dag, og þá mundi hann vísa honum
á fund forsetans.
Tommy kom á tilsettum tíma næsta dag, og sami
dyravörður heilsaði honum hjartanlega og fylgdi
honum að hinum miklu dyrum á einkaskrifstofu
forseta Argentínu. Forsetinn heilsaði Tommy og
túlk hans, og bauð þeim alúðlega að setjast, og
spurði um ástæðuna fyrir komu þeirra. Tommy
Hicks útskýrði í megin atriðum þá þrá, er Guð
hafði blásið honum í brjóst, að halda fjöldasam-
komur á stórum opinberum stað, þar sem prentun
væri óhindruð og útvarp sömuleiðis.
Um það leyti þjáðist forsetinn af þrálátum húð-
sjúkdómi er lýtti hann mjög, og enginn læknir
hafði getað hjálpað. Þetta varð sífellt verra og
verra og svo fór að lokum, að hann leyfði ekki
að teknar væru af sér myndir.
„Getur Guð læknað mig?“ spurði forsetinn.
„Réttið mér hönd yðar,“ svaraði Tommy Hicks.
Með spenntar greipar yfir stóru borði bað hinn
smávaxni guðsmaður trúarhæn fyrir Peron forseta,
einvalda Argentínu. Kraftur Guðs kom yfir forset-
ann og Guð gerði samstundis kraftaverk náðar og
miskunnar. Fyrir augum allra þeirra er viðstaddir
voru, varð húð Perons forseta tandurhrein og mjúk
sem á ungbarni. Furðu lostinn strauk hann hendi
sinni aftur og aftur yfir andlit sitt og hrópaði:
„Dios mio, estoy curado“ (Guð minn, ég er lækn-
aður) .Hann sló út höndum á sinn sérstaka hátt og
gaf Tommy allt það er hann fýsti.
Atlantic íþróttaleikvangurinn með 25 þúsund
sætum var leigður. Guð rétti þegar út liönd sína.
1 byrjun var ekki mikill fjöldi fólks, en þessi ný-
ung spurðist brátt, að Guð væri að lækna, og
fólkið kom í hópum. Vegna þess að brátt yfir-
fylltist, var hinn mikli Huracan íþróttaleikvangur
með 180 jtúsund sætum, sá stærsti í landinu, tek-
inn á leigu. Hann hafði aldrei verið fullsetinn,
hvorki á íþróttaleikjum eða á hátíðahöldum ríkis-
18