Breiðfirðingur - 01.04.1957, Blaðsíða 63

BREIÐFIRÐINGUR
61
þótti þetta illt, en lét setja kross við gil það, er skipti lönd-
um, og heitir það síðan Krossgil inn frá Akri. — Þegar
Auður var látin og hafði látið grafa sig í flæðarmáli út á
Akri, varð Gullbrá ekki vært þar. Fluttist hún þá með gull-
kistu sína inn í Gullbrárgil, sem er ofarlega í dalnum, og
fór undir foss, sem þar er, og lagðist á gullið. Hann heitir
síðan Gullbrárfoss, og við hana er líka kenndur Gullbrár-
hjalli. — Þegar Skeggi bjó í Hvammi, lék honum hugur á
að ná auðæfum Gullbrár og tókst það að lokum. Hann var
áður rammheiðinn, og er þess getið í Kristnisögu, að þegar
Þangbrandur kom að Hvammi, var honum illa tekið af
Skeggja og móður hans. í viðureigninni við Gullbrá hét
Skeggi á Þór til fulltingis sér, en það dugði ekki. Þá hét
hann því að láta reisa kirkju í Hvammi, og við linaðist Gull-
brá svo, að hann gat yfirstigið hana. Ekki vildi Skeggi samt
taka trú, en lagði svo fyrir, að hann yrði heygður. Andaðist
hann litlu eftir þetta og var heygður í túninu. Gullkista
Gullbrár var sett í haug með honum og lögð undir höfuð
hans, en steinn mikill settur á hauginn. I túninu í Hvammi
er enn þann dag í dag steinn, sem kallaður er Skeggjasteinn.
Þú ert ekki búin að bíta úr nálinni.
Fyrir utan Kvennabrekku hét áður Þykkviskógur. Þar
eru nú nokkrir bæir og heita allir í Skógum. En nú sést þar
ekki hrísla, og svo er um Dali, að hinir miklu skógar, sem
voru þar í fornöld, eru gjörsamlega horfnir. Sagt er í gam-
alli sóknarlýsingu, að skriður hafi mjög eytt þeim, en víð-
ast hvar er því ekki til að dreifa, og hefur skógunum bein-
línis verið eytt af mönnum.
I Stóraskógi bjó á 17. öld maður að nafni Brandur Ein-
arsson, almennt kallaður Galdra-Brandur. Hann átti í glett-
ingum við ýmsa, meðal annars Kolbein Grímsson Jöklara-
skáld, og sendi honum uppvakninginn Haukadals-Halldóru.