Iðunn : nýr flokkur - 01.04.1918, Side 3

IÐUNN1
Hrefna á Heiði.
Fögur þótti Hrefna á Heiði,
heillar s57slu meyjayal.
En sögð var hún á sjafnarskeiði
sýnd, en ekki gefin veiði;
hafnaði mörgum myndarhal.
Enginn vissi’ í hennar huga; —
hláturkast var skrítin fluga,
er vitnaðisl hrösun Valda’ í Dal.
Stundum þegar gjöful gæfa
gumum réttir hnossin bezl,
ólánshvatir, engin hæfa,
annars vegar móti þæfa
og skjóta láni’ á langan frest.
Svo var þar. — En Hrefnu hlátur
harðlega byrgður ofsagrátur.
Slík eru hugarveðrin verst.
Hraðan þeysir höfðingsmaður
heitan, bjartan júlí-dag.
Stúlkna yndi’, en ókvongaður,
íturvaxinn, brúnaglaður.
Leiðir að Heiði hófaslag.
Og bóndanum skjótt í skála inni
skýrir ’ann hljótt frá ætlun sinni,
og býður dús og bræðralag.
»Hér er kominn herramaður,
heyrðu kæra dóltir mín, —
glæsibúinn, glóhnappaður,
Iðunn III.
16