Rökkur - 01.06.1931, Blaðsíða 45

1900 var Joffre útnefndur her-
fylkisforingi og tókst nú á hend-
ur stjórn á Vincennes-stórskota-
liðsherfylkinu. Enn voru hon-
um falin ýms trúnaðarstörf fyr-
ir hermálaráðuneytið og hækk-
aði enn stöðugt í tign, uns hann
varð yfirmaður 2. frakkneska
hersins, sem hafði aðalbækistöð
i Amiens. Árið 1910 var hann
skipaður i aðalhcrráðið (Con-
seil Supérieur de la Guerre), en
meðlimir þessa ráðs eru iiinir
opinberu ráðgjafar hermála-
ráðherrans og lierforingjanna,
á ófriðartímum. Jafnframt var
hann gerður aðalumsjónarmað-
ur með hernaðarskólunum. —
Þegar horfur voru á ófriði milli
Frakklands og Þýskalands 1911
(Agadir-málið), var Joffre
gerður höfuðsmaður frakk-
neska hersins. Hann var nii
kominn i þá stöðu, sem Frakk-
ar telja býðingarmesta, og i
hans Mut féll að búa svo í hag-
inn, að Frakkar gæti staðist
árásir óvinaþjóða. í engu varð
það séð, að þessi hershöfðingi,
sem oft hefir verið líkt við hina
bestu rómversku hershöfðingja,
miklaðist af frama sínum.
— Aðallega var það hin
mikla ró, sem einkendi liann og
hvernig hann lét vinna, einnig
framsýni hans, því hann sá
löngu fvrir heimsstyrjöldina,
að barist mundi verða á víg-
stöðvum 400—500 mílna löng-
um — fyrir framsýni hans og
undirbúning tókst Frökkum að
stöðva Þjóðverja 1914.
Á þeim árum lét Joffre svo
um mælt: „Það verða ekki hers-
höfðingjarnir, sem verða meslu
ráðandi um úrslit styrjalda
framtíðarinnar. Það verða lier-
deildarforingjarnir og jafnvel
undirmenn þeirra, sem mest á
veltur, þvi vígvellirnir verða
400—500 niílur á lengd, og þeg-
ar þannig er ástatt, getur einn
jnaður ekki beitt áhrifamætti
vilja síns alstaðar .... Þegar
hershöfðinginn hefir safnað á
þann stað, har sem hann telur
þörf á. nauðsvnlegum mannafla
og hergögnum, getur hann ekki
meira gert í svio, úrslitin eru
því næst undir vfirmönnum og
óbreyttum hermönnum komin.
Sá lierinn, sem heldur lengst út,
er þrekmestur og öruggastur í
trúnni á lokasigurinn, mun
vinna.“
Það hefir verið um það deilt,
'hvort Fralckland hafi verið
nægilega undir það búið að
varna jafn öflugum óvinalier
inngöngu og her Þjóðverja, en
hitt verður ekki um deilt, að
.Toffre hafði séð fvrir hvað
verða vildi, og hann hafði unnið
að því, eftir megni og eftir því
sem ríkið lagði af mörkum til
landvarnanna, að Frakkar væri