Tímarit Máls og menningar - 01.12.1946, Side 78

316
TÍMARIT MÁLS OG MENNINGAR
hann. Hann hafði gjörsamlega gleymt þeim og glamraði nú meS
tóli sínu án afláts á ný.
Hjónin snéru burt frá honum og gengu til baka yfir holtiS, yfir
meldrögin og aS bílnum.
Á leiSinni heyrSu þau alltaf þetta innantóma, háttlausa glamur
laka undir í holtinu, og þaS lá viS, aS þaS skelfdi þau.
Þau flýttu sér aS bílnum, en lengi á eftir fannst þeim þaS berg-
mála geigandi djúpt innan í sér.
Og þau töluSu ekki orS saman á leiSinni í bæinn. Og þau tóku
ekki lengur eftir því, aS sólin skein af heiSum himni, og þaS var
sunnudagur og allir glaSir og fínir.
Og þaS var ekki fyrr en þau voru setzt inn í stofuna, og Einar
hafSi fengiS sér sjúss — klukkuna vantaSi enn tuttugu mínútur í
fjögur — aS hann sagSi:
— MikiS voSalega á nú fólkiS stundum bágt.