Birtingur - 01.01.1966, Qupperneq 88

f
er ferill hans þótt skammur sé að verða næsta
einstæður um Norðurlönd: í Danmörk hafa
tímaritin Kunst og Signum bæði gefið upp
öndina á þessu ári, og kemur nú ekkert listarit
út hjá dönskum, nema vera kynni að Louisi-
ana-Revy lifði enn. Um daga Birtings hafa
sænsku ritin Salamander, Upptakt, Kentaur
og Rondo geispað golunni, og er mér ekki
kunnugt, að neitt óháð framúrrit komi út sem
sakir standa hjá þessari auðugu menningar-
þjóð. Einhver smárit kunna að staulast með
veggjum í Noregi og Finnlandi, þótt fari lágt.
Ósanngjarnt sýnist ekki að ætlast til þess, að
almenningsbókasöfn sem njóta ríflegs styrks
af opinberu fé veittu öldum og óbornum
safngestum þá sjálfsögðu þjónustu að hafa í
hillum sínum helztu tímarit íslenzk. Söfnin
eru orðin það mörg, að slíkur stuðningur gæti
beinlínis úrslitum ráðið um líf eða dauða
ágætra tímarita. En allt of mörg söfn virðast
lúta stjórn óhæfra manna, sem verja fjármun-
um þeirra að mikJum hJuta til kaupa á einsk-
isnýtu reyfararusli og fylgjast verr með því
sem gerist í bókmenntalífi landsins en safn-
verðir í Miðevrópu, Ameríku eða Asíu. Ég
dæmi þar af reynslu Birtings: honum berast
þráfaJdlega áskriftarbeiðnir frá erlendum
bókasöfnum, sem leggja kapp á að eignast öll
fáanleg hefti af ritinu — en íslenzk söfn, sem
telji sér slíkt rit viðkomandi, má telja á fingr-
um sér. Ég tel mjög líklegt, að eins sé liáttað '
rækt íslenzkra bókasafna við önnur tímarit
landsins, en annars væri auðvelt að kanna það.
Þetta bæri bókasafnsfulltrúa ríkisins og
menntamálaráðherra að láta til sín taka, þótt
ekki væri nema af umhyggju fyrir fjárhag
safnanna, því að vegna slíkra vanrækslusynda
verða þau að greiða fyrir ritin margfalt verð,
þegar loks er hafizt handa um að ná saman
kompletteintaki.
Hvað er jrétt?
Margoft hef ég velt fyrir mér, við hvað ís- ,
lenzkir blaðamenn styðjist í mati á því, hvað
sé frétt og hvað ekki. Kannski mætti geta sér
til, að þeir færu eftir eigin dómgreind, en þá
væri ég orðinn ber að refsiverðum meiðyrð-
um, og því læt ég af hyggindum spurningunni
ósvarað. En ég ncfni til skýringar dærni frá
Jiðnu sumri. Þá var í einu dagblaðanna sagt í
dálítilli tvídálka frétt frá útkomu 156 síðna |
Jieftis af Birtingi, og sízt vildi ég vanþakka
það. Inni í miðri frétt var ein lína svohljóð-
andi: „. . . ljóðaþýðingar eftir Jón Óskar og
Geir Kristjánsson . . .“ Ekki meira um það.
í sama blaði var nær tveggja mánaða gömul
frétt of ósköp hversdagslegum viðburði innan
smástofnunar i smáþorpi einu sunnanlands,
en fregnin var samtals 216 línur undir þrí-
dálka fyrirsögn.
86
BIRTINGUR