Úrval - 01.10.1972, Blaðsíða 19

GALDRAR A VERÐBRÉFAMARKAÐINUM
17
(tJtkoman: Honeywellhækkaöi um 5
5/8.)
„Xerox mun hækka um 5 stig.”
(Útkoman: Xerox hækkaöi um 3
5/8.)
„Eastern Airlines mun hækka meira
en önnur meiriháttar flugfélög.”
(Útkoman: Eastern bréfin hækkuðu
um 11/8 stig, en spáin var ekki alveg
nákvæm, þvl að National hækkaði um
1 1/4.)
„Annað flugfélag hækkar en flest
önnur munu falla.”
(Útkoma: Bréf margra flugfélaga
hækkuðu, en bréf annarra lækkuðu.—
En i engu tilviki nema National,
hækkaði flugfélag eins mikið hlut-
fallslega og Eastern.)
Draumur frú H. reyndist ekki 100%
sannspár. En hann var nógu nærri þvl,
til þess að mig furðaði á þvl. Og um
leið varð mér ekki um sel.
Hún gaf mér lista yfir nokkrar
staöreyndir framtlðarinnar, sem hún
hafði oröið sér út um á skrifstofunni I
draumalandinu. Að venju lét ég
tímasetja listann og innsigla hann I
votta viðurvist. Hér fylgir það, sem frú
H. sagði, að mundi gerast:
„10. marz 1970.
„Fyrir vikuna 23. marz til 26. marz
1970:
„Framboö á bréfum mun vaxa úr
mjög litlu upp I mjög mikiö.”
(Útkoman: Sökum verkfalls pöst-
manna voru aðeins 7 milljónir bréfa til
sölu I kauphöllinni á mánudag, en
vegna tilkynningar frá bönkum um
hækkun vaxta, hækkaði framboðið upp
I 17 milljónir.)
„Vlsitala iönaðarverðbréfa mun
hækka um 20 stig.”
(Útkoman: Vlsitalan hækkaði um 27
stig.)
„Honeywell hækkar um 5 stig.”
Pilturinn kom inn Irakarastofuna og sagði „Rakstur, takk.”
„Sjálfsagt.” sagði rakarinn og settist og fletti tlmariti.
„Nú, eftir hverju biður þú?” spurði pilturinn.
„Skegginu,” sagði rakarinn.
Islendingurinn ók um meginlandið. Hann ók á 80 kllómetra hraða.
Skyndilega heyrðist ýlfur lögreglubifreiðar. Ferðalangurinn nam
staðar, og lögreglubifreiðin ók upp að.
„Þér akið á 80, en hámarkshraði hér er 50,” sagði lögregluþjónn.
„Nú, en á skiltinu þarna stendur 80,” sagði ferðamaöur.
„Það er númerið á veginum,” sagði lögregluþjónninn fyrirlitlega.
„Það var þá gott, að þið sáuð mig ekki, þegar ég ók á vegi númer 200,”
heyröist hinn íslenzki ökuþór muldra..
„Það er aldrei of seint að iörast, Pétur minn,” sagði presturinn við
gamla syndaselinn.
„Er það alveg vlst?” spuröi Pétur. „Já, vlst er það.” „Ætli ég biði þá
ekki ögn enn,” sagði Pétur.