Vera - 01.02.2002, Blaðsíða 15

Vera - 01.02.2002, Blaðsíða 15
Maður verður alltaf að halda andlitinu, það má ekki brotna niður ein- hversstaðar. Þú grætur ekki, stórir strákar gráta ekki, það er alveg á hreinu. Samt felst mjög góð spennulosun í því að gráta. og vilja auðvitaö sjá hag þeirra sem mestan. Þá loksins veröa þeir heitir í þessum pæl- ingum, ég meina hvaöa faöir vill sjá dóttur sína fasta á heimilinu með einhverri fyrir- vinnu sem sér algjörlega fyrir henni? Vandamálið er kannski að það er hver að hugsa í sínum koppi en enginn tengir þetta við breiðara svið, eins og jafnréttisumræð- una í þjóðfélaginu. En þrátt fyrir þennan hugsunarhátt held ég að flestum þeirra finnist bara einfaldara að þegja. Þaö er alltaf ein og ein karlremba í hverjum vina- hópi sem er röflandi um „karlmennsku sína" og óhjákvæmilega verður sá hluti karla miklu meira áberandi heldur en þeir sem taka þátt í gríninu með þegjandi samþykki, eða þeir sem vilja ekki hafa skoðun á mál- unum. Það er sá jarövegur sem mér finnst að þið ættuð að nýta ykkur, þessir óákveðnu sem eru ekki alveg vissir um skoöanir sínar, þ.e. þorri karlmanna. Ég legg mitt af mörkum á hverjum degi, sái einu og einu sáðkorni hér og þar:) En bæði kynin þurfa að vinna að jafnrétti saman, það kemur ekki af sjálfu sér og jafnrétti er í eðli sínu langvinn barátta. Það þarf sérstaklega að hafa það í huga að þaö er ekki annað kynið sem sigrar aö lokum. Annað hvort græða allir eða enginn. Verðurðu fyrir fordómum vegna skoðana þinna? Nei, en þaö er líklega vegna þess að ég er ekkert að predika mínar skoðanir heldur koma þær frekar í Ijós um leið og ég byrja að tala. Helsta ástæða þess að ég er ekkert aö predika er sú að ég forðast að vera stimplaður sem eitthvað eitt. Mér finnst þaö heftandi. Ef ég lýsi því yfir frammi fyr- ir hópi fólks að ég sé feministi þá er ég ósjálfrátt settur i flokk eftir einhverri skil- greiningu, óháð því hvort hún eigi í raun og veru við mig. Ég get ekki lýst því yfir að ég sé t.a.m. sósíalisti, kommúnisti eða kapít- alisti, þótt það sé sumt sem ég aðhyllist í kapítalisma og annaö ekki. Sumir karlmenn fara líka alveg í lás ef maður leyfir sér aö segja orðið feminismi og þaö verður til þess að þeir hlusta ekki á þaö sem maður hefur að segja. Ef við lítum á málin þannig að það sé karlmaðurinn sem er andstæðingurinn þá er það besta sem hægt er aö gera að láta karlmenn yfir höfuð skilja ykkar sjónarmið og fá þá til að samsama sig við ykkar raun- veruleika. Ef við tökum fyrirmyndir sem dæmi þá tel ég að karlmenn geri sér alveg grein fyrir því hversu óraunhæfum kröfum við mætum. Ég held ekki að eölilegur karl- maöur geti uppfyllt þær. Samt eru fyrir- myndir karlmanna miklu nær raunveruleik- anum heldur en nokkurn tíma fyrirmyndir kvenna - ég veit allavega ekki um neinn sem hrífst af gangandi beinagrindum. En hvernig skilgreinirðu karl- mennskuímyndina? Karlmennskuímyndin gengur aö minu mati út á það að við megum alveg tala um til- finningar okkar þótt við sýnum það kannski frekar í verki hvernig okkur líður. Það getur verið erfitt að segja hvernig manni líður því þá er eins og maður sé að gefa of mikið af sér og þá verður maður óöruggur, en það er alveg bannað. Maður verður alltaf að halda andlitinu, það má ekki brotna niður ein- hversstaðar. Þú grætur ekki, stórir strákar gráta ekki, það er alveg á hreinu. Samt felst mjög góð spennulosun í því að gráta. Enda eru margir karlmenn sem gráta inní sér eða fá líkamlega útrás og berja þá til dæmis í vegg, en það virkar bara ekki eins vel. Ég er kannski afbrigðilegur en ég og nánustu vin- ir mínir erum þannig að ef eitthvað kemur upp á þá reynum við að hittast og ræöum um ALLT. Ég vil tala um vandamálin mín en höndla þau ekki meö þögninni. Þau eru ófá skiptin þar sem við höfum setið heilu kvöld- stundirnar og rætt um okkar allra persónu- legustu mál. Hver er þín skoðun á klámi? Uff! Fyrir mér er klám fyrst og fremst óraunverulegt og óraunhæft kynlíf. Eitt- hvað sem venjulegt fólk myndi aldrei gera, nema þá kannski í einhverri tilraunastarf- semi. Oftast er þetta bara gredda og harka út í eitt - engar tilfinningar. Það er sorgleg staðreynd að fyrstu kynni fjölmargra ungra stráka og stelpna af einhverju kyn- lífstengdu efni skuli oft vera í formi kláms sem stundum er mjög hrottafengið og við- bjóðslegt. Ég get ekki skiliö hvernig hægt er aö fá eitthvað út úr því að horfa á útúr- dópað fólk vinna vinnuna sína, sem er oft- ar en ekki mjög niðurlægjandi. Enda hef ég heyrt að margt fólk í þessum bransa verði gjörsamlega fráhverft kynlifi. Mér rennur kalt vatn á milli skinns og hörunds þegar ég heyri ungar stelpur tala um endaþarmsmök eins og ekkert sé eðlilegra. Þaö sem kallað- ist klám þegar ég var unglingur myndi lik- lega teljast erótík í dag, bara tvær mann- eskjur að stunda kynlíf. Endaþarmsmök voru nær óþekkt, hvaö þá að tveir eða fleiri karlar væru á sömu konunni. Nú hafa hópnauðganir til dæmis færst í vöxt og fólk er voðalega hissa, þrátt fyrir þá isköldu staðreynd að ungir strákar hafa nær ótak- markaöan aðgang að hrottafengnu klámi sem sýnir konur eins og hvert annað leik- fang til að leika sér að og eyðileggja. Kyn- lífsfræðsla þeirra byggist á klámi sem er i sjálfu sér ekkert svo skrítið þegar litið er til þess aö foreldrarnir þegja um þessi mál og skólinn heldur sig við eins fræðilega um- fjöllun og mögulegt er. Strákarnir fá að læra um eistnalyppur á meðan stelpurnar læra um tíöahringinn. Það er býsna algengt að konur sem hafa lent í slæmum karlamál- um yfirfæri þessa reynslu yfir á allt karlkyn- iö, sem verður þess valdandi að góðu strák- arnir þurfa sífellt að vera að afsanna þessa kenningu og sýna fram á aö þeir séu ekki fifl. Viö þurfum líka að berjast fyrir gagn- kvæmri virðingu en kannski ekki i jafn mikl- um mæli. Ósjaldan hef ég heyrt þessa setn- ingu í einu eða öðru formi: „Þú ert karl- maður og þú ert skepna." Eg hef verið rakk- aður niður fyrir það eitt að vera karlmaður en það þýddi að ég mátti ekki hafa skoðan- ir á ákveðnum málefnum. Við erum oft ekki andlega nógu sterkir til að takast á við þessa gagnrýni og ég held að karlmenn brotni frekar mikið niður þó það beri ekki á því. Af hverju eru karlmenn ekki búnir að stofna félag sem berst fyrir réttind- um karla? Af þvi að það yröi gjörsamlega útskúfað af samfélaginu, bæði af konum og öðrum karlmönnum sem myndu úthúða þeim sem aumingjum eða jafnvel hommum. Við vit- um alveg að i gegnum söguna hefur verið komið miklu verr fram við konur en karla og við getum því ekki byggt réttindabaráttu okkar á aldalöngu misrétti og yfirgangi. Vissulega eru mörg baráttumál sem karlar ættu að berjast fyrir, en það sem mér finnst mikilvægast er að sjá hagsmunum beggja kynja borgið - finna sameiginlegan bar- áttugrundvöll. Fólk fer ekki i baráttu nema það sjái að hagsmunum þeirra sé gætt í henni. Og við megum aldrei gleyma að þetta er ekki kynjastríö. Þetta er hvorki stríö kvenna á móti körlum né öfugt. Því fyrr sem hægt er að gera almenningi grein fyrir þvi að jafnréttisbaráttan sé hagsmunamál beggja kynja, því fyrr kemst jafnrétti á.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.