Úrval - 01.10.1972, Blaðsíða 24

22
ÚRVAL
stærsta brú Ástralíu,2 1/2 sinnum
lengri en Sydneyhafnarbrúin og
meö 8 akbrautum. Þar aö auki yrði
hún hliöiö að landsvæöum vestan
Melbourne, þar sem iðnaður óx nú
meö leifturhraöa og hvert úthverfið
spratt upp á fætur ööru. Brúar-
turnarnir tveir, 350 fet á hæð, yrðu það
fyrsta, sem sæist, þegar komið væri
sjóleiðina til borgarinnar.
Erfiðleikar og átök við byggingar-
starfiö. Bygging þessa stórfenglega
mannvirkis hófst i april 1968. Brúarráð
Neðri Yarrafljóts, sem eiga skyldi og
reka Vesturhliðsbrúna, hafði tryggt
sér þjónustu heils hóps þekktra
verktakafyrirtæk ja. Hönnuðir
brúarinnar voru Freeman, Fox og
Partners, eitt reyndasta verkfræði-
fyrirtæki Bretlands, sem naut mikillar
virðingar á alþjóðavettvangi.
Verktakafyrirtækið World Services
and Constructions Pty., Ltd., dóttur-
fyrirtæki Wescon, heimsþekkts
fyrirtækis, sem aðsetur hafði i
Hollandi, átti að sjá um alla stálvinnu,
og John Holland (Constructions) Pty.,
Ltd., eitt helzta verktakafyrirtæki
Astraliu, átti að sjá um alla stein-
steypuvinnu.
Að verkinu starfaði um eitt þúsund
manns, bæði konur og karlar Og
vinnusiðferði starfsfólksins við brúar-
stæðið og i verkfræði— og verktaka-
skrifstofunum var i fyrstu eins og bezt
verður á kosið. 1 augum margra
starfsmanna virtist brúin næstum
vera lifandi vera. En ýmislegt fór
úrskeiðis næstu mánuðina, og virtist
enginn endir ætla að verða á þvi.
Augljósustu erfiðleikarnir voru verk-
föll og vinnustöðvanir meðal starfs-
manna World Services. Fyrirtækið
var orðið 7 mánuðum á eftir vinnu-
áætlun i árslok 1969, og má að nokkru
leyti rekja slikt til verkfallanna og
einnig að nokkru leyti til hins lélega
eftirlits fyrirtækisins á vinnustaði,
éins og rannsókn sýndi siðar. Þeir
samþykktu þvi að láta John Holland
einnig sjá um mikinn hluta stálvinn-
unnar.
Verkið fór að ganga betur eftir þessa
breytingu, en brátt urðu ýfingar milli
fyrirtækjanna Holland og Freeman,
Fox. Við ýmiss konar geysilega
mikilvægum fyrirspurnum, sem
sendar voru til skrifstofanna i Lund-
únum, fengust ekki svör fyrr en eftir
dúk og disk og stundum alls ekki. Þar
að auki héldu vinnudeilurnar áfram
hjá öllum verktakafyrirtækjunum og
voru orðnar alger plága, enda voru
ástæðurnar oft furðulega litilvægar.
Eitt sinn hafði einn starfsmannanna
sent snúningastúlku eftir ham-
borgara, en hún færði honum þess i
stað fisk og steiktar kartöflur. Þá
lögðu allir starfsfélagar hans niður
vinnu, þangað til hann hafði fengið
hamborgarann, sem hann hafði
pantað. David Ward verkfræðingurhjá
Freeman, Fox, hefur þetta að segja
um vandræði þessi
„Starfsmennirnir fengu sér oft og
tlðum dagsfri vegna þess eins, að þá
langaði til þess að taka sér fri.” An-
drúmsloftið var nú tekið að veröa lævi
blandið og einkenndist af úlfúð.
Þ.2. júni 1970 gerðist svo atburður
langt I burtu, sem geröi það að
verkum, að upp úr sauð við brúar-
bygginguna i Melbourne. 1 haf-
narbænum Milford Haven i Wales i
Bretlandi hrundi brú af svipaðri gerð,
meðan hún var i byggingu. Og hön-
nuðir þeirrar brúar höfðu einmitt
verið Freeman, Fox. Fjórir starfs-
menn höfðu látið lifið, þegar óhapp
þetta gerðist.
Fréttir þessar höfðu hroðaleg áhrif á
vinnusiðferði brúarsmiðanna i Mel-