Helgafell - 01.12.1955, Page 73

Helgafell - 01.12.1955, Page 73
ELLA 71 í dagrenningu. Það kemur ekki til þau þekki þig eða bílinn. Ég verð tilbúin og við komumst af stað undir eins.“ „Já.“ Hún heyrði í símavírnum, aðkenningu af fjarlægð; það fór um hana fögnuður, lausnargleði. „En þú veizt, hvað það hefði í för með sér, ef ég kem til þín. Þetta, sem ég sagði þér.“ „Ég er ekki hrædd við að hætta á það.“ Ilún heyrði aftur í vírnum. „Ég giftist þér ekki, Ella.“ „Allt í lagi, elskan. Ég er ekki lengur hrædd við að hætta á það. í dagrenningu þá. Eg verð komin.“ Hún fór aftur í bankann. Eftir nokkra stund var Filippus laus og kom til hennar, þar sem hún beið eftir honum, tekin og strengd í framan undir farðanum og augnaráðið bjart og harðlegt. „Þú verð- ur að gera dálítið fyrir mig. Það er erfitt að biðja um það, og ég býst við það verði erfitt að gera það.“ „Auðvitað skal ég gera það fyrir þig. Hvað er það?“ „Amma kemur heim á sunnudaginn. Mamma vill að við keyr- um úteftir á laugardaginn og sækjum hana.“ „Allt í lagi. Ég get fengið mig lausan á laugardaginn.“ „Já. En ég sagði þér, að það yrði erfitt. Ég vil, að þú farir ekki.“ „Ég fari ekki. ...“ Hann horfði á bjartan, allt að því tærðan svip hennar. „Þú villt fara ein?“ Hún anzaði ekki, en horfði á hann. Skyndilega gekk hún til hans og hallaði sér að honum, hreyfingin var ástunduð, kom sjálfkrafa. Hún giæip í handlegginn á honum og lagði hann utan um sig. „Ó,“ sagði hann. „Nú skil ég. Þú ætlar með einhverjum öðrum.“ „Já, ég get ekki skýrt það núna. En mamma skilur það aldrei. Hú.n léti mig ekki fara, nema með þér.“ „Ég skil.“ Handleggur hans var magnlaus, hún hélt honum utan um sig. „Þú vilt fara með einhverjum öðrum manni.“ Hún hló, ekki hátt, ekki lengi. „Enga vitleysu. Já. Það verður annar maður með. Fólk, sem þú þekkir ekki og ég geri heldur ekki ráð fyrir að sjá aftur, áður en við giftum okkur. En mamma myndi aldrei skilja þetta. Þess vegna má ég til að biðja þig um þetta. Viltu gera það?“ „Já. Það er allt í lagi. Ef við getum ekki treyst hvort öðru, er tilgangslaust að vera að giftast.“ „Já, við verðum að treysta hvort öðru.“ Hún sleppti handlegg hans. Hún horfði á hann með kaldri fyrirlitningu, spurul, íhugul, áfjáð. „Og þú lætur mömmu halda ... “ „Þú mátt treysta mér.“
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Helgafell

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Helgafell
https://timarit.is/publication/1076

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.