Breiðfirðingur - 01.04.1957, Blaðsíða 19

BREIÐFIRÐINGUR
17
notfæra á því sviði þær miklu framfarir í byggingatækni og
véltækni, sem náðst hafa á því sviði vatnsaflsvirkjana og
vatnsvirkjagerða. Aðalatriðið í því efni er að finna stað,
þar sem gera má stóra uppistöðu og þar sem jafnframt er
mikill hæðarmunur flóð og fjöru. Orka sjávarfalla er sem
næst 1/4 af rúmmáli uppistöðunnar margfaldað með hæð-
armuni flóðs og fjöru. Ef flatarmál uppistöðunnar eru marg-
ir ferkílómetrar og munur sjávarfalla mikill, getur orðið
um mikla orkuvinnslu að ræða við hverja virkjun.
Einfaldasta gerð sjávarfallastöðva er sú, er starfar að-
eins á öðru fallinu og hagar víða svo til, að mest orka fæst
með því að láta stöðina starfa á útfallinu. Þá er uppistaðan
fyllt um flóðgáttir allt til háflæðar en síðan lokað. Þá er
beðið nokkurn tíma, þar til fallið hefur út hæfilega. Þá
eru hverflarnir ræstir og starfa við jafnan hæðarmun eða
hækkandi fram til fjöru, en síðan áfram við lækkandi hæð-
ar mun, þar til svo mikið er fallið fyrir utan, að hæðarmun-
urinn verður ónógur á hverflana. Þá eru þeir látnir hætta,
en flóðgáttir opnaðar til næstu flæðar. Með þessu móti fást
aðeins tveir starfskaflar á hverjum sólarhringi, er numið
geta 6—7 klst, hvor, en í milli verða biðtímar 5—6 klst. í
senn, sem starfið liggur alveg niðri.
Sums staðar hagar þannig til, að fá má meiri orku með
því að láta stöðina starfa á báðum föllum. Þá er starfið á
útfallinu eins og lýst var að öðru leyti en því, að vélarnar
eru látnar hætta störfum á fjöruliggjandanum. Þá eru flóð-
gáttir opnaðar og uppistaðan tæmd, en síðan er lokað.
— Þegar hæfilegur biðtími er kominn taka hverflarnir
aftur til starfa á aðfallinu og rennslið fer nú inn í uppistöð-
una. Þegar hæðarmunur dvínar aftur, þegar, þegar nálg-
ast flóðliggjandann, hætta hverflarnir störfum og flóðgáttir
eru opnaðar aftur til að fylla uppistöðuna. Með þessu lagi
fást fjórir starfskaflar á sólarhringi með allt að fjórum