Breiðfirðingur - 01.04.1957, Side 54

52
BREIÐFIRÐINGUR
Júlíus hefur sýnt „Breiðfirðingi“ þá vinsemd að senda
honum kveðskap eftir sig. Ekki leyfir rúmið, að allt sé birt
að þessu sinni.
Englandsförin. — Rœndu valdsmennimir.
Árið 1910 í október voru Snæbjörn Kristjánsson Hrepp-
stjóri í Hergilsey og Guðmundur Björnsson sýslumaður í
Barðastrandasýslu á leið til Stykkishólms með flóabátnum
Varanger. Sáu þeir þá hvar brezkur togari var að veiðum
í landhelgi skammt frá Stagley. Fóru Snæbjörn og sýslu-
maður um borð í togarann og skipuðu skipstjóra að sigla til
Flateyjar. En skipstjóri sinnti því engu og sigldi með valds-
mennina til Englands. Er þeir félagar réðust til uppgöngu
á togarann, reyndu skipsmenn að varna þeim uppgöngu og
reiddi einn þeirra exi að sýslumanni. En Snæbjörn greip
brot af járnstöng og kom sýslumanni til hjálpar. Hurfu skips-
menn þá frá, þar sem þeim hefur víst ekki þótt Snæbjörn
árennilegur, og höfðu þeir eftir þetta meiri beyg af sýslu-
manni og Snæbirni en þeir af skipverjum.
Skipstjóri var sviptur skipstjórn, þegar til Englands kom,
og andaðist hann svo, áður en dómur féll í málinu. Heim
komu þeir sýslumaður og Snæbjörn með einum af togurum
Thors Jensens.
Rögnvaldur, föðurbróðir Snæbjarnar, hinn góðlyndi og
orðheppni maður, dvaldi í Hergilsey hjá Snæbirni síðari
hluta ævinnar. I brag þeim, sem hér fer á eftir, lætur Júlíus
Rögnvald spjalla við „sýsla“ eftir heimkomuna:
Sælir frændi og fóstri minn,
fagna ég ykkur glaður,
heil með beinin heimkomin,
heyrðu, sýslumaður.