Faxi - 01.12.1983, Síða 58

Grœnlenskir smábátar eins og sjást hérá
myndinni voru mikið notaðir við flutn-
inga á leiðangursfólki í upphafi og enda
ferðarinnar.
í upphafi þessarar loka-
greinar minnar vil ég
biðja lesendur blaðsins
afsökunar á því að hún
skuli ekki hafa komið í
síðasta tölublaði en vegna
óviðráðanlegra orsaka
varð því ekki við komið.
Ætla ég ekki að rekja það
nánar hér en snúa mér að
frásögninni sjálfri.
Ævintýraferö til Grænlands
Siguröur Guöíeifsson segirfrá - Sögulok
Síðustu Grænlandsdagar
Eg skildi við seinast þar sem við
biðum eftir því að verða sótt í gúm-
bátum eftir veru okkar í Korta-
gerðinni. Ferðin heim í höfuð-
stöðvarnar gekk greiðlega þó svo
að myrkur væri skoilið á, en ýmis
kennileiti höfðu verið sett upp til
að auðkenna lendingarstaðinn í
myrkri jafnt sem í birtu.
Fleiri hópar höfðu verið að týn-
ast inn þennan sama dag svo ekki
var komin kyrrð á tjaldbúðina þó
langt væri liðið á kvöldið. Næstu
dagar liðu óhugnanlega fljótt enda
mörgu að ganga frá eftir svona túr.
Samt var það nú svo, að fólk gaf
sér tíma til að fara í fjöruga leiki
inn á milli verka svo gamanið datt
aldrei niður.
Eitt verkið var nú frekar vanda-
samt fyrir Bretana, en það var að
vigta þann útbúnað, er þeir ætluðu
að hafa með sér í ferðina heim. Því
sá farangur er væri umfram átti að
fara í gám og tæki það vfst nokkum
tíma áður en hann bærist heim til
Bretlands. Og erfitt var að ákveða
hvaða útbúnaði þeir gætu verið án
í langan tíma.
Þegar langt var liðið á ferðina
kom upp sú staða, að nauðsyniegt
væri að gæta gámanna, er væru á
hafnarbakkanum í Angmagsalik,
Sigurður Guðleifsson.
bæði dag og nótt. Brotist hafði ver-
ið inn í einn gáminn og stolið úr
honum dýrmæti fyrir leiðangur-
inn, en það voru 400stykkiaf Mars
súkkulaðistykkjum. Ekkert annað
hafði horfið en þetta, en sárt var
það fyrir okkur, sérstaklega þegar
við sáum þetta liggja eins og hrá-
viði út um allt, því ekki virtust
grænlensku krakkarnir hafa
smekk fyrir þetta. Þeir sem látnir
voru gæta gámanna á næturnar
voru alltaf með barefli með sér til
taks vegna hinna furðulegustu
sagna, er þeim höfðu verið sagðar.
Undrandi komu þeir til baka því
sannleikurinn reyndist vera allur
annar. En skýringin á þessu var
einfaldlega sú, að þeir vildu ekki
koma sér í vafasaman félagsskap,
því Bretarnir kynntust ekki öðrum
en misjafnlega fullum mönnum, er
virtust fullir velvilja þótt sjálfsvirð-
ingin væri lítil í því þjóðfélagi er
byggst hafði í kringum þá og þeir
réðu litlu um.
Ég fer ekki nánar út í þessa
sálma, því ekki var það ætlun mín
að sálgreina Grænlendinga, heldur
segja ferðasögu
Síðasta kvöldið var boðið upp á
steiktan sel er Danskur einn þar í
bæ matreiddi, en fyrir mér var
bragðið eins og af hrefnukjöti. En
þetta var mikið upplifelsi fyrir
Bretana og lofuðu þeir kjötið
mjög. Einnig var kveiktur varðeld-
ur einn mikill, þar sem allir söfn-
uðust saman og bryddað var upp á
ýmsum skemmtilegheitum. í heild
verð ég samt að lýsa vonbrigðum
mínum með þessa kvöldvöku, sem
var frekar laus í reipunum og enda-
slepp, svo ekki sé nú meira sagt.
Kannske maður sé of góðu vanur
úr skátalífinu, hvað þetta varðar
og má þar af leiðandi ekki dæma of
hart. Smá stemning varð nú samt
og geymir maður hana með sér.
Allt svæðið var hreinsað og far-
angri pakkað saman og siglt til
Kulusuk á gúmbátum og smábát-
um fiskimanna, og í kjölfar bát-
anna horfði maður með söknuði er
við fjarlægðumst Angmagsalik-
eyju og endurminningar byrjuðu
þá þegar að koma upp í huga mér
frá þessum síðustu vikum.
A Kulusuk var slegið upp tjöld-
um til einnar náttar, er var jafn-
framt sú síðasta áður en haldið
skyldi til íslands. Flugstöðin í
Kulusuk var ekki stór en heldur
betur vatni og vindum heldur en
sumar hverjar. Smá vandamál
kom upp þar varðandi vatnsmálin
en við stöðina var tengdur geymir
er fljótur var að tæmast í þvotta-
stússi.
Island
Til íslands var flogið öruggu
flugi með Helga Jónssyni ogTóna-
bær undirlagður fyrir hópinn.
Undirrituðum hafði verið kom-
ið í fyrsta hóp til að redda eldahell-
um erekki voru tilstaðaríTónabæ
og tókst það fyrir velvilja Rafha
h/f, og eiga þeir bestu þakkir skilið
fyrir að hafa brugðið fljótt og vel
við. Einnig þurfti að leiðbeina
258-FAXI