Eimreiðin - 01.07.1929, Qupperneq 133

EIMREIÐIN
Á FJ0LLUM
317
^mppingum við Þjórsá, getur hann hrist sandinn úr stígvélun-
og þurkað vosklæði sín á hvannarbrúskunum. Sá, sem séð
nefur hlíðar Arnarfells, gleymir þeim aldrei. Hafi hann komið
? næstu nibbu fjallsins í góðu skygni, þá skilur hann upp frá
P,VI örninn, sem »flýgur fugla hæst í forsal vinda«, og mun
siour lúta að lágum hugsjónum upp frá því.
* Arnarfellshlíðum munu vaxa flest þau grös og blóm, sem
'I eru á íslandi. Víða eru brekkurnar svo þaktar af blómum,
þær taka lit af. Við hver hundrað fet, sem hækkar í fjall-
J*|u, breytist gróðurinn. Neðst er túngróður, en efst dvergvaxin
laber, geitskóf og músareyra. Þarna uppi við jökulröndina á
Srtæu8lan heima. Hún horfir á mann út úr einhverjum runn-
uum með kringlóttum undrunaraugum, veltir vöngum í ákafa yfir
pvL hvað þessi ferlíki vilji nú hingað til að raska dagró sinni.
, Leiðin frá Arnarfelli til Nauthaga sýnir, að einhverntíma
afa ,verið duglegir ferðamenn á íslandi. Utan í jökulöldunni
{ u °tal Srasi grónar götur, hver við hliðina á annari. Maður
pr Pav undir hárri brún, sem Hofsjökull ýtir á undan sér.
u,a®^n til eru öldur þessar vaxnar hvönn og blóðrót. Blóm
áK° -*tarinnar Þekja jörðina og skifta litum eins og glitofin
m „ — sítrónugul — bleik — blóðrauð — vínrauð og
eö fölum Indigólit. Nauthagi er hið fyrirheitna land ferða-
, nnsins. Þar er blástörin í góðærum svo há, að það má binda
þ na Yfir bak hestanna. Gulstörin er í sokkaband, og auk
hj|S . e’iar laugar til að skola af sér ferðarykið. Við tjöldum
Hv"lHKm^U °S 2.rónu álftarhreiðri á rinda milli aðallauganna.
Ke°r ok?n Srni'r Yfir jöklinum og Illahrauni, ,en líparíttoppar
u r "íSarfjalla glóa í kvöldroðanum í vestrinu. Á morgun göng-
Að á Ho.fsíökul> ef veður leVfir-
gön ö m°rsni er þurt og kalt veður, ákjósanlegt fyrir jökul-
með^UK TrV99Íngarlínu, áttavita, kíki og hæðarmæli tökum við
er h hv' aflaf mu ðuasl við ísjjokunni og jökulsprungum. Það
ar i?9t að misreikna fjarlægðir á jökli. Það, sem maður áætl-
Men Ukkufima 9anS> getur orðið 5—6 tíma stanzlaust þóf.
°f{ ekki að fara einir a Íökla, því undir mjöllinni gína
on lUPar sPrunsur. (Minst þurfa að vera þrír saman, með
inn ■ m- sterkt band milli hvers). Sumstaðar er jökullinn úf-
stanmns °9 straumþungt fljót í urðarfarvegi, og á stöku stað
kelW ,Steinnibbur UPP úr ísbreiðunni. Þær standa þarna þrá-
Venju] ^ar °S rótfastar og bylta jöklinum frá til beggja hliða.
v°ttár ^K3 er tftii mjólkurlituð tjörn fyrir framan bergið, sem
Af ’Khvað solin ma 9e9n heljarkulda jökulbungunnar.
SkiaMK bl!n9u Hofsjökuls sér maður um alt miðbik íslands,
alla ,>rf!ð a austuröræfum og
allöklana, Þórisvatn út í
Skjaldbreið í
sandauðninni
Þingvallasveit,
og vötn, sem